مقاله قابل قبول
رده ناقص
بدون جعبه اطلاعات
بدون عکس
شناسه ارزیابی نشده

آیه اخوت

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

اخلاق
مکارم اخلاق.jpg


آیات اخلاقی
آیات افکآیه اخوتآیه اطعامآیه نبأآیه نجواآیه مشیت


احادیث اخلاقی
حدیث قرب نوافلحدیث مکارم اخلاقحدیث معراجحدیث جنود عقل و جهل


فضایل اخلاقی
تواضعقناعتسخاوتکظم غیظاخلاصحلمزهدشجاعتعفتانصاف


رذایل اخلاقی
تکبرحرصحسددروغغیبتسخن‌چینیبخلعاق والدینحدیث نفسعجبسمعهقطع رحماشاعه فحشاءکفران نعمت


اصطلاحات اخلاقی
جهاد نفسنفس لوامهنفس امارهنفس مطمئنهمحاسبهمراقبهمشارطهگناهدرس اخلاقاستدراج


عالمان اخلاق
ملامهدی نراقیملا احمد نراقیسید علی قاضیسید رضا بهاءالدینیدستغیبمحمدتقی بهجت


منابع اخلاقی

قرآننهج البلاغهمصباح الشریعةمکارم الاخلاقالمحجة البیضاءمجموعه ورامجامع السعاداتمعراج السعادهالمراقبات

آیه اُخُوَّت دهمین آیه سوره حجرات که خداوند در آن از رابطۀ برادری (اخوت) میان مؤمنان و وظیفه مسلمانان در قبال هم سخن گفته است. بنابر این آیه، مؤمنان برادر یکدیگرند و در صورت وقوعِ درگیری بین آنان، دیگر مسلمانان وظیفه دارند آنان را آشتی دهند. رسول خدا(ص) پس از نزول این آیه میان صحابه عقد اخوت برقرار ساخت و علی بن ابی طالب را برادر خویش خواند.

متن آیه

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُواْ بَینْ أَخَوَیکمُ وَ اتَّقُواْ اللَّهَ لَعَلَّکمُ تُرْحَمُونَ ﴿۱۰﴾
مؤمنان برادر یکدیگرند؛ پس دو برادر خود را صلح و آشتی دهید و تقوای الهی پیشه کنید، باشد که مشمول رحمت او شوید!(سوره حجرات،۱۰)

تفسیر آیه

این آیه شریفه به یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌های اجتماعی مسلمانان اشاره کرده و مؤمنان را برادر یکدیگر معرفی می‌نماید و نزاع و درگیری میان آنان را درگیری میان برادران می‌نامد. از این رو به آنان دستور می‌دهد که در میان دو برادر خود، صلح و آشتی برقرار کنند (إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَینَ أَخَوَیکمْ). همان اندازه که برای ایجاد صلح در میان دو برادر نسَبی تلاش و کوشش می‌کنید باید در میان مؤمنان متخاصم نیز برای برقراری صلح به طور جدی و قاطع وارد عمل شوید. اخوت و برادری مسلمانان تنها در لفظ و در شعار نیست، بلکه در عمل و تعهدهای متقابل نیز همه خواهر و برادرند.[۱]

امام صادق(ع) می‌فرماید:

«مؤمن برادر مؤمن و چشم او و راهنمای او است، به او خیانت نمی‌کند، و ستم بر او روا نمی‌دارد و او را فریب نمی‌دهد، و اگر وعده‌ای به او داد، خُلف وعده نمی‌کند.»[۲]

آلوسی نویسنده تفسیر روح المعانی، نسبت اخوت به مؤمنین را مجاز و از باب استعاره یا تشبیه بلیغ دانسته و می‌گوید: شرکت دو نفر در داشتن ایمان، شبیه است به شرکت آن دو، در اصل تولد؛ زیرا همان‌گونه که تولد منشأ بقای در این دنیا است، ایمان نیز سبب بقای در بهشت خواهد بود.[۳] علامه طباطبایی اطلاق اخوت را حقیقت و از سنخ نسبت‌های اعتباری می‌داند و معتقد است: مقصود از اخوت در این آیه اخوت دینی و اعتباری است که تنها آثار اجتماعی دارد و در نکاح و ارث، اثری ندارد.[۴] و از آنجا که در بسیاری از اوقات، روابط در این گونه مسائل جانشین ضوابط می‌شود، بار دیگر هشدار داده و در پایان آیه می‌افزاید: تقوای الهی پیشه کنید تا مشمول رحمت او شوید (وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکمْ تُرْحَمُونَ)[۵]

اجرای عقد اخوت توسط پیامبر

نوشتار اصلی: عقد اخوت

ابن عباس می‌گوید: وقتی آیه اخوت نازل شد، پیامبر(ص) میان مسلمانان پیوند برادری برقرار ساخت؛ بین ابوبکر و عمر، بین عثمان و عبدالرحمن بن عوف و بین دیگر اصحاب، طبق منزلت‌شان عقد اخوت برقرار کرد، آن‌گاه علی بن ابی طالب(ع) را به عنوان برادر خود برگزید و خطاب به علی(ع) فرمود: "تو برادر منی و من برادر تو"[۶]

پانویس

  1. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۲، ص۱۷۲.
  2. کلینی، الکافی، ۱۳۷۵ش، ج۴، حدیث ۳، ص۴۹۱.
  3. آلوسی، روح المعانی، ۱۴۱۵ق، ج۱۳، ص۳۰۳.
  4. طباطبائی، المیزان، ۱۳۷۴ش، ج۱۸، ص۴۷۲.
  5. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲۲، ص۱۶۹.
  6. بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، ۱۴۱۶ق، ج۵، ص۱۰۸؛ حاکم نیشابوری، المستدرک علی الصحیحین،‌ دار المعرفة، ج۳، ص۱۴.

منابع

  • قرآن کریم
  • آلوسی، سید محمود، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم، بیروت،‌دار الکتب العلمیه، الطبعة الاولی، ۱۴۱۵ق.
  • بحرانی، هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیر القرآن، تهران، بنیاد بعثت، ۱۴۱۶ق.
  • الحاکم النیشابوری، الامام الحافظ ابوعبدالله، المستدرک علی الصحیحین، بیروت،‌ دار المعرفه، بی‌تا.
  • طباطبائی، سید محمدحسین، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر نشر اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴‌ش.
  • کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ترجمه محمد باقر کوه کمره‌ای، قم، نشر اسوه، چاپ سوم، ۱۳۷۵‌ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران،‌دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.