پرش به محتوا

مشارطه

مقاله نامزد خوبیدگی
از ویکی شیعه
اخلاق
آیات اخلاقی
آیات افک • آیه اخوت • آیه اطعام • آیه نبأ • آیه نجوا • آیه مشیت • آیه بر • آیه اصلاح ذات بین • آیه ایثار
احادیث اخلاقی
حدیث قرب نوافل • حدیث مکارم اخلاق • حدیث معراج • حدیث جنود عقل و جهل
فضایل اخلاقی
تواضع • قناعت • سخاوت • کظم غیظ • اخلاص • خشیت • حلم • زهد • شجاعت • عفت • انصاف • اصلاح ذات البین • عیب‌پوشی • بلاکشی
رذایل اخلاقی
تکبر • حرص • حسد • دروغ • غیبت • سخن‌چینی • تهمت • بخل • عاق والدین • حدیث نفس • عجب • عیب‌جویی • سمعه • قطع رحم • اشاعه فحشاء • کفران نعمت
اصطلاحات اخلاقی
جهاد نفس • نفس لوامه • نفس اماره • نفس مطمئنه • محاسبه • مراقبه • مشارطه • گناه • درس اخلاق • استدراج
عالمان اخلاق
ملامهدی نراقی • ملا احمد نراقی • میرزا جواد ملکی تبریزی • سید علی قاضی • سید رضا بهاءالدینی • سید عبدالحسین دستغیب • عبدالکریم حق‌شناس • عزیزالله خوشوقت • محمدتقی بهجت • علی‌اکبر مشکینی • حسین مظاهری • محمدرضا مهدوی کنی
منابع اخلاقی
قرآن • نهج البلاغه • مصباح الشریعة • مکارم الاخلاق • المحجة البیضاء • رساله لقاءالله (کتاب) • مجموعه وَرّام • جامع السعادات • معراج السعادة • المراقبات

مُشارطه، به معنای عهد و شرط کردن انسان با خود در آغاز روز برای انجام کارهای نیک، ترک گناه و پایبندی به فرمان‌های الهی است.[۱] بر پایه گفته عالمان علم اخلاق، این عمل معمولاً پس از نماز صبح و در خلوت با نفس انجام می‌شود؛ به‌گونه‌ای که انسان همانند تاجری که با شریک خود سخن می‌گوید، به نفس خویش یادآور شود که سرمایه اصلی او عمر است و تباهی آن به معنای از دست رفتن سرمایه معنوی خواهد بود.[۲]

ملا احمد نراقی، از عالمان شیعه در قرن سیزدهم قمری، مشارطه را یکی از ارکان «مُرابطه؛ به معنای مراقبت و نگهبانی از نفس» و از اجزای چهارگانه آن، شامل مشارطه، مُراقَبَه، مُحاسَبَه و مُعاتَبَه، برشمرده و آن را پیمان بستن با نفس برای ترک گناه، دوری از موجبات خشم الهی و اهتمام به طاعات و اعمال خیر معرفی کرده است.[۳] همچنین برخی پژوهشگران، مشارطه را از شرایط سلوک و حرکت در مسیر الهی و بخشی از فرایند مراقبه دانسته‌اند و بر ضرورت آغاز روز با یاد خدا و تجدید عهد معنوی تأکید کرده‌اند.[۴]

اگرچه واژه مشارطه به‌صورت مستقیم در قرآن و روایات نیامده است، اما گفته شده محتوای برخی آیات و احادیث بر این مفهوم دلالت دارد. آیه ۲۳ سوره احزاب درباره وفاداری مؤمنان به عهد الهی، نمونه‌ای از این معنا شمرده می‌شود.[۵] همچنین در روایتی از پیامبر اسلام(ص) بر مراقبت انسان از زبان و رفتار خویش تأکید شده است.[۶] در دعای سی‌ویکم صحیفه سجادیه نیز امام سجاد(ع) از شرط و عهد خود با خداوند برای ترک گناه سخن گفته است که به گفته عالمان علم اخلاق، نوعی مشارطه میان بنده و خدا تلقی می‌شود.[۷]

پانویس

  1. ↑ امام خمینی، شرح چهل حدیث، ۱۳۸۶ش، ص۲۸؛ نراقی، جامع السعادات، ۱۳۸۳ش، ج۳، ص۹۳.
  2. ↑ فیض کاشانی، المحجة البیضاء، ۱۳۷۹ش، ص۱۸۷؛ نراقی، جامع السعادات، ۱۳۸۳ش، ج۳، ص۹۳.
  3. ↑ نراقی، معراج السعاده، ۱۳۷۸ش، ص۶۹۷.
  4. ↑ «توحید محوری و حق‌مداری در امور فردی و اجتماعی سالکان إلی اللَه‌‌»، پایگاه مکتب وحی.
  5. ↑ مکارم شیرازی، اخلاق در قرآن، ۱۳۸۵، ص۲۴۸.
  6. ↑ نراقی، جامع السعادات، ۱۳۸۳ش، ج۲، ص۳۵۲.
  7. ↑ مکارم شیرازی، اخلاق در قرآن، ۱۳۸۵، ص۲۴۸.

منابع

  • امام خمینی، سید روح‌الله، شرح چهل حدیث (اربعین حدیث)، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی،، ۱۳۸۶ش.
  • فیض کاشانی، محمد ابن شاه مرتضی، المحجه البیضاء فی تهذیب الإحیاء، ترجمه محمدصادق عارف، مشهد، آستان قدس رضوی، ۱۳۷۹ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، قم، مؤسسه علی ابن ابی طالب، ۱۳۸۵ش.
  • نراقی، احمد بن محمدمهدی، جامع‌السعادات، تصحیح محمد کلانتر، بیروت، مؤسسةالاَعلمی، چاپ اول، ۱۳۸۳ش.
  • نراقی، احمد بن محمدمهدی، معراج السعاده، قم، موسسه انتشارات هجرت، ۱۳۷۸ش.
  • «توحید محوری و حق‌مداری در امور فردی و اجتماعی سالکان إلی اللَه‌‌»، پایگاه مکتب وحی، تاریخ بازذیذ: ۲۵ تیر ۱۴۰۵ش.