پرش به محتوا

یحیی بن زید

مقاله نامزد خوبیدگی
از ویکی شیعه
یحیی بن زید
بقعه یحیی بن زید در جوزجان در افغانستان
بقعه یحیی بن زید در جوزجان در افغانستان
مشخصات فردی
نام کاملیحیی بن زید بن علی بن حسین علیه السلام
لقبقتیل جوزجان
خویشاوندانزید بن علی
ولادت۱۰۷ق مدینه
محل زندگیمدینه، کوفه،خراسان
وفات۱۲۵ق جوزجان (سرپل فعلی) افغانستان
علت وفاتشهادت به دستور ولید بن یزید
مدفنسرپل افغانستان
فعالیت‌هاقیام علیه بنی امیه


یحیی بن زید (۱۰۷-۱۲۵ق) فرزند زید شهید[۱] و نوه امام سجاد(ع) و معاصر با امام صادق علیه‌السلام بود. یحیی، با کنیه ابوطالب معرفی شده[۲] و چون در جوزجان به شهادت رسید، به قتیل جوزجان شهرت یافت.[۳] مادر یحیی، ریطه دختر عبدالله بن محمد حنفیه دانسته شده است.[۴] البته ذبیح‌الله محلاتی، نویسنده شیعه، این انتسابِ مادری را نپذیرفته است.[۵] با اینکه سال تولد یحیی در منابع صریح نیست، اما با توجه به وفاتش در ۱۲۵ق و سن ۱۸ سالگی، تولدش را حدود ۱۰۷ق برآورد کرده‌اند.[۶]

به گفته علمای نسب، یحیی با دخترعموی خودش ازدواج کرد[۷] و بدون اینکه فرزندی داشته باشد، شهید شد.[۸] در مقابل، در منابعی دیگر از «عبدالله بن یحیی» با لقب طالب‌الحق[۹] و نیز دختری به نام زینب که مرقدش در مصر[۱۰] دانسته می‌شود، یاد شده است.[۱۱]

براساس نقل مورخان، پس از شهادت زید، پسرش یحیی در کوفه با متوکل بن هارون بلخی، از شیعیان و راویان امام صادق(ع)، دیدار کرد. یحیی از او دربارهٔ وضعیت مدینه و نظر امام صادق(ع) دربارهٔ خود و پدرش پرسید. متوکل پیش‌گویی امام را دربارهٔ کشته‌شدن یحیی برایش بازگو کرد. سپس یحیی صحیفه سجادیه به خط پدرش را به متوکل سپرد تا به مدینه برساند.[۱۲] این گفت‌وگو بعدها هم از سوی باورمندان به امامی بودن یحیی[۱۳] و هم مخالفانش[۱۴] مورد استناد قرار گرفت.

عبدالله مامقانی، رجال شناس، یحیی را امامی مذهب می‌داند[۱۵] و علامه امینی، از مورخان قرن چهاردهم، معتقد است که یحیی به امامت امام صادق(ع) اعتراف داشت و شیعیان هرگز از یحیی بدگویی نکرده‌اند و امام صادق(ع) هنگام شهادتش بر او گریست و برایش طلب رحمت کرد.[۱۶] همچنین خزاز، از فقیهان و راویان شیعه قرن چهارم، روایتی نقل کرده که در آن پدر یحیی به امامت دوازده امام اعتراف کرده و گفته چهار نفر آنان پیشین و هشت نفر دیگر پس از او خواهند بود.[۱۷] در مقابل سید ابوالقاسم خویی، رجال‌شناس، یحیی را تابع امام صادق(ع) نمی‌دانست و معتقد بود که یحیی در مسائل خود مستقل بوده است.[۱۸]

به گفته مورخان، یحیی، پس از شهادت پدرش، به بلخ سفر کرد.[۱۹] و در شعبان ۱۲۵ق همراه یارانش پس از نبردی سخت در جوزجان کشته شد.[۲۰] گفته‌اند پیکرش را بر دروازه جوزجان به دار آویختند.[۲۱] سر او را نزد ولید بن عبدالملک فرستادند و او نیز برای مادرش فرستاد.[۲۲] گفته شده پس از تسلط ابومسلم بر خراسان در ۱۳۰ق، جسد یحیی را پایین آوردند، بر پیکرش نماز گزاردند و در جوزجان دفن،[۲۳] و برایش عزاداری کردند.[۲۴] گفته می‌شود در همان سال، به‌سبب این واقعه، بسیاری از خانواده‌ها فرزندان پسر خود را «یحیی» نام نهادند.[۲۵]

