پرش به محتوا

تعظیم شعائر

از ویکی شیعه
(تغییرمسیر از شعائر الله)

تعظیم شَعائر به معنای احترام و بزرگداشت نمادهای دینی در اسلام است.[۱] بر اساس تفسیر نمونه، شعائر الهی، شامل هر آن چیزی است که در برنامه‌های دینی قرار دارد و انسان را به یاد خدا و عظمت آئین او می‌اندازد.[۲] تعظیم شعائر نیز به برجسته‌سازی و حفظ جایگاه اجتماعی آن‌ها و برخورد محترمانه با این نمادهاست.[۳]

از جمله مصادیق شعائر الهی عبارتند از: مناسک حج، ولایت امام علی(ع)،[۴] اذان، نماز جماعت، نماز جمعه، سلام‌کردن،ختنه‌، برگزاری اعیاد، زیارت قبور معصومان(ع)، احترام به انبیاء و اولیاء، حجاب زنان، نتراشیدن ریش، پرهیز از دست‌دادن با نامحرم، سوگواری‌ها، قرائت قرآن و ساختن بنا بر قبور اولیای الهی.[۵] میرزا جواد تبریزی، شعائر حسینی را از مصادیق شعائر الهی دانسته است؛[۶] بر این اساس، عزاداری،[۷] گریه بر امام حسین(ع)[۸] و پیاده‌روی اربعین[۹] ذیل عنوان شعائر الهی قرار گرفته‌اند.

در آیات ۳۲ سوره حج و ۲ سوره مائده، به تعظیم شعائر الهی اشاره شده، اما تعیین مصداق آن محل اختلاف است.[۱۰] مفسران، تمام دین[۱۱] و علامت‌هایی که خدا برای عبادت قرار داده[۱۲] را شعائر الهی معرفی کرده‌اند.[۱۳] در قرآن، صفا و مروه و شتران قربانی حج از شعائر الهی معرفی شده‌اند.[۱۴] تعظیم شتر قربانی نیز به فربه‌بودن و بی‌عیب‌بودن آن تفسیر شده است.[۱۵] علامه حلی جماعت را از شعائر الهی دانسته[۱۶] و گفته شده نخستین‌بار او این مفهوم را در موضوعات غیر از حج به کار برده است.[۱۷] صاحب جواهر نیز از این مفهوم برای استدلال بر وجوب یا جواز برخی احکام استفاده کرده‌ است.[۱۸]

بر پایه آیات قرآن، تعظیم شعائر الهی واجب[۱۹] و نشانه تقوای قلبی[۲۰] و موجب خیر و برکت[۲۱] دانسته شده است. همچنین آن را ضرورتی عقلی و عقلایی در دین شمرده‌اند[۲۲] و اهانت به آن را حرام می‌دانند.[۲۳] به گفته محقق حلی، اگر در سرزمین‌های شرک امکان اظهار شعائر اسلامی نباشد، در صورت توان باید از آن سرزمین مهاجرت کرد.[۲۴]

پانویس

  1. کورانی عاملی، الانتصار، ۱۴۲۲ق، ج۹، ص۲۲۳.
  2. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۴، ص۹۶.
  3. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۴، ص۹۷.
  4. افتخار افضلی، «آثار تعظیم شعائر الهی»، ص۱۵۸.
  5. علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ۱۴۱۴ق، ج۴، ص۱۲۰ و ۲۲۷؛ محقق حلی، شرائع الاسلام، ۱۴۰۹ق، تعلیقات محقق، ج۴، ص۷۹۳؛ نراقی، رسائل و مسائل، ۱۳۸۰ش، ج۲، ص۵۱؛ رحیمی، «تعظیم و بزرگداشت شعائر الهی در آینة فقه اسلامی»، ص۲۱ و ۲۸؛ تبریزی، صراط النجاة، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۴۳۹؛ منتظری، رساله مفتوحة (نامه‌ای سرگشاده)، ۱۳۸۵ش، ص۷۱ و ۷۲.
  6. تبریزی، صراط النجاة، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۵۶۲.
  7. مطهری، مجموعه آثار، ۱۳۸۹ش، ج۲۵، ص۳۷۰.
  8. تبریزی، صراط النجاة، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۴۴۲.
  9. «بیانات در ابتدای درس خارج فقه درباره پیاده‌روی اربعین» دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای.
  10. طبرسی، مجمع البیان، ۱۳۷۲ش، ج۷، ص۱۳۳.
  11. قرشی بنابی، تفسیر احسن الحدیث، ۱۳۷۵ش، ج۷، ص۴۷.
  12. قرائتی، تفسیر نور، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۲۴۳.
  13. بیضاوی، أنوار التنزیل، ۱۴۱۸ق، ج۴، ص۷۱.
  14. مدرسی، مناسک حج، ۱۳۸۰ش، ص۶۲.، قرائتی، تفسیر نور، ۱۳۸۸ش، ج۶، ص۴۱.
  15. قرشی بنابی، تفسیر احسن الحدیث، ۱۳۷۵ش، ج۷، ص۴۷؛ مغنیه، تفسیر الکاشف، ۱۴۲۴ق، ج۵، ص۳۲۷.
  16. علامه حلی، تذکرة الفقهاء، ۱۴۱۴ق، ج۴، ص۱۲۰ و ۲۲۷.
  17. صرامی، «بازخوانی دلیل تعظیم شعائر؛ حکم، موضوع و متعلق»، ص۷.
  18. نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۵۲.
  19. سبحانی، التوحید والشرک فی القرآن الکریم، ۱۳۸۴ش، ص۲۱۱.
  20. ابوالفتوح رازی، روض الجنان، ۱۴۰۸ق، ج۱۳، ص۳۲۵؛ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۱۴، ص۹۶.
  21. افتخار افضلی، «آثار تعظیم شعائر الهی»، ص۱۵۶.
  22. «ضرورت تعظیم شعائر»، سایت آیت‌الله علیدوست.
  23. صرامی، «بازخوانی دلیل تعظیم شعائر؛ حکم، موضوع و متعلق»، ص۱۱.
  24. محقق حلی، شرائع الاسلام، ۱۴۰۹ق، ج۴، ص۷۹۳.

