پرش به محتوا

ایوب بن نوح بن دراج: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی شیعه
Mahdi1382 (بحث | مشارکت‌ها)
M.dorchei (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۷۳: خط ۷۳:
* [[عبدالله بن جعفر حمیری]]
* [[عبدالله بن جعفر حمیری]]
* [[محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری]]
* [[محمد بن عبدالله بن جعفر حمیری]]
* [[حسن بن علی بن فضال]]
* [[محمد بن صفار قمی]]
* [[محمد بن صفار قمی]]
* [[ابان بن عثمان احمری]]
* [[ابان بن عثمان احمری]]
* [[علی بن مهزیار قمی]]
* [[علی بن مهزیار اهوازی|علی بن مهزیار]]
* [[احمد بن محمد بن عبدالله]]
* [[احمد بن محمد بن عبدالله]]
* [[حسین بن سعید]]
* [[حسین بن سعید]]
خط ۸۲: خط ۸۱:
* [[حمدویه بن نصیر]]
* [[حمدویه بن نصیر]]
* [[سهل بن زیاد آدمی]]
* [[سهل بن زیاد آدمی]]
* [[علی بن حسن فضال]]
* [[علی بن حسن بن فضال]]
* [[علی بن حسن التیمی]]
* [[علی بن حسن التیمی]]
* [[علی بن محمد]]
* [[علی بن محمد]]

نسخهٔ ‏۱۶ نوامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۷

ایوب بن نوح بن دراج
اطلاعات فردی
نام کاملایوب بن نوح بن درّاج نخعی کوفی
کنیهابوالحسین
لقبنَخَعی، مَولی النَّخَع
محل تولدکوفه
محل زندگیکوفه
خویشاوندان
سرشناس
نوح بن دراج(پدر) و جمیل بن دراج(عمو)
مذهبشیعه امامیه
صحابیامام هادی(ع) و امام عسکری(ع)
اطلاعات حدیثی
راوی از معصومامام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام هادی(ع) و امام عسکری(ع)
راویان از اوسعد بن عبدالله اشعری قمی، عبدالله بن جعفر حمیری، ابان بن عثمان احمری، محمد بن حسن صفار قمی، سهل بن زیاد آدمی و....
اعتبارثقه و امین، وکیل امام هادی وعسکری


أیّوب بن نوح بن دَرّاج نَخَعی کوفی فقیه امامی و محدث قرن سوم هجری قمری است وی از امام رضا(ع) و امام جواد(ع) و امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) روایت نقل کرده است. ایوب بن نوح وکیل امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) بوده و نزد این دو امام جایگاهی خاص داشته است. علمای علم رجال ایوب بن نوح را فردی پرهیزکار و کثیر العباده دانسته‌اند. پدر وی، نوح بن دراج از اصحاب امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) و قاضی کوفه بود. همچنین به گفته علمای علم رجال، عموی ایوب، جمیل بن دراج از اصحاب و وکیل امام رضا(ع) و امام جواد(ع) بوده است.

اهمیت و معرفی

ایوب بن نوح بن دراج نخعی، فقیه امامی و محدث، کنیه‌اش ابوالحسین و در شهر کوفه متولد شده است.[۱] خاندان او مقیم کوفه بوده و با قبیله نخع پیوند ولاء داشتند، به همین سبب وی را نخعی یا مولی النخع نیز خوانده‌اند.[۲]در روایتی از امام حسن عسکری علیه‌السلام، ایوب بن نوح، اهل بهشت شمرده است.[۳] به گفته نجاشی وی پرهیزکار و کثیر العباده بوده است.[۴] همچنین گفته شده وی هنگام مرگ ۱۵۰ دینار دارایی داشته در حالی که مردم می‌پنداشتند وی اموال زیادی دارد.[۵]

جایگاه رجالی

به گفته علمای علم رجال، ایوب بن نوح از اصحاب چهار امام معصوم(ع)، امام رضا(ع) و امام جواد(ع) و امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) بود و از آنها روایت نقل کرده است.[۶] نجاشی و کشی از علمای علم رجال ایوب بن نوح را امین و وکیل و دارای جایگاهی خاص نزد امام هادی(ع) و امام عسکری(ع) دانسته اند.[۷] همچنین وی مکاتباتی با امام هادی داشته است.[۸] احمد بن محمد برقی کتاب نوادر را به ایوب بن نوح منتسب کرده است.[۹]