حرم یحیی بن زید در گنبد کاووس در ایران

بقعه‌های منتسب به یحیی بن زید در گرگان،[۲۶] کلیدر نیشابور،[۲۷] سبزوار[۲۸] ورامین[۲۹] و میامی مشهد[۳۰] وجود دارند. البته کتیبه بقعه میامی نشان می‌دهد که متعلق به یحیی بن حسین (برادرزاده یحیی بن زید) است.[۳۱]

پانویس

  1. منهاج سراج، طبقات ناصری، ۱۳۶۳ش، ج۵، ص۲۵۰.
  2. بیهقی، لباب الأنساب، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۳۲۷-۳۲۸.
  3. بیهقی، لباب الأنساب، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۳۲۷-۳۲۸.
  4. منهاج سراج، طبقات ناصری تاریخ ایران و اسلام، ۱۳۶۳ش، ج۵، ص۲۵۰.
  5. محلاتی، ریاحین الشریعه، دارالکتب الاسلامیه، ج۴، ص۲۶۳.
  6. قرشی، حیاة الشهید، ۱۴۲۹ق، ص۶۰.
  7. المَحَلّی، الحدائق الوردیّه، ۲۰۰۲م، ج۱، ص۲۷۱.
  8. بیهقی، تاریخ گزیده، ۱۳۶۴ش، ص۲۹۲.
  9. بیهقی، تاریخ گزیده، ۱۳۶۴ش، ص۲۹۲.
  10. زرکلی، الأعلام، ۱۹۸۹م، ج۳، ص۶۷.
  11. ابن‌جبیر، رحلة ابن جبیر، ص۲۰.
  12. مقدمه صحیفه سجادیه.
  13. مامقانی، تنقیح المقال، مطبعة المرتضویه، ج۳، ص۳۱۶؛ امینی، نظرة فی کتاب السنه و الشیعه، نشر مشعر، ج۱، ص۲۱.
  14. خویی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۰۳ق، ج‌۲۰، ص۵۰.
  15. مامقانی، تنقیح المقال، مطبعة المرتضویه، ج۳، ص۳۱۶.
  16. امینی، نظرة فی کتاب السنه و الشیعه، نشر مشعر، ج۱، ص۲۱.
  17. خزاز، کفایة الاثر، ۱۴۰۱ق، ص۳۰۴.
  18. خویی، معجم رجال الحدیث، ۱۴۰۳ق، ج‌۲۰، ص۵۰.
  19. بلعمی، تاریخ‌نامه طبری، ۱۳۶۸ش، ج۴، ص۹۶۳.
  20. منهاج سراج، طبقات ناصری، ۱۳۶۳ش، ج۲، ص۳۸۸؛ خراسانی، منتخب التواریخ، ۱۳۴۷ش، ص۳۵۵؛ ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ۱۳۸۵ق، ج۵، ص۲۷۲.
  21. ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ۱۳۸۵ق، ج۵، ص۲۷۲؛ قندوزی، ینابیع الموده، ۱۴۲۲ق، ج۳، ص۱۶۲؛ اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ۱۳۸۵ق، ص۱۰۷.
  22. حائری، شجره طوبی، ۱۳۸۵ق، ج۱، ص۲۶۰.
  23. حمیری، الروض المعطار، ۱۹۸۴م، ص۱۸۲.
  24. ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ۱۳۸۵ق، ج۵، ص۲۷۲.
  25. حمیری، الروض المعطار، ۱۹۸۴م، ص۱۸۲.
  26. محمدی جلالی، قیام یحیی بن زید(ع)، ۱۳۸۵ش، ص۲۸۹.
  27. محمدی جلالی، قیام یحیی بن زید(ع)، ۱۳۸۵ش، ص۲۵۳.
  28. محمدی جلالی، قیام یحیی بن زید(ع)، ۱۳۸۵ش، ص۲۷۵.
  29. محمدی جلالی، قیام یحیی بن زید(ع)، ۱۳۸۵ش، ص۳۰۷.
  30. سالک بیرجندی، «امامزاده یحیی بن حسین زید میامی»، ص۷۰.
  31. سالک بیرجندی، «امامزاده یحیی بن حسین زید میامی»، ص۷۰.