منابع

  • «ضرورت تعظیم شعائر»، سایت آیت‌الله علیدوست، انتشار: ۱۱ مهر ۱۴۰۰، بازدید: ۶ دی ۱۴۰۲.
  • «بیانات در ابتدای درس خارج فقه درباره پیاده‌روی اربعین» دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، بازدید: ۶ دی ۱۴۰۲ش.
  • ابوالفتوح رازی، حسین بن علی، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، مشهد، آستان قدس رضوی، بنیاد پژوهش‌های اسلامی، ۱۴۰۸ق.
  • افتخار افضلی، سیدحسین، «آثار تعظیم شعائر الهی»، مکاتبه و اندیشه، شماره ۴۶، بهار و تابستان ۱۳۹۲ش.
  • بیضاوی، عبدالله بن عمر، أنوار التنزیل و أسرار التأویل، بیروت،‌ دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۱۸ق.
  • تبریزی، میرزا جواد، صراط النجاة، قم، مهر، ۱۴۱۷ق.
  • رحیمی، مرتضی، «تعظیم و بزرگداشت شعائر الهی در آینه فقه اسلامی»، آموزه‌های فقه مدنی، شماره ۲، ۱۳۸۸ش.
  • سبحانی، جعفر، التوحید والشرک فی القرآن الکریم، قم، مؤسسة الإمام الصادق علیه‌السلام، ۱۳۸۴ش.
  • صرامی، سیف‌الله، «بازخوانی دلیل تعظیم شعائر؛ حکم، موضوع و متعلق»، فقه، شماره ۳، سال بیست و ششم، پاییز ۱۳۹۸ش.
  • طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصر خسرو، ۱۳۷۲ش.
  • علامه حلی، حسن بن یوسف، تذکرة الفقهاء، قم، مؤسسة آل البیت، ۱۴۱۴ق،
  • قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مرکز فرهنگی درس‌هایی از قرآن، ۱۳۸۸ش.
  • قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، ۱۳۷۵ش.
  • کورانی عاملی، علی، الانتصار: مناظرات الشیعه فی شبکات الانترنت، بیروت، دار السیرة، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.
  • محقق حلی، جعفر بن حسن، شرائع الاسلام، تعلیقات سید صادق حسینی شیرازی، تهران، استقلال، ۱۴۰۹ق.
  • مدرسی، سید محمد تقی، مناسک حج، قم، انتشارات محبان الحسین(ع)، ۱۳۸۰ش.
  • مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، تهران، صدرا، ۱۳۸۹ش.
  • مغنیه، محمدجواد، التفسیر الکاشف، قم،‌ دار الکتاب الإسلامی، ۱۴۲۴ق.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران،‌ دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش،
  • منتظری، حسینعلی، رساله مفتوحه (نامه‌ای سرگشاده)، بی‌جا، نشر سایه، ۱۳۸۵ش،
  • نجفی، محمدحسن، جَواهر الکلام فی شرحِ شرائعِ الاسلام، تصحیح عباس قوچانی و علی آخوندی، بیروت، دارُ اِحیاء التُّراثِ العربی، چاپ هفتم، ۱۴۰۴ق.
  • نراقی، احمد بن محمدمهدی، رسائل و مسائل، قم، کنگره بزرگداشت محققان ملا مهدی و ملا احمد نراقی، ۱۳۸۰ش.