آیه دعوت

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

اخلاق
مکارم اخلاق.jpg


آیات اخلاقی
آیات افکآیه اخوتآیه اطعامآیه نبأآیه نجواآیه مشیتآیه برآیه اصلاح ذات بین


احادیث اخلاقی
حدیث قرب نوافلحدیث مکارم اخلاقحدیث معراجحدیث جنود عقل و جهل


فضایل اخلاقی
تواضعقناعتسخاوتکظم غیظاخلاصحلمزهدشجاعتعفتانصافاصلاح ذات البین


رذایل اخلاقی
تکبرحرصحسددروغغیبتسخن‌چینیبخلعاق والدینحدیث نفسعجبسمعهقطع رحماشاعه فحشاءکفران نعمت


اصطلاحات اخلاقی
جهاد نفسنفس لوامهنفس امارهنفس مطمئنهمحاسبهمراقبهمشارطهگناهدرس اخلاقاستدراج


عالمان اخلاق
ملامهدی نراقیملا احمد نراقیسید علی قاضیسید رضا بهاءالدینیسید عبدالحسین دستغیبمحمدتقی بهجت


منابع اخلاقی

قرآننهج البلاغهمصباح الشریعةمکارم الاخلاقالمحجة البیضاءمجموعه ورامجامع السعاداتمعراج السعادهالمراقبات

آیه دعوت، آیه ۱۲۵ سوره نحل است که در آن سه شیوه برهان منطقی، موعظه و مناظره نیکو را در مواجهه با مخالفان پیشنهاد می‌دهد.

متن و ترجمه

اُدْعُ إِلَیٰ سَبِیلِ رَبِّک بِالْحِکمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ ۖ وَجَادِلْهُم بِالَّتِی هِی أَحْسَنُ ۚ إِنَّ رَبَّک هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِیلِهِ ۖ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ ﴿۱۲۵﴾
با حکمت و اندرز نیکو به راه پروردگارت دعوت کن و با آنان به [شیوه‌ای‌] که نیکوتر است مجادله نمای. در حقیقت، پروردگار تو به [حال‌] کسی که از راه او منحرف شده داناتر، و او به [حال‌] راه‌یافتگان [نیز ]داناتر است.[۱]

محتوا

در آیه ۱۲۵ سوره نحل، خداوند در مواجهه با مخالفان سه شیوه را پیشنهاد می‌دهد که عبارتند از: حکمت، موعظه و جدال أحسن.[۲]

  • حکمت: حکمت به معنای رسیدن به حق از راه برهان منطقی است. برهان منطقی مبتنی بر مقدمات عقلی و بدیهی است که مخاطب را بدون شک و ابهام به حق می‌رساند.
  • موعظه: موعظه یعنی یادآوری اعمال خوب و نیکو، به گونه‌ای که شنونده تحت تأثیر قرار گیرد و تسلیم شود. در این آیه، کلمه موعظه با واژه حسنه مقید شده است، از این قید روشن می‌شود که هر موعظه‌ای نیکو و حسن نیست.
  • جدال أحسن: جدال أحسن نیز به معنای مناظره نیکو است. بدین معنا که در مناظره با مخالفان از سخنانی استفاده شود که مخالفان را به سمت لجبازی و عناد سوق ندهد. علامه طباطبایی در تفسیر المیزان گفته است که منظور از جدال أحسن، مناظره بر طبق سنت قرآن است که در آن ادب خداوند به عنوان الگو و سرمشق قرار می‌گیرد.[۳]

پانویس

  1. سوره نحل، آیه ۱۲۵.
  2. طباطبایی، المیزان، ۱۹۷۲م، ج۱۲، ص۳۷۱-۳۷۴.
  3. رجوع کنید به: طباطبایی، المیزان، ۱۹۷۲م، ج۱۲، ص۳۷۷.

منابع

  • قرآن کریم، ترجمه محمدمهدی فولادوند، تهران‌، دفتر مطالعات‌ تاریخ‌ و معارف‌ اسلامی‌، ۱۳۷۹ش.
  • طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۹۷۲م.