صفات الشیعة (کتاب): تفاوت میان نسخهها
imported>Mgolpayegani جزبدون خلاصۀ ویرایش |
imported>Mgolpayegani جز ←پانویس |
||
| خط ۵۹: | خط ۵۹: | ||
این اثر به همراه اثر دیگری از شیخ صدوق به نام «فضائل الشیعة» برای نخستین بار توسط حسین فشاهی در سال ۱۳۴۲ به فارسی ترجمه شده و در ایران به زیور طبع درآمد.<ref>ترجمه صفات الشیعة، ص ۱.</ref> همچنین این کتاب توسط انتشارات اعلمی تهران در یک جلد به زبان عربی به همراه ترجمه فارسی آن به قلم [[عزیزالله عطاردی]]، چاپ شده است. ترجمهای نیز توسط امیر توحیدی در انتشارات زواره تهران به چاپ رسیده است. | این اثر به همراه اثر دیگری از شیخ صدوق به نام «فضائل الشیعة» برای نخستین بار توسط حسین فشاهی در سال ۱۳۴۲ به فارسی ترجمه شده و در ایران به زیور طبع درآمد.<ref>ترجمه صفات الشیعة، ص ۱.</ref> همچنین این کتاب توسط انتشارات اعلمی تهران در یک جلد به زبان عربی به همراه ترجمه فارسی آن به قلم [[عزیزالله عطاردی]]، چاپ شده است. ترجمهای نیز توسط امیر توحیدی در انتشارات زواره تهران به چاپ رسیده است. | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{ | {{پانویس|2}} | ||
== منابع == | == منابع == | ||
* صدوق، محمد بن علی، صفات الشیعه، تهران، اعلمی، ۱۳۶۲ش. | * صدوق، محمد بن علی، صفات الشیعه، تهران، اعلمی، ۱۳۶۲ش. | ||
نسخهٔ ۵ نوامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۲:۰۶
 | |
| اطلاعات کتاب | |
|---|---|
| نویسنده | شیخ صدوق |
| موضوع | اخلاق |
| سبک | روایی |
| زبان | عربی |
| اطلاعات نشر | |
| ناشر | اعلمی |
| تاریخ نشر | ۱۳۶۲ ش |
صفاتُ الشیعة کتابی روایی درباره ویژگیهای اخلاقی و رفتاری شیعیان اثر ابو جعفر محمد بن علی بن حسین بن بابویه قمی مشهور به شیخ صدوق، (متوفای ۳۸۱ هجری) است. این کتاب از صفاتی که شیعیان باید بدان متصف باشند، سخن گفته است.
درباره مؤلف
محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی مشهور به شیخ صدوق، از بزرگترین علمای قرن چهارم قمری است. سال تولد وی پس از ۳۰۵ق. بوده است و در ۳۸۱ق. درگذشت و در ری مدفون شد. وی بزرگترین محدّث و فقیه مکتب حدیثی قم بود. او حدود ۳۰۰ اثر مکتوب از خود بر جا گذاشته که بسیاری از آنها مفقود شده است. کتاب من لایحضره الفقیه از کتب اربعه شیعه اثر اوست.
اعتبار کتاب
این کتاب طی چندین قرن، از زمان نگارش تاکنون مورد توجه علما و فقهای شیعه قرار داشته و در بسیاری از مجموعههای روایی بر آن استناد شده مانند: الدمعة الساکبة نوشته محمد باقر بن عبدالکریم دهدشتی نجفی، بحارالانوار علامه مجلسی، وسائل الشیعه شیخ حر عاملی و مستدرک الوسائل محدث نوری.
علاقه محدث نوری به این کتاب در حدّی بوده که محدث نوری یک نسخه از آن را به خط خود نگاشته که این نسخه هماکنون در دسترس است.[۱]
تعداد احادیث و عناوین
این کتاب شامل ۷۱ حدیث و شامل موضوعاتی است از جمله:
- صفات شیعیان
- تسلیم در برابر امر ائمه
- تقیه
- صفات متقین
- صفات مؤمن
- شیوه معاشرت با مردم
- قوت در دین
- دوستی برای خدا
- دشمنی برای خدا و مکارم اخلاق[۲]
نسخههای خطی
- نسخهای در کتابخانه دکتر نوع پرست در تهران
- نسخهای در کتابخانه اردوبادی در نجف اشرف
- نسخهای در کتابخانه تهرانی در سامرا
- نسخهای در کتابخانه میرزا علی بهزادی نوه محدث نوری در تهرا ن که این نسخه به خط محدث نوری به تاریخ ۱۲۷۹ هجری است.[۳]
وضعیت نشر
این اثر به همراه اثر دیگری از شیخ صدوق به نام «فضائل الشیعة» برای نخستین بار توسط حسین فشاهی در سال ۱۳۴۲ به فارسی ترجمه شده و در ایران به زیور طبع درآمد.[۴] همچنین این کتاب توسط انتشارات اعلمی تهران در یک جلد به زبان عربی به همراه ترجمه فارسی آن به قلم عزیزالله عطاردی، چاپ شده است. ترجمهای نیز توسط امیر توحیدی در انتشارات زواره تهران به چاپ رسیده است.
پانویس
منابع
- صدوق، محمد بن علی، صفات الشیعه، تهران، اعلمی، ۱۳۶۲ش.
- صدوق، محمد بن علی، صفات الشیعه، ترجمه توحیدی، تهران، زواره، ۱۳۸۰ش.
- تهرانی، آقابزرگ، الذریعه، بیروت، دارالاضواء.