پرش به محتوا

قاسم رسا

از ویکی شیعه
قاسم رسا
اطلاعات
لقبدکتر و شاعر اهل بیت(ع)
ملیتایران
تاریخ تولد۱۲۹۰ش
محل تولدتهران
محل زندگیمشهد مقدس
تاریخ درگذشت۱۳۵۶ش
محل دفنصحن انقلاب اسلامی حرم امام رضا(ع)
مذهبشیعه
پیشهدکتر
دیوان اشعاردیوان دکتر قاسم رسا
تخلصملک الشعرا
تحصیلاتپزشکی
دانشگاهتهران
اساتیدشیخ محمدحسن هروی، سیدحسن ادیب بجنوردی و سید حسین مشکان طبسی

قاسم رسا (۱۲۹۰ش- ۱۳۵۶ش) شاعر اهل بیت(ع) و ملقب به ملک الشعرا آستان قدس بود.[۱]

قاسم رسا شغلش پزشکی بود اما در مراسم رسمى و اعياد مذهبى آستان قدس رضوى شركت مى‌جست و در مدايح و مناقب اهل‌بیت(ع) قصايدى بلند مى‌سرود.[۲] در ۱۳۲۵ش به مناسبت ولادت امام حسین(ع) با سرودن و قرائت قصیده‌ای در تالار تشریفات آستان قدس رضوی، به عنوان شاعر و خادم افتخاری برگزیده شد.[۳] در سال ۱۳۳۶ش رسماً ملک‌الشعرای آستان قدس رضوی گردید.[۴] عنوان ملک الشعرایی را به دليل سرودن اشعار زیبا و بدیع در اين‌باره به او اطلاق كرده‌اند.[۵] پس‌از درگذشت وی، دیگر کسی برای ملک‌ الشعرایی آستان قدس رضوی انتخاب نشد.[۶] او ذوق سلیم و بدیهه‌گویی و الهامات شعری خود را مرهون عنایات امام ‌رضا(ع) می‌دانست.[۷] اشعاری از وی در آخرین قسمت ازارۀ حرم به خط نستعلیق با خطاطی میرزا حسین‌علی خوش‌نویس حجاری شده است.[۸]

قاسم رسا دارای حافظه‌ای قوی بود و اکثر اشعار خود را از حفظ داشت.[۹] او در شعر، پیرو مکتب سعدی بود.[۱۰] او عقیده داشت که شعر باید ساده و بدون تکلف و متضمن فواید اجتماعی و نکات اخلاقی باشد.[۱۱] بيشتر اشعار دكتر رسا درباره مدايح و مراثى اهل البيت(ع) و اشعار حكمى، اخلاقى و پند و اندرز است.[۱۲] بخشی از اشعار وی به وقایع اجتماعی و حوادث طبیعی اختصاص‌ یافته است.[۱۳]

دیوان شعر او نخستین بار در سال ۱۳۴۰ش با حدود پنج هزار بیت[۱۴] و به قولی شش هزار بیت[۱۵] چاپ و منتشر شد. در سال ۱۳۴۰ش ديوان رسا مشتمل بر مناقب، قطعات، قصايد، غزليات، مثنويات و رباعيات در تهران چاپ شد و سپس با ملحقات براى بار دوم در مشهد چاپ گرديد.[۱۶] شعرهای بسیار دیگری از او باقی ماند که بعدها در مجلدات پراکنده چاپ شدند.[۱۷] همچنین کتابی با موضوع مرثیه سیدالشهدا(ع) از او نام برده شده است.[۱۸]

قاسم رسا فرزند شیخ محمدحسن در سال ۱۲۹۰ش در تهران متولد شد و در ده سالگی به همراه والدینش به مشهد عزیمت کرد.[۱۹] رسا پس از اتمام تحصيلات مقدمات در مشهد، در سال ۱۳۰۹ش وارد دانشكده‌ى پزشكى تهران شد و پس از کسب پروانه طبابت در وزارت بهدارى استخدام شد.[۲۰] او همچنین در سال ۱۳۳۰ش به سمت عضو پيوسته‌ى «انجمن ادبى فرهنگستان ايران» انتخاب گرديد.[۲۱] طبق گزاش برخی منابع، قاسم رسا بعضی از قطعات اخلاقی نویسندگان فرانسوی را به فارسی ترجمه می‌کرد و در روزنامۀ یومیۀ بهار به چاپ می‌رساند.[۲۲] از آغاز نوجوانى به حكم علاقه‌ى باطنى به مطالعه‌ى آثار شعرا اشتغال داشت و فنون سخنورى و شعر و ادب را نزد اساتيد بزرگ فرا گرفت.[۲۳] شیخ محمدحسن هروی، سیدحسن ادیب بجنوردی و سید حسین مشکان طبسی از جمله اساتید وی بوده‌اند.[۲۴]

