پرش به محتوا

آیه لیلة المبیت

(تغییرمسیر از آیه 207 سوره بقره)
آیه لیلة المبیت
مشخصات آیه
نام آیهآیه لیلة المبیت و شراء
واقع در سورهبقره
شماره آیه۲۰۷
جزء۲
اطلاعات محتوایی
شأن نزولخوابیدن امام علی(ع) در بستر پیامبر در لیلة المبیت
مکان نزولمدینه
موضوعاعتقادی
سایراز فضایل امام علی(ع)


آیه لَیْلَةُ الْمَبیت یا آیه شِراء (بقره: ۲۰۷) دربارهٔ ایثار و فداکاری حضرت علی(ع) در لیلة المَبیت نازل شد که برای حفظ جان پیامبر اسلام(ص) در بستر او خوابید. این آیه کسانی را ستوده است که حاضرند جان خود را در ازای به‌دست‌آوردن رضایت خداوند فدا کنند.

متن و ترجمه آیه

آیه ۲۰۷ سوره بقره به آیه شراء یا اشتراء معروف است: وَ مِنَ النَّاسِ مَن یشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّـهِ وَ اللَّـهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ﴿۲۰۷﴾ |و از میان مردم كسی است كه جان خود را برای طلب خشنودی خدا می‌فروشد، و خدا نسبت به [این] بندگان مهربان است.

واژه «یَشْری» در آیه از ریشه «شِراء»[۱] به معنای فروختن گرفته شده است.[۲]

شأن نزول

به گفته علامه طباطبایی، روایات بسیاری بر نزول آیه شراء درباره لیلة المبیت دلالت دارند.[۳] ابن‌ابی‌الحدید عالم معتزلی نیز در شرح نهج البلاغه، نزول این آیه در شأن امام علی(ع) و در ارتباط با لیلة‌المبیت را دیدگاه همه مفسران دانسته است.[۴] در ماجرای لیلة‌المبیت، مشرکان قریش تصمیم گرفتند پیامبر(ص) را در خانه‌اش به قتل برسانند. پیامبر(ص) با آگاهی از این نقشه، از مکه خارج شد و امام علی(ع) به درخواست او در بسترش خوابید تا مشرکان از خروج پیامبر(ص) آگاه نشوند.[۵]

در مقابل، در برخی منابع اهل‌سنت، شأن نزول آیه درباره اشخاص دیگری مانند ابوذر غفاری، صُهیب بن سنان،[۶] عمار یاسر و پدر و مادرش، خَبّاب بن اَرَتّ و بلال حبشی[۷] نیز گزارش شده است. برخی محققان در اعتبار این روایات تردید کرده و معتقدند آنها از روی تعصب و با انگیزه پوشاندن فضایل امام علی(ع) جعل شده است.[۸]

نکات تفسیری

آیه شراء، کسانی را می‌ستاید که برای دستیابی به رضایت خداوند، آماده‌اند جان خود را فدا کنند.[۹] این گروه در برابر افرادی قرار دارند که در آیات ۲۰۴ تا ۲۰۶ سوره بقره با ویژگی‌هایی مانند خودخواهی، لجاجت، دشمنی و ادعای اصلاح‌گری توصیف شده‌اند، در حالی که در پی فساد هستند.[۱۰] به‌گفته علامه طباطبایی، سیاق این آیات نشان می‌دهد که این دو گروه در زمان پیامبر مصداق داشته‌اند.[۱۱] درباره عبارت پایانی آیه، «وَاللهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ»، دو برداشت تفسیری مطرح شده است. در برخی ترجمه‌های فارسی مانند فولادوند و الهی قمشه‌ای، «عباد» به کسانی که جان خود را در راه رضای خدا فدا می‌کنند، بازگردانده شده است؛ اما علامه طباطبایی آن را ناظر به دیگر بندگان خدا می‌داند که به سبب ایثار این گروه، مشمول رأفت الهی می‌شوند.[۱۲]

سه مرتبه شراء نفس

برخی مفسران، شراء نفس را در سه مرتبه تبیین کرده‌اند: فدا کردن جان برای رهایی از آتش دوزخ، برای دستیابی به بهشت و برای رضایت خداوند. آنان مرتبه سوم را برترین مرتبه دانسته و خوابیدن امام علی(ع) در بستر پیامبر(ص) در لیلة‌المبیت را نمونه‌ای از آن شمرده‌اند.[۱۳] به‌گفته علامه طباطبایی، مراد از فدا کردن جان برای رضایت خدا این است که انسان جز خشنودی خداوند را طلب نکند و خواست او را بر خواسته نفس خود مقدم بدارد.[۱۴]

پانویس

  1. صادقی تهرانی، الفرقان، ۱۴۰۶ق، ج۳، ص۲۲۵
  2. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۷۸
  3. طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۲، ص۱۰۰.
  4. ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ۱۴۰۴ق، ج۱۳، ص۲۶۲.
  5. طوسی، الامالی، ۱۴۱۴ق، ص۴۶۶.
  6. طبری، جامع البیان، ۱۴۲۲ق، ج۳، ص۵۹۱.
  7. فخر الرازی، التفسیر الکبیر، ۱۴۲۰ق، ج۵، ص۳۵۰.
  8. هاشمی، «بررسی سبب نزول آیه اشترای نفس»، ص۱۵۳.
  9. طالقانی، پرتوی از قرآن، ۱۳۶۲، ج۲، ص۱۰۰.
  10. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۷۹.
  11. طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۲، ص۹۸.
  12. طباطبایی ،المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۲، ص۹۸.
  13. صادقی تهرانی، الفرقان، ۱۴۰۶ق، ج۳، ص۲۲۵و۲۲۶.
  14. طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۲، ص۹۸.

منابع

  • ابن‌ابی‌الحدید، عبدالحمید بن هبة الله، شرح نهج البلاغه، تصحیح ابراهیم محمد ابوالفضل، قم، مکتبة آیة الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۴ق.
  • صادقی تهرانی، محمد، الفرقان فی تفسیر القرآن، قم، فرهنگ اسلامی، ۱۴۰۶ق.
  • طالقانی، سیدمحمود، پرتوی از قرآن، تهران، شرکت سهامی انتشار، ۱۳۶۲ش.
  • طباطبايی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، موسسة الاعلمی للمطبوعات، ۱۳۹۰ق.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب العلمیه، ۱۳۷۱ش.
  • هاشمی، سیده مرضیه، «بررسی سبب نزول آیه اشترای نفس» در فصلنامه سفینه، شماره ۱۳، ۱۳۸۵ش.