سوره عادیات یا والعادیات صدمین سوره و از سورههای کوچک قرآن است که با ۱۱ آیه در جزء سیام قرار گرفته است. درباره مکی یا مدنی بودن این سوره اختلاف نظر وجود دارد. سوره عادیات با سوگند به اسبهای تیزتک آغاز میشود و به ناسپاسی انسان در برابر پروردگارش، دلبستگی او به مال و دنیا و احوال انسان در روز قیامت میپردازد.
در گزارشی، نزول این سوره به جنگ ذاتُ السَلاسِل و پیروزی امام علی(ع) بر دشمنان در سال هشتم هجری نسبت داده شده است. در منابع روایی نیز برای تلاوت این سوره فضیلتهایی نقل شده است؛ از جمله پاداش اخروی و همراهی با امام علی(ع) در قیامت. همچنین، خواندن سوره عادیات در رکعت دوم نماز جعفر طیار توصیه شده است.
نام، ترتیب نزول و ویژگیها
این سوره را «عادیات» به معنای تیزتکها مینامند؛ زیرا خداوند در آیه نخست به آنها سوگند یاد کرده است. «والعادیات» نیز نام دیگر این سوره است که از آغاز آن گرفته شده است.[۱] درباره مکی یا مدنی بودن سوره عادیات اختلاف نظر وجود دارد. تفسیر نمونه مدنی بودن آن را ترجیح میدهد،[۲] درحالیکه محمدهادی معرفت آن را مکی میداند و در ترتیب نزول، چهاردهمین سوره نازلشده بر پیامبر(ص) معرفی میکند.[۳] این سوره در چینش کنونی مُصحَف، صدمین سوره قرآن است و در جزء سیام قرار دارد.[۴] سوره عادیات ۱۱ آیه، ۴۰ کلمه و ۱۶۹ حرف دارد و از سورههای کوتاه و مفصلات قرآن است. همچنین از سورههایی به شمار میرود که با قسم آغاز میشوند.[۵]
محتوای سوره
به گفته پژ.هشگران قرآنی، سوره عادیات با توصیف جهادگران و ترسیم صحنه نبرد، به ناسپاسی انسان در برابر پروردگارش و دلبستگی او به مال و دنیا میپردازد.[۶] مفسران نیز در تبیین برخی از آیات این سوره، به ناسپاسی انسان در برابر نعمتهای الهی[۷] و تأثیر مالدوستی بر غفلت از شکرگزاری خداوند اشاره کردهاند.[۸] همچنین، آیات پایانی سوره به احوال انسان در قیامت و چگونگی روز جزا میپردازد.[۹]
جنگ ذاتُ السَلاسِل و پیروزی علی(ع) بر کافران
براساس گزارشی، سوره عادیات پس از جنگ ذاتُ السَلاسِل در سال هشتم هجرینازل شد. در این گزارش آمده است که دوازدههزار سوار در سرزمین یابس، گرد آمده و قصد داشتند پیامبر(ص) و امام علی(ع) را به قتل برسانند و مسلمانان را متفرق کنند. پیامبر(ص) ابتدا گروهی از اصحاب را برای مذاکره با آنان فرستاد؛ اما پس از بینتیجه ماندن مذاکرات، امام علی(ع) با گروهی از مهاجران و انصار به سوی آنان رفت و پس از محاصره و درگیری، دشمن را شکست داد و شماری را اسیر کرد و اموالی به غنیمت گرفت.[۱۰] در ادامه گزارش آمده است که پیش از بازگشت امام علی(ع) به مدینه، سوره عادیات نازل شد و پیامبر(ص) آن را در نماز صبح قرائت کرد. پس از نماز، پیامبر(ص) نزول سوره را بشارت جبرئیل(ع) درباره پیروزی امام علی(ع) بر دشمنان دانست. چند روز بعد، امام علی(ع) همراه اسیران و غنائم به مدینه بازگشت.[۱۱]
در تفسیر نورالثقلین، بر پایه روایتی از امام صادق(ع)، ابوبکر و عمر از جمله کسانی معرفی شدهاند که پیامبر(ص) آنان را پیش از امام علی(ع) برای مذاکره و سپس جنگ با دشمن فرستاد.[۱۲]
در کتابهای تفسیری، درباره فضیلت تلاوت این سوره از پیامبر(ص) نقل شده است هر كس آن را تلاوت کند به عدد هر یک از حاجیانی که (شب عید قربان) در مزدلفه توقف میکنند و در آنجا حضور دارند، ده حسنه به او داده میشود.[۱۳] از امام صادق(ع) نیز نقل شده است هر کس سوره والعادیات را بخواند، و بر آن مداومت کند، خداوند روز قیامت او را با امیرمؤمنان(ع) مبعوث میکند و در جمع او و میان دوستان او خواهد بود.[۱۴] به گفته ناصر مکارم شیرازی، از برخی از روایات هم برداشت میشود، سوره والعادیات معادل نصف قرآن است.[۱۵]
﴿مگر نمیداند که چون آنچه در گورهاست بیرون ریخته گردد ٩﴾
﴿وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ ١٠﴾
﴿و آنچه در سینههاست فاش شود ١٠﴾
﴿إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ ١١﴾
﴿در چنان روزی پروردگارشان به [حال] ایشان نیک آگاه است ١١﴾
﴿سوگند به مادیانهائی که با همهمه تازانند و با سم[های] خود از سنگ آتش میجهانند ١ و برق [از سنگ] همی جهانند ٢ و صبحگاهان هجوم آرند ٣ و با آن [یورش] گردی برانگیزند ٤ و بدان [هجوم] در دل گروهی درآیند ٥ که انسان نسبت به پروردگارش سخت ناسپاس است ٦ و او خود بر این [امر] نیک گواه است ٧ و راستی او سختشیفته مال است ٨ مگر نمیداند که چون آنچه در گورهاست بیرون ریخته گردد ٩ و آنچه در سینههاست فاش شود ١٠ در چنان روزی پروردگارشان به [حال] ایشان نیک آگاه است ١١﴾