دکتر رسا در ۲۵ آبان ۱۳۵۶ش در ۶۵ سالگی درگذشت و در صحن انقلاب اسلامی حرم امام رضا(ع) به خاک سپرده شد.[۲۵]

ابیاتی از قاسم رسا که در مدح و رثای امام حسین(ع) و امام رضا(ع) سروده شد:

امام حسین(ع)
روز جانبازى ياران حسين است امروز
كربلا عرصه‌ى ميدان حسين است امروز
آسمان محو تماشاى فداكارى اوست
ماسوا واله و حيران حسين است امروز
تا به عشاق دهد درس فداكارى ياد
عشق، شاگرد دبستان حسين است امروز

[۲۶]

امام رضا(ع)
بیا که مظهر آیات کبریا اینجاست
بیا که تربت سلطان دین، رضا اینجاست
شهنشهی که به چشمان غبار درگاهش
کشند حور و ملائک چو توتیا اینجاست
اگر کلید در رحمت خدا جویی
بیا کلید در رحمت خدا اینجاست

[۲۷]

پانویس

  1. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  2. برقعی، سخنوران نامی معاصر ایران، ۱۳۷۳ش، ج۳، ص۱۵۲۳.
  3. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  4. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  5. محمدزاده، دانشنامه شعر عاشورایی، ۱۳۸۶ش، ج۲، ص۱۱۷۶.
  6. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  7. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  8. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  9. برقعی، سخنوران نامی معاصر ایران، ۱۳۷۳ش، ج۳، ص۱۵۲۳.
  10. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  11. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  12. محمدزاده، دانشنامه شعر عاشورایی، ۱۳۸۶ش، ج۲، ص۱۱۷۶.
  13. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  14. «شاعری که شاعری پیشه‌اش نبود»، خبرگزاری فارس.
  15. «سحر جانکاه»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه.
  16. رادفر، مناقب علوی در آیینه شعر فارسی، ۱۳۸۱ش، ص۳۰۴.
  17. «شاعری که شاعری پیشه‌اش نبود»، خبرگزاری فارس.
  18. «دل مشتاق ز بس تشنه دیدار تو بود.»، روزنامه قدس.
  19. برقعی، سخنوران نامی معاصر ایران، ۱۳۷۳ش، ج۳، ص۱۵۲۳.
  20. «شاعری که شاعری پیشه‌اش نبود»، خبرگزاری فارس.
  21. محمدزاده، دانشنامه شعر عاشورایی، ۱۳۸۶ش، ج۲، ص۱۱۷۶.
  22. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  23. محمدزاده، دانشنامه شعر عاشورایی، ۱۳۸۶ش، ج۲، ص۱۱۷۶.
  24. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  25. «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان.
  26. محمدزاده، دانشنامه شعر عاشورایی، ۱۳۸۶ش، ج۲، ص۱۱۷۶.
  27. «دل مشتاق ز بس تشنه دیدار تو بود.»، روزنامه قدس.

منابع

  • برقعی، محمد باقر، سخنوران نامی معاصر ایران، قم، خرم، ۱۳۷۳ش.
  • «دکتر قاسم رسا»، نسیم رضوان، تاریخ درج مطلب: ۲ بهمن ۱۴۰۳ش، تاریخ بازدید: ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ش.
  • «دل مشتاق ز بس تشنه دیدار تو بود.»، روزنامه قدس، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۴۰۰ش، تاریخ بازدید: ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ش.
  • رادفر، ابوالقاسم، مناقب علوی در آیینه شعر فارسی، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگى، ۱۳۸۱ش.
  • «سحر جانکاه»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه، تاریخ بازدید: ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ش.
  • «شاعری که شاعری پیشه‌اش نبود»، خبرگزاری فارس، تاریخ بازدید: ۲۳ خرداد ۱۴۰۵ش.
  • محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی: انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم سایر عناوین انقلاب حسینی در شعر شاعران عرب و عجم، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۸۶ش.