ایوب بن نوح بن دراج: تفاوت میان نسخهها
| خط ۷۳: | خط ۷۳: | ||
* [[عبدالله بن جعفر حمیری]] | * [[عبدالله بن جعفر حمیری]] | ||
* [[محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری]] | * [[محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری]] | ||
* [[محمد بن صفار قمی]] | * [[محمد بن صفار قمی]] | ||
* [[ابان بن عثمان احمری]] | * [[ابان بن عثمان احمری]] | ||
* [[علی بن مهزیار | * [[علی بن مهزیار اهوازی|علی بن مهزیار]] | ||
* [[احمد بن محمد بن عبدالله]] | * [[احمد بن محمد بن عبدالله]] | ||
* [[حسین بن سعید]] | * [[حسین بن سعید]] | ||
| خط ۸۲: | خط ۸۱: | ||
* [[حمدویه بن نصیر]] | * [[حمدویه بن نصیر]] | ||
* [[سهل بن زیاد آدمی]] | * [[سهل بن زیاد آدمی]] | ||
* [[علی بن حسن فضال]] | * [[علی بن حسن بن فضال]] | ||
* [[علی بن حسن التیمی]] | * [[علی بن حسن التیمی]] | ||
* [[علی بن محمد]] | * [[علی بن محمد]] | ||
نسخهٔ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۷
| اطلاعات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | ایوب بن نوح بن درّاج نخعی کوفی |
| کنیه | ابوالحسین |
| لقب | نَخَعی، مَولی النَّخَع |
| محل تولد | کوفه |
| محل زندگی | کوفه |
| خویشاوندان سرشناس | نوح بن دراج(پدر) و جمیل بن دراج(عمو) |
| مذهب | شیعه امامیه |
| صحابی | امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) |
| اطلاعات حدیثی | |
| راوی از معصوم | امام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) |
| راویان از او | سعد بن عبدالله اشعری قمی، عبدالله بن جعفر حمیری، ابان بن عثمان احمری، محمد بن حسن صفار قمی، سهل بن زیاد آدمی و.... |
| اعتبار | ثقه و امین، وکیل امام هادی وعسکری |
أیّوب بن نوح بن دَرّاج نَخَعی کوفی فقیه امامی و محدث قرن سوم هجری قمری است وی از امام رضا(ع) و امام جواد(ع) و امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) روایت نقل کرده است. ایوب بن نوح وکیل امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) بوده و نزد این دو امام جایگاهی خاص داشته است. علمای علم رجال ایوب بن نوح را فردی پرهیزکار و کثیر العباده دانستهاند. پدر وی، نوح بن دراج از اصحاب امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) و قاضی کوفه بود. همچنین به گفته علمای علم رجال، عموی ایوب، جمیل بن دراج از اصحاب و وکیل امام رضا(ع) و امام جواد(ع) بوده است.
اهمیت و معرفی
ایوب بن نوح بن دراج نخعی، فقیه امامی و محدث، کنیهاش ابوالحسین و در شهر کوفه متولد شده است.[۱] خاندان او مقیم کوفه بوده و با قبیله نخع پیوند ولاء داشتند، به همین سبب وی را نخعی یا مولی النخع نیز خواندهاند.[۲]در روایتی از امام حسن عسکری علیهالسلام، ایوب بن نوح، اهل بهشت شمرده است.[۳] به گفته نجاشی وی پرهیزکار و کثیر العباده بوده است.[۴] همچنین گفته شده وی هنگام مرگ ۱۵۰ دینار دارایی داشته در حالی که مردم میپنداشتند وی اموال زیادی دارد.[۵]
جایگاه رجالی
به گفته علمای علم رجال، ایوب بن نوح از اصحاب چهار امام معصوم(ع)، امام رضا(ع) و امام جواد(ع) و امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) بود و از آنها روایت نقل کرده است.[۶] نجاشی و کشی از علمای علم رجال ایوب بن نوح را امین و وکیل و دارای جایگاهی خاص نزد امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) دانسته اند.[۷] همچنین وی مکاتباتی با امام هادی داشته است.[۸] احمد بن محمد برقی کتاب نوادر را به ایوب بن نوح منتسب کرده است.[۹]
نسب و خاندان
به گفته علمای رجال، پدر ایوب، نوح بن دَرّاج، قاضی شهر کوفه، از اصحاب امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) و صحیح الاعتقاد بود.[۱۰]مرقد نوح بن دَرّاج، اطراف شهر کربلا و میان نخلستانها در اراضی قبیله آل مسعود واقع شده است.[۱۱] به گفته علمای علم رجال، جمیل بن دراج، ثقه، وکیل و از اصحاب امام صادق(ع)، عموی ایوب بن نوح بوده است.[۱۲] پسران ایوب، حسن بن ایوب و محمد بن ایوب و همچنین نوهاش احمد بن قاسم بن ایوب از راویان حدیث بودهاند.[۱۳]
مشایخ و راویان
در کتاب معجم رجال حدیث تعدادی از مشایخ و راویانی که ایوب بن نوح از آنها حدیث نقل کرده به شرح زیر میباشند:[۱۴]