منابع

  • ابن‌جبیر، محمد بن احمد، رحلة ابن جبیر،‌ بیروت، دار و مکتبة الهلال، بی‌تا.
  • ابن‌صوفی، علی بن محمد، المجدی فی أنساب الطالبیین، قم، مکتبة آیة‌الله المرعشی النجفی، چاپ دوم، ۱۴۲۲ق.
  • حیدر، اسد، الإمام الصادق و المذاهب الأربعة،‌ بیروت، دار التعارف، ۱۴۲۲ق.
  • اصفهانی، ابوالفرج، مقاتل الطالبیین، نجف، المکتبة الحیدریة، ۱۳۸۵ق.
  • المَحَلّی، الحمید بن احمد، الحدائق الوَرْدیَّة فی مناقب الأئمة الزیدیة، محقق المرتضی بن زید المَحَطْوَری، صنعاء، مطبوعات مکتبة مرکز بدر، ۲۰۰۲م.
  • امینی، عبدالحسین، نظرة فی کتاب السنة و الشیعة، تحقیق احمد الکنانی، تهران، نشر مشعر، بی‌تا.
  • بغدادی، صفی الدین عبد المؤمن بن عبد الحق، مراصد الاطلاع علی اسماء الامکنة و البقاع،‌ بیروت، دار الجیل، چاپ اول، ۱۴۱۲ق.
  • بلعمی، تاریخنامه طبری، جلد دوم، طبع دوم، تهران، ۱۳۶۸ش.
  • بیهقی، علی بن زید، لباب الأنساب و الألقاب و الأعقاب، تحقیق مهدی رجایی، قم، کتابخانه حضرت آیت‌الله العظمی مرعشی نجفی(ره)، ۱۳۸۵ش.
  • حمیری، محمد بن عبدالمنعم، الروض المعطار فی خبر الاقطار، بیروت، مکتبة لبنان، چاپ دوم، ۱۹۸۴م.
  • خراسانی، محمدهاشم، منتخب التواریخ. تهران، خیابان بوذر جمهیری، ۱۳۴۷ش.
  • خزازرازی، علی بن محمد، ک‍ف‍ای‍ه‌ الاث‍ر ف‍ی‌ ال‍ن‍ص‌ ع‍ل‍ی‌ الائ‍م‍ه‌ الاث‍ن‍ی‌ع‍ش‍ر، قم، انتشارات بیدار، ۱۴۰۱ق.
  • خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، قم، منشورات آیه‌الله خویی، ۱۴۰۳ق.
  • رضوی اردکانی، سید ابوفاضل، شخصیت و قیام زید بن علی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، بی‌تا.
  • زرکلی، خیرالدین، الأعلام قاموس تراجم لأشهر الرجال و النساء من العرب و المستعربین و المستشرقین، بیروت،‌ دار العلم للملایین، چاپ هشتم، ۱۹۸۹م.
  • سالک بیرجندی، محمدتقی، «امامزاده یحیی بن حسین زید میامی»، مجله وقف جاویدان، شماره ۴۵، بهار ۱۳۸۳ش.
  • قرشی، باقرشریف، حیاة الشهید، الخالد زید بن علی، ماهر، ۱۴۲۹ق.
  • قندوزی، سلیمان بن ابراهیم، ينابيع المودة لذوي القربی، قم، منظمة الاوقاف و الشؤون الخیریة، دار الأسوة للطباعة و النشر، ۱۴۲۲ق.
  • مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال فی علم الرجال، نجف، مطبعة المرتضویة، بی‌تا.
  • محمدی جلالی، محمدمهدی، قیام یحیی بن زید(ع)، قم، وثوق، ۱۳۸۵ش.
  • مستوفی، حمد الله بن ابی بکر بن احمد مستوفی قزوینی، تاریخ گزیده، تحقیق عبدالحسین نوایی، تهران، امیر کبیر، چ سوم، ۱۳۶۴ش.
  • منهاج سراج، عثمان بن محمد، طبقات ناصری تاریخ ایران و اسلام، تحقیق عبد الحی حبیبی، تهران، دنیای کتاب، چاپ اول، ۱۳۶۳ش.
  • هارونی، یحیی بن حسین، الافاده فی تاریخ ائمه الزیدیه، تحقیق محمد یحیی سالم غرّان، چاپ اول، دارالحکمه الجانیه، ۱۴۱۷ق.
  • یعقوبی، احمد بن ابی‎یعقوب، تاریخ الیعقوبی، بیروت،‌ دار صادر، بی‌تا.
  • ‌ابن‌اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، بیروت، دار صادر - دار بیروت، چاپ اول، ۱۳۸۵ق.