پرش به محتوا

تظاهرات تاسوعا و عاشورای ۱۳۵۷ش

از ویکی شیعه
تظاهرات تاسوعا و عاشورای ۱۳۵۷
تظاهرات میلیونی تاسوعا و عاشورا در سال ۱۳۵۷ش. میدان آزادی
تظاهرات میلیونی تاسوعا و عاشورا در سال ۱۳۵۷ش. میدان آزادی
مدت زمان۱۹ و ۲۰ آذر سال ۱۳۵۷ش
مکان/خاستگاهتهران
گستره جغرافیاییتمام شهرهای ایران
رهبر/رهبرانامام خمینی
شخصیت‌های مؤثرسیدمحمود طالقانی، سید محمد بهشتی، مرتضی مطهری، اکبر هاشمی رفسنجانی و محمد مفتح
زمینه‌ها/عللکشتار مردم توسط حکومت محمدرضا پهلوی
شعارمرگ بر شاه
نتایج/پیامدهاتثبیت رهبری امام خمینی و تضعیف و سقوط حکومت پهلوی
طرفینمردم ایران و حکومت پهلوی


تظاهرات تاسوعا و عاشورای ۱۳۵۷ش، در تهران یکی از بزرگ‌ترین راهپیمایی‌ها در مسیر پیروزی انقلاب اسلامی ایران علیه حکومت پهلوی بود. این راهپیمایی به دستور امام خمینی، رهبر انقلاب اسلامی در تاریخ ۱۹ و ۲۰ آذر برگزار شد. در دهه اول محرم سال ۱۳۵۷ش مردم با برگزاری تظاهرات گسترده در سراسر کشور، زمینه سقوط حکومت محمدرضا پهلوی را فراهم کردند. در این راهیپمایی، رهبری امام خمینی، تثبیت شد.

بسیاری از علمای تهران همچون سید محمود طالقانی، سید محمد حسینی بهشتی، محمد مفتح و محمدرضا مهدوی کنی نقش مهمی در سازماندهی و دعوت مردم به این حرکت اعتراضی داشتند. این تلاش‌ها منجر به حضور میلیونی مردم در شهرهای مختلف ایران شد. مطبوعات جهانی نیز این رویداد تاریخی را به‌عنوان بزرگ‌ترین راهپیمایی تاریخ معاصر توصیف کردند.

راهپیمایی میلیونی

تظاهرات تاسوعا و عاشورای سال ۱۳۵۷ش، در تهران از پرجمعیت‌ترین تظاهرات‌های انقلاب اسلامی ایران به شمار می‌رود.[۱] این راهپیمایی به دستور امام خمینی انجام شد.[۲] مردم در پاسخ به این فراخوان، در روزهای ۱۹ و ۲۰ آذر علیه حکومت محمدرضا پهلوی، دومین پادشاه از سلسله پهلوی، تظاهرات کردند[۳] و زمینه سقوط سلسله پهلوی هموارتر شد.[۴] امام خمینی نیز در سخنرانی روز عاشورا (۲۰ آذر)، تظاهرات این دو روز را رفراندومی مردمی دانستند که نشان‌دهنده غیرقانونی بودن حکومت شاه بود.[۵]

به گفته عباس قره‌باغی، بیش از ۲ میلیون نفر از مردم تهران در راهپیمایی تاسوعا و عاشورا حضور داشتند.[۶] همچنین جواد منصوری، تعداد شرکت‌کنندگان در سراسر ایران در این دو روز را حدود ۱۶ میلیون نفر تخمین زده است.[۷]

تظاهرات تاسوعا و عاشورا برای مردم انقلابی، آثاری مانند تثبیت رهبری امام خمینی و جایگاه روحانیت انقلابی داشت.[۸] عباس قره‌باغی، وزیر کشور محمدرضا پهلوی، آن را نشانه ضعف حکومت پهلوی دانست.[۹] همچنین ویلیام سولیوان، سفیر آمریکا در تهران، سقوط شاه را پس از این تظاهرات، اجتناب‌ناپذیر توصیف کرد.[۱۰]

حسین فردوست، رئیس سازمان بازرسی شاهنشاهی، گزارش داد که محمدرضا شاه با دیدن انبوه مردم از بالگرد گفت: «ماندن من چه فایده‌ای دارد؟».[۱۱] به گفته جواد منصوری، پژوهشگر حوزه انقلاب، در بعدازظهر عاشورا، سقوط شاه حتمی شد.[۱۲]

آمریکا در ۱۴ دی ژنرال هایزر، معاون فرمانده نیروهای ارتش آمریکا، را به تهران فرستاد تا شاه را به معرفی نخست‌وزیری ملی و ترک موقت کشور متقاعد کند.[۱۳] مطبوعات جهانی این رویداد را بزرگترین راهپیمایی تاریخ معاصر دانسته[۱۴] و نیویورک‌تایمز اعلام کرد رژیم پهلوی باید کنار برود و رهبران مذهبی امور را به دست گیرند.[۱۵]

از آغاز محرم تا عاشورا

به گزارش اسناد تاریخ انقلاب اسلامی ایران، از شب اول محرم (۱۰ آذر سال ۱۳۵۷ش)، مردم با شعار دادن روی پشت‌بام‌ها علیه حکومت پهلوی اعتراض کردند.[۱۶] نیروهای حکومتی با حمله به معترضان در شب اول محرم تعدادی را زخمی و کشته کردند.[۱۷]

امام خمینی، رهبر انقلاب اسلامی ایران، در ۱۱ آذر ۱۳۵۷ش (اول محرم) در پاریس سخنرانی و این کشتار را محکوم کرده و مردم را به مبارزه با رژیم فراخواندند.[۱۸] مهدی عراقی، از اعضای فداییان اسلام، به دستور امام خمینی برای ساماندهی راهپیمایی‌های تاسوعا و عاشورا از پاریس به تهران آمد.[۱۹]

به گفته عباس قره‌باغی، وزیر کشور وقت، در ۱۷ آذر، دولت وقت، پس از مشورت با شاه و سید محمدکاظم شریعتمداری، از مراجع تقلید شیعه، راهپیمایی عزاداری تاسوعا و عاشورا را آزاد اعلام کرد. همچنین به فرماندهان ارتش دستور داده شد که در برابر پایین آوردن مجسمه شاه واکنشی نشان ندهند.[۲۰]

گزراش شده که در ۱۹ آذر (تاسوعا)، مردم تهران با حضور گسترده زنان و شعارهایی در حمایت از امام خمینی تظاهرات کردند که با نماز جماعت به امامت سید محمود طالقانی، از فعالان سیاسی، پایان یافت.[۲۱] تظاهرات روز بعد (عاشورا) با شدت بیشتری برگزار شد و مردم شعار «مرگ بر شاه» سر دادند.[۲۲] در قطعنامه پایان راهپیمایی بر سقوط سلطنت و تشکیل حکومت اسلامی تأکید شده بود.[۲۳] این قطعنامه توسط سید محمد حسینی بهشتی تنظیم شده بود[۲۴] و علی‌اکبر ناطق نوری، عضو جامعه روحانیت مبارز، آن را در میدان آزادی قرائت کرد.[۲۵]

نقش عالمان دینی

به گزارش مرکز اسناد انقلاب اسلامی، در ۱۴ آذر ۱۳۵۷ش (چهارم محرم)، سید محمود طالقانی، در اطلاعیه‌ای مردم را به شرکت در راهپیمایی تاسوعا دعوت کرد و تأکید نمود این حرکت با نظم کامل از منزل وی آغاز خواهد شد.[۲۶] در ۱۶ آذر، بیش از ۱۶۰ نفر از علمای تهران از جمله سید محمود طالقانی، سید محمد حسینی بهشتی، مرتضی مطهری، محمد مفتح و هاشمی رفسنجانی، مردم را به حضور در راهپیمایی تاسوعا و عاشورا فراخواندند.[۲۷] همچنین در ۱۸ آذر، بسیاری از عالمان قم، در اطلاعیه‌ای مردم را به شرکت در راهپیمایی تاسوعا و عاشورا دعوت کردند.[۲۸]

پانویس

  1. قره‌باغی، اعترافات ژنرال، ۱۳۶۸ش، ص۷۴.
  2. «سقوط «جزیره ثبات» آمریکا به دست هیئتی‌ها»، وبگاه آیت الله خامنه ای.
  3. هاشمی رفسنجانی، کارنامه و خطرات سال‌های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸، ۱۳۸۸ش، ص۵۹۶.
  4. منصورى، آشنايى با انقلاب اسلامى ايران،‌ ۱۳۹۰ش، ص۲۲۵.
  5. امام خمینی، صحیفه امام، ۱۳۸۹ش، ج۵، ص۲۱۱.
  6. قره‌باغی، اعترافات ژنرال، ۱۳۶۸ش، ص۷۲؛ همچنین بنگرید به: آبراهامیان، تاریخ ایران مدرن، ۱۳۸۹ش، ص۲۸۶.
  7. زاهدی، در میدان انقلاب، ۱۳۹۳ش، ص۱۸۱.
  8. «نگاهی به تظاهرات عظیم تاسوعا و عاشورای سال ۱۳۵۷»، وبگاه مرکز بررسی اسناد تاریخی.
  9. قره‌باغی، اعترافات ژنرال، ۱۳۶۸ش، ص۷۲-۷۳.
  10. «نگاهی به تظاهرات عظیم تاسوعا و عاشورای سال ۱۳۵۷»، وبگاه مرکز بررسی اسناد تاریخی.
  11. فردوست، ظهور و سقوط سلطنت پهلوی، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۵۸۹-۵۹۰.
  12. منصورى، آشنايى با انقلاب اسلامى ايران،‌ ۱۳۹۰ش، ص۲۲۵.
  13. «آغاز و پایان ماموریت هایزر در ایران»، وبگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
  14. «نگاهی به تظاهرات عظیم تاسوعا و عاشورای سال ۱۳۵۷»، وبگاه مرکز بررسی اسناد تاریخی.
  15. آبراهامیان، تاریخ ایران مدرن، ۱۳۸۹ش، ص۲۸۶.
  16. زاهدی، در میدان انقلاب، ۱۳۹۳ش، ص۱۸۱.
  17. عمید زنجانی، انقلاب اسلامی، ۱۳۹۱ش، ص۲۳۷.
  18. امام خمینی، صحیفه امام، ۱۳۸۹ش، ج۵، ص۱۶۳-۱۶۴.
  19. «سقوط جزیره ثبات آمریکا به دست هیئتی‌ها»، دفتر حفظ و نشر آثار آیت الله خامنه‌ای.
  20. قره‌باغی، اعترافات ژنرال، ۱۳۶۸ش، ص۷۰-۷۲.
  21. «تحلیل و روایت تظاهرات عظیم تاسوعا و عاشورای ۱۳۵۷: نقطه عطفی در انقلاب اسلامی ایران»، وبگاه مرکز استاد انقلاب اسلامی.
  22. «نگاهی به تظاهرات عظیم تاسوعا و عاشورای سال ۱۳۵۷»، وبگاه مرکز بررسی اسناد تاریخی.
  23. هاشمی رفسنجانی، کارنامه و خطرات سال‌های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸، ۱۳۸۸ش، ص۵۹۶.
  24. منصورى، آشنايى با انقلاب اسلامى ايران،‌ ۱۳۹۰ش، ص۲۲۴-۲۲۵.
  25. «نگاهی به تظاهرات عظیم تاسوعا و عاشورای سال ۱۳۵۷»، وبگاه مرکز بررسی اسناد تاریخی.
  26. «اعلامیه آیت‌الله طالقانی مبنی بر دعوت مردم به تظاهرات تاسوعا در سال 57»، وبگاه مرکز استاد انقلاب اسلامی.
  27. «نگاهی به تظاهرات عظیم تاسوعا و عاشورای سال ۱۳۵۷»، وبگاه مرکز بررسی اسناد تاریخی.
  28. خسروشاهی، اسناد نهضت اسلامی ایران، ۱۳۸۹ش، ج۳، ص۲۱۸.

منابع