همام: تفاوت میان نسخهها
imported>Fayaz جز ←نام و نسب |
درج الگوی درجه بندی |
||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
{{پایان}} | {{پایان}} | ||
{{یاران امام علی}} | {{یاران امام علی}} | ||
<onlyinclude>{{درجهبندی | |||
| پیوند = <!--ندارد، ناقص، کامل-->ناقص | |||
| رده = <!--ندارد، ناقص، کامل-->ناقص | |||
| جعبه اطلاعات = <!--نمیخواهد، ندارد، دارد-->نمیخواهد | |||
| عکس = <!--نمیخواهد، ندارد، دارد-->نمیخواهد | |||
| ناوبری = <!--ندارد، دارد-->دارد | |||
| رعایت شیوهنامه ارجاع = <!--ندارد، دارد-->ندارد | |||
| کپیکاری = <!--از منبع مردود، از منبع خوب، ندارد-->ندارد | |||
| استناد به منابع مناسب = <!--ندارد، ناقص، کامل-->کامل | |||
| جانبداری = <!--دارد، ندارد-->ندارد | |||
| شناسه = <!--ناقص، کامل-->ناقص | |||
| رسا بودن = <!--ندارد، دارد-->ندارد | |||
| جامعیت = <!--ندارد، دارد-->دارد | |||
| زیادهنویسی = <!--دارد، ندارد-->ندارد | |||
| تاریخ خوبیدگی =<!--{{subst:#time:xij xiF xiY}}--> | |||
| تاریخ برتر شدن =<!--{{subst:#time:xij xiF xiY}}--> | |||
| توضیحات = | |||
}}</onlyinclude> | |||
نسخهٔ ۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۳
| مشخصات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | «همام بن عباده» یا «همام بن شریح» |
| خویشاوندان | ربیع بن خثیم |
| وفات | کوفه |
| علت وفات | با شنیدن صفات مومنان از امام علی(ع) بیهوش شده و درگذشت. |
| مشخصات دینی | |
| از یاران | امام علی(ع) |
هَمَّام از شیعیان امام علی(ع) بود که امام علی(ع) خطبه متقین را در پاسخ به درخواست او ایراد کرد. او با شنیدن اوصاف متقین از زبان امام علی(ع) بیهوش شده و درگذشت.
نام و نسب
نام همّام در نهج البلاغه نیز آمده است اما در این کتاب اشارهای به نسب او نشده است.[۱] با این حال به گفته محمد بن علی کراجکی، نویسنده قرن پنجم قمری، همّام فرزند عباده بن خیثم و برادرزاده ربیع بن خثیم، از فرماندهان امام علی(ع) و زهاد ثمانیه بوده است.[۲] اما ابن ابیالحدید در شرح نهج البلاغه او را فرزند شریح بن یزید بن عمر معرفی کرده است.[۳]
سید رضی گردآورنده نهجالبلاغه همّام را فردی عابد معرفی میکند.[۴] همچنین از امام صادق(ع) نقل شده که او عابد و خداپرست بوده است.[۵] برخی منابع همّام را از «اصحاب برانس» دانستهاند.[۶] اصحاب برانس افراد زاهدی در صدر اسلام بودند که کلاهی به نام بُرنُس بر سر میگذاشتند.[۷]
ابن ابیالحدید همام را از شیعیان امام علی(ع) برشمرده است.[۸] کراجکی خطاب همام را به امام علی که گفت: «ای امیرمومنان! از تو در خواست میکنم به حق خداوندی که شما خاندان پیامبر را گرامی داشته و برگزیده و برتری داده است... که ویژگی های شیعیانتان را برای من بیان کنید» شاهدی بر محبت او نسبت به اهل بیت دانسته است.[۹]
خطبه متقین
همّام از امام علی(ع) درخواست کرد که پرهیزگاران را به گونهای برایش توصیف کند که گویا به آنان مینگرد. امام علی(ع) در پاسخ او درنگی کرد و گفت «ای همّام از خدا بترس و نیکوکار باش «همانا خدا با کسانی است که پرهیزگارند و آنان که نیکو کردارند.» نحل ۱۱۸. همّام به این مقدار قانع نشد و بر خواستهاش اصرار ورزید. امام علی(ع) در پاسخ او خطبه متقین را ایراد کرد.[۱۰]
گفته شده وقتی امام علی(ع) حدود ۱۰۵ صفت از صفات متقین را برشمرد، همّام بیهوش شد و در بیهوشی جان داد. امام علی(ع) گفت: به خدا از همین بر او میترسیدم. سپس گفت: پندهای رسا با آنان که شنوای آن هستند چنین کند.[۱۱] امام علی(ع) در تشییع همّام شرکت کرده و بر پیکرش نماز خواند.[۱۲]
پانویس
منابع
- ابن ابیالحدید، عبدالحمید بن هبةالله، شرح نهج البلاغة، تحقیق: محمد أبوالفضل إبراهیم، مؤسسة إسماعیلیان للطباعة والنشر والتوزیع، بیتا.
- دینوری، احمد بن داود، الاخبار الطوال، قم، منشورات الرضی، ۱۳۶۸ش.
- نهج البلاغة، تحقیق: صبحی صالح، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.
- کراجکی، محمد بن علی، کنز الفوائد، تصحیح و تحقیق: نعمة، عبد الله، دارالذخائر، قم، چاپ اول، ۱۴۱۰ق.
- کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح: علیاکبر غفاری، علیاکبر و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.
- محدث نوری، میرزاحسین، مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، قم، مؤسسة آل البيت عليهمالسلام، ۱۴۰۸ق.
- ↑ نهج البلاغة، تصحیح صبحی صالح، خطبه ۱۹۳، ص۳۰۳.
- ↑ کراجکی، کنز الفوائد، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۸۹.
- ↑ ابن ابیالحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۱۳۳.
- ↑ نهج البلاغة، تصحیح صبحی صالح، خطبه ۱۹۳، ص۳۰۳.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۲۲۶.
- ↑ کراجکی، کنز الفوائد، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۸۹.
- ↑ دینوری، الأخبار الطوال، ۱۳۶۸ش، پاورقی ص۳۰۳.
- ↑ ابن ابیالحدید، شرح نهج البلاغه، ج۱۰، ص۱۳۳.
- ↑ کراجکی، کنز الفوائد، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۸۹.
- ↑ نهج البلاغة، تصحیح صبحی صالح، خطبه ۱۹۳، ص۳۰۳.
- ↑ نهج البلاغة، تصحیح صبحی صالح، خطبه ۱۹۳، ص۳۰۴.
- ↑ محدث نوری، مستدرک الوسائل، ۱۴۰۸ق، ج۹، ص۱۸۹.