مشایخ
- محمد بن ابیعمیر
- عبدالله بن سنان
- عبدالله بن مسکان
- حریز بن عبدالله سجستانی
- حسن بن علی الوشاء
- حسن بن محبوب
- حسین بن عثمان
- صفوان بن عیسی
- علی بن نعمان رازی
- محمد بن سنان
- حسن بن علی بن فضال
- صفوان بن یحیی
- محمد بن یحیی الصیرفی
- مهران بن محمد
- نضر بن سوید
- محمد بن ابی حمزه
- محمد بن فضیل
- عباس بن عامر
- عبدالله بن مغیره
راویان بسیاری از ایوب بن نوح بن دراج حدیث نقل کردهاند که اسامی تعدادی از آنها به شرح زیر است:[۱۵]
راویان
- محمد بن علی بن محبوب قمی
- احمد بن محمد بن خالد برقی قمی
- سعد بن عبدالله اشعری قمی
- عبدالله بن جعفر حمیری
- محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری
- محمد بن صفار قمی
- ابان بن عثمان احمری
- علی بن مهزیار
- احمد بن محمد بن عبدالله
- حسین بن سعید
- حسین بن محمد
- حمدویه بن نصیر
- سهل بن زیاد آدمی
- علی بن حسن بن فضال
- علی بن حسن التیمی
- علی بن محمد
- محمد بن احمد
- محمد بن احمد بن یحیی
- محمد بن جعفر ابوالعباس
- محمد بن حسن
- محمد بن حسن صفار قمی
- محمد بن حسین
- محمد بن علی بن محبوب
- محمد بن عیسی
- محمد بن موسی السمان
- محمد بن یحیی العطار
- موسی بن حسن
پانویس
- ↑ نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲.
- ↑ طوسی، رجال طوسی، ج1، ص۳۵۲؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داوود، ۱۳۴۲ش، ص۶۴ص.
- ↑ شوشتری، قاموس الرجال، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۲۴۲.
- ↑ نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داوود، ۱۳۴۲ش، ص۶۴ص.
- ↑ برقی، رجال برقی، ۱۴۳۰ق، ج۱، ص۳۳۱.
- ↑ برقی، رجال برقی، ۱۴۳۰ق، ج۱، ص۳۳۱؛ امین، اعیان الشیعه، ۱۴۰۳ق، ج۳، ص۵۲۷.
- ↑ نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲؛ کشی، اختیار معرفة الرجال، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۸۴۲؛ مامقانی، تنقیح المقال، نجف اشرف، ج۱، ص۱۵۹.
- ↑ نمازی شاهرودی، مستدرکات علم رجال، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۷۱۴.
- ↑ نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲.
- ↑ نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داوود، ۱۳۴۲ش، ص۶۴ص؛ برقی، رجال برقی، ۱۴۳۰ق، ج۱، ص۳۳۱.
- ↑ فقیه بحرالعلوم، زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق)، ناشر:سازمان حج و زیارت، حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارات، ج۱، ص۲۶۲.
- ↑ ابن داوود حلی، رجال ابن داوود، ۱۳۴۲ش، ص۶۴ص؛ نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲؛ برقی، رجال برقی، ۱۴۳۰ق، ج۱، ص۳۳۱.
- ↑ نمازی شاهرودی، مستدرکات علم رجال، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۷۱۴.
- ↑ خوئی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۱۰ق، ج۳، ص۲۶۳.
- ↑ خوئی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۱۰ق، ج۳، ص۲۶۳.
منابع
- ابن داوود حلی، حسن بن علی بن داوود، رجال ابن داوود، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۴۲ش.
- امین، سید محسن، اعیان الشیعة، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۳ق.
- برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، قم، مؤسسة الامام الصادق(ع)، ۱۴۳۰ق.
- خوئی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة، قم، مرکز نشر آثار الشیعة، ۱۴۱۰ق.
- شوشتری، محمدتقی، قاموس الرجال، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۱۰ق.
- طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۲۷ق.
- فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی، زیارتگاههای عراق (معرفی زیارتگاه های مشهور در کشور عراق)، ناشر:سازمان حج و زیارت، حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارات، تهران، بی تا.
- مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال فی علم الرجال، نجف اشرف، بینا، بیتا.
- نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۳۶۵ش.
- نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، تهران، شفق، ۱۴۱۴ق.
- کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، قم، مؤسسة آل البیت(ع) لاحیاء التراث، ۱۴۰۴ق.