نسب و خاندان

به گفته علمای رجال، پدر ایوب، نوح بن دَرّاج، قاضی شهر کوفه، از اصحاب امام صادق(ع) و امام کاظم(ع) و صحیح الاعتقاد بود.[۱۰]مرقد نوح بن دَرّاج، اطراف شهر کربلا و میان نخلستان‌ها در اراضی قبیله آل مسعود واقع شده است.[۱۱] به گفته علمای علم رجال، جمیل بن دراج، ثقه، وکیل و از اصحاب امام صادق(ع)، عموی ایوب بن نوح بوده است.[۱۲] پسران ایوب، حسن بن ایوب و محمد بن ایوب و همچنین نوه‌اش احمد بن قاسم بن ایوب از راویان حدیث بوده‌اند.[۱۳]

مشایخ و راویان

در کتاب معجم رجال حدیث تعدادی از مشایخ و راویانی که ایوب بن نوح از آنها حدیث نقل کرده به شرح زیر می‌باشند:[۱۴]

مشایخ

راویان بسیاری از ایوب بن نوح بن دراج حدیث نقل کرده‌اند که اسامی تعدادی از آنها به شرح زیر است:[۱۵]

راویان

پانویس

  1. نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲.
  2. طوسی، رجال طوسی، ج1، ص۳۵۲؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داوود، ۱۳۴۲ش، ص۶۴ص.
  3. شوشتری، قاموس الرجال، ۱۴۱۰ق، ج۲، ص۲۴۲.
  4. نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داوود، ۱۳۴۲ش، ص۶۴ص.
  5. برقی، رجال برقی، ۱۴۳۰ق، ج۱، ص۳۳۱.
  6. برقی، رجال برقی، ۱۴۳۰ق، ج۱، ص۳۳۱؛ امین، اعیان الشیعه، ۱۴۰۳ق، ج۳، ص۵۲۷.
  7. نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲؛ کشی، اختیار معرفة الرجال، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۸۴۲؛ مامقانی، تنقیح المقال، نجف اشرف، ج۱، ص۱۵۹.
  8. نمازی شاهرودی، مستدرکات علم رجال، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۷۱۴.
  9. نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲.
  10. نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲؛ ابن داوود حلی، رجال ابن داوود، ۱۳۴۲ش، ص۶۴ص؛ برقی، رجال برقی، ۱۴۳۰ق، ج۱، ص۳۳۱.
  11. فقیه بحرالعلوم، زيارتگاههاى عراق (معرفى زيارتگاه هاى مشهور در كشور عراق)، ناشر:سازمان حج و زیارت، حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارات، ج۱، ص۲۶۲.
  12. ابن داوود حلی، رجال ابن داوود، ۱۳۴۲ش، ص۶۴ص؛ نجاشی، رجال نجاشی، ۱۳۶۵ش، ج۱، ص۱۰۲؛ برقی، رجال برقی، ۱۴۳۰ق، ج۱، ص۳۳۱.
  13. نمازی شاهرودی، مستدرکات علم رجال، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۷۱۴.
  14. خوئی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۱۰ق، ج۳، ص۲۶۳.
  15. خوئی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۱۰ق، ج۳، ص۲۶۳.

منابع

  • ابن داوود حلی، حسن بن علی بن داوود، رجال ابن داوود، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۴۲ش.
  • امین، سید محسن، اعیان الشیعة، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۳ق.
  • برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، قم، مؤسسة الامام الصادق(ع)، ۱۴۳۰ق.
  • خوئی، سید ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة، قم، مرکز نشر آثار الشیعة، ۱۴۱۰ق.
  • شوشتری، محمدتقی، قاموس الرجال، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۱۰ق.
  • طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۴۲۷ق.
  • فقیه بحرالعلوم، محمدمهدی، زیارتگاه‌های عراق (معرفی زیارتگاه های مشهور در کشور عراق)، ناشر:سازمان حج و زیارت، حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارات، تهران، بی تا.
  • مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال فی علم الرجال، نجف اشرف، بی‌نا، بی‌تا.
  • نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، قم، مؤسسة النشر الاسلامی، ۱۳۶۵ش.
  • نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، تهران، شفق، ۱۴۱۴ق.
  • کشی، محمد بن عمر، اختیار معرفة الرجال، قم، مؤسسة آل البیت(ع) لاحیاء التراث، ۱۴۰۴ق.