امدرداء: تفاوت میان نسخهها
(بدون تفاوت)
|
نسخهٔ ۲۶ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۱
| مشخصات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | خیره دختر حَدرَد اَسلَمی |
| کنیه | امرومان، اممحمد |
| محل زندگی | مدینه • شام |
| مهاجر/انصار | انصار |
| خویشاوندان | ابودرداء |
| درگذشت | سال ۳۰ق/شام |
| مدفن | قبرستان بابالصغیر |
اُمدَرداء از اصحاب پیامبر و راویان حدیث.[۱] وی از زنان با فضیلت، صاحبنظر و خردمند و اهل عبادت به شمار رفته است.[۲] امدرداء راوی چندین حدیث از پیامبر(ص) معرفی شده است که برخی از آنها را به صورت مستقیم از پیامبر(ص) شنیده و برخی دیگر را از همسرش عُوَیمِر انصاری شنیده[۳] و نقل کرده است.[۴] گروهی از تابعین همچون عبدالله بن باباه، مُعاذ بن اَنَس، طلحة بن عُبَیدالله،[۵] صَفوان بن عبدالله بن صفوان، میمون بن مِهران، زید بن اَسلم و اُمدردای صغری،[۶] همسر دیگر ابودرداء از او روایت نقل کردهاند.[۷] آثار منفی شرب خمر، جایگاه ویژه خوشاخلاقی در ترازوی اعمال،[۸] اهمیت و آثار دعا کردن برای دیگران، از جمله موضوعاتی است که در احادیث منقول از امدرداء، بیان شده است.[۹]
نام او را خَیره دختر حَدْرَد اَسلَمی گفتهاند.[۱۰] کریمه[۱۱] و سَلامه نامهای دیگری است که برای وی ذکر شده است.[۱۲] کنیه او را امدردای کبری دانستهاند.[۱۳] امرومان[۱۴] و اممحمد نیز بر وی اطلاق شده است.[۱۵] امدرداء را همسر ابودرداء[۱۶] و مادر درداء و بلال معرفی کردهاند.[۱۷] امدرداء و همسرش ساکن مدینه بودند[۱۸] که بعدها به شام رفته و تا آخر عمر آنجا ساکن شدند.[۱۹] گفته میشود امدرداء دو سال، پیش از ابودرداء در سرزمین شام و در زمان خلافت عثمان بن عَفان از دنیا رفت.[۲۰] سال درگذشت ابودرداء را سال ۳۲ق[۲۱] یا ۳۳ق عنوان کردهاند.[۲۲] به گفته تاریخنویسان، امدردای کبری در قبرستان بابالصغیر دمشق دفن شده است.[۲۳] برخی قبر منسوب به امدردای کبری را متعلق به امدردای صغری دانستهاند.[۲۴]
پانویس
- ↑ نیسابوری، المنفردات و الوحدان، ۱۴۰۸ق، ص۸۸.
- ↑ ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
- ↑ ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
- ↑ دارقطنی، المؤتلف و المختلف، ۱۴۰۶ق، ج۱، ص۳۸۴.
- ↑ ابنعساکر، تاریخ دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۶۹، ص۱۱۴.
- ↑ ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
- ↑ نیسابوری، المنفردات و الوحدان، ۱۴۰۸ق، ص۸۸.
- ↑ ابنعساکر، تاریخ دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۶۹، ص۱۱۴.
- ↑ ابناثیر، اسدالغابه، ۱۴۲۴ق، ج۷، ص۳۱۶.
- ↑ احمد بن حنبل، الاسامی و الکنی، ۱۴۰۶ق، ص۳۶؛ ابنحبان، الثقات، ۱۳۹۳ق، ج۳، ۱۱۶.
- ↑ ابنحبان، الثقات، ۱۳۹۳ق، ج۳، ۱۱۶.
- ↑ زرکلی، الاعلام، ۲۰۰۲م، ج۲، ص۳۲۸.
- ↑ احمد بن حنبل، الاسامی و الکنی، ۱۴۰۶ق، ص۳۶؛ ابنحبان، الثقات، ۱۳۹۳ق، ج۳، ۱۱۶.
- ↑ ابنکثیر، التکمیل، ۱۴۳۲ق، ج۴، ص۳۳۸.
- ↑ ابونعیم اصفهانی، معرفةالصحابه، ۱۴۱۹ق، ج۴، ص۲۱۰۲.
- ↑ نیسابوری، المنفردات و الوحدان، ۱۴۰۸ق، ص۸۸.
- ↑ ابونعیم اصفهانی، معرفةالصحابه، ۱۴۱۹ق، ج۴، ص۲۱۰۲.
- ↑ زرکلی، الاعلام، ۲۰۰۲م، ج۲، ص۳۲۸.
- ↑ ابنسعد، الطبقات الکبری، ۱۴۲۱ق، ج۹، ص۳۹۶.
- ↑ ابنعبدالبر، الاستیعاب، ۱۴۱۲ق، ج۴، ص۱۹۳۵.
- ↑ ابنسعد، الطبقات الکبری، ۱۴۲۱ق، ج۴، ص۳۵۷.
- ↑ ابونعیم اصفهانی، معرفةالصحابه، ۱۴۱۹ق، ج۴، ص۲۱۰۲.
- ↑ ابنعساکر، تاریخ دمشق، ۱۴۱۵ق، ج۲، ص۴۱۸.
- ↑ نووی، تهذیب الاسماء و اللغات، دار الکتب العلمیه، ج۲، ص۲۲۸.
منابع
- ابناثیر، علی بن محمد، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، تحقیق: علی محمد عوض و عادل احمد، بیروت، دارالکتب العلمیه، چاپ دوم، ۱۴۲۴ق.
- ابنحبان، محمد، الثقات، حیدرآباد دکن، دائرة المعارف العثمانیه، چاپ اول، ۱۳۹۳ق.
- ابنسعد، محمد، الطبقات الکبری، تحقیق علی محمد عمر، قاهره، مکتبة الخانجی، چاپ اول، ۱۴۲۱ق.
- ابنعبدالبر، یوسف بن عبدالله، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، تحقیق: علی محمد بجاوی، بیروت، دارالجبیل، چاپ اول، ۱۴۱۲ق.
- ابنعساکر، علی بن الحسن، تاریخ دمشق، تحقیق: عمر بن غرامه عمروی، بیروت، دارالفکر للطباعة و النشر، ۱۴۱۵ق.
- ابنکثیر، اسماعیل بن عمر، التکمیل فی الجرح و التعدیل و معرفة الثقات و الضعفاء و المجاهیل، تحقیق: شادی آلنعمان، یمن، مرکز النعمان للبحوث و الدراسات الاسلامیه، چاپ اول، ۱۴۲۳ق.
- احمد بن حنبل، الاسامی و الکنی، تحقیق: عبدالله بن یوسف جدیع، کویت، مکتبة دار الاقصی، چاپ اول، ۱۴۰۶ق.
- دارقطنی، علی بن عمر، المؤتلف و المختلف، تحقیق: موفق بن عبدالله، بیروت، دار الغرب الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۶ق.
- زرکلی، خیرالدین بن محمود، الاعلام، بیروت، دار العلم للملایین، چاپ پانزدهم، ۲۰۰۲م.
- نووی، محییالدین یحیی، تهذیب الاسماء و اللغات، بیروت، دار الکتب العلمیه، بیتا.
- نیسابوری، مسلم بن حجاج، تحقیق: عبدالغفار بنداری و سعید زغلول، بیروت، دار الکتب العلمیه، چاپ اول، ۱۴۰۸ق.