مقاله قابل قبول
عدم رعایت شیوه‌نامه ارجاع
استناد ناقص
شناسه ناقص
نارسا
عدم جامعیت

ذبیح‌الله محلاتی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
ذبیح الله محلاتی
زادروز ۱۳۱۰ق
زادگاه محلات ایران
درگذشت ۱۵ اسفند ۱۳۶۴ش
آرامگاه شهر ری در صحن حمزة بن موسی الکاظم(ع)
محل زندگی نجف، سامرا، تهران
استادان عبدالحسین رشتی، سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی، محمدجواد بلاغی. میرزا حسین نائینی
آثار ریاحین الشریعة، مآثر الکبرا فی تاریخ سامرا و فرسان الهیجاء


ذبیح‌الله محلاتی مشتاق عسکری (۱۲۷۱ش-۱۳۶۴ش) معروف به ذبیح‌الله محلاتی روحانی و نویسنده شیعه. وی در سال ۱۳۳۰ق به عراق رفت، در حوزه علمیه نجف و سامرا تحصیل کرد و در سال ۱۳۷۶ق به ایران بازگشت. او دارای تألیفات فراوانی است از جمله ریاحین الشریعة، مآثر الکبرا فی تاریخ سامرا و فرسان الهیجاء. مزار او در حرم عبدالعظیم حسنی است.

زندگی‌نامه

ذبیح‌الله محلاتی در سال ۱۳۱۰ق به‌دنیا آمد.

تحصیلات

تحصیلات او در دو حوