پرش به محتوا

کاربر:Gholamzadeh/صفحه تمرین

از ویکی شیعه
آیه ۲۱۶ سوره بقره
مشخصات آیه
شماره آیه۲۱۶
جزء۲
اطلاعات محتوایی
مکان نزولمدینه
موضوعوجوب کفایی جهاد، علم علی الاطلاق خدا، محدود بودن دانش بشری و لزوم ارسال پیامبران.
آیات مرتبطآیات ۱۹۰ و ۲۵۵ سوره بقره، آیه ۵ سوره آل عمران،

آیه ۲۱۶ سوره بقره آیه ای درباره جهاد و وجوب کفایی آن است.[۱] به گفته طبرسی، غیر از عطا ابن ابی ریاح که وجوب جهاد را در این آیه مخصوص صحابه دانسته، بقیه مفسران اجماع دارند که مخاطب آیه همه مسلمانان هستند.[۲]

﴿كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ ۝٢١٦﴾ [بقره:216]
﴿بر شما کارزار واجب شده‌است در حالی که برای شما ناگوار است و بسا چیزی را خوش نمی‌دارید و آن برای شما خوب است و بسا چیزی را دوست می‌دارید و آن برای شما بد است و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید ۝٢١٦﴾

گفته شده آیه مذکور آمده مشتمل بر این اصل کلی درباره زندگی بشر است که محدود شدن به علم و دانش ناقص بشری برای تعیین برنامه زندگی، کافی و مطلوب نیست و انسان لازم است که خود را به علم نامحدود الهی متصل کند.[۳] توجه به این حقیقت، سبب تقویت روح تواضع و تسلیم در برابر احکام الهی در انسان شمرده شده است.[۳]

همچنین از این آیه برای اثبات لزوم ارسال پیامبران استفاده شده زیرا این آیه از یک سو علم علی‌الاطلاق را برای خدا اثبات می‌کند[۴] و از سوی دیگر بر ناکافی بودن دانش بشری دلالت دارد.[۵]

گفتنی است شیخ طوسی در توضیحی مختصر، فراز پایانی «والله یعلم و انتم لا تعلمون» را دلیلی بر غلط بودن دیدگاه جبرگرایان دانسته است.[۶]

پانویس‌ها

  1. ↑ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، دار إحياء التراث العربی، ج۲، ص۲۰۲.
  2. ↑ طبرسی، مجمع البیان في تفسیر القرآن، ۱۴۲۶ق، ج۲، ص۶۰.
  3. ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ مکارم شیرازی، و دیگران، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۱۰۷.
  4. ↑ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۳۵۲ش، ج۲، ص۱۶۶.
  5. ↑ مصباح یزدی، معارف قرآن، ۱۳۶۸ش، ص۴۰۴.
  6. ↑ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، دار إحياء التراث العربی، ج۲، ص۲۰۳.

منابع

  • طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسه الأعلمی للمطبوعات، ۱۳۵۲ش.
  • طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان في تفسیر القرآن، بیروت، دار العلوم، ۱۴۲۶ق.
  • طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت، دار إحياء التراث العربی، بی‌تا.
  • مصباح یزدی، محمد تقی، معارف قرآن، قم، مؤسسه در راه حق، ۱۳۶۸ش.
  • مکارم شیرازی، و دیگران، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، ۱۳۷۴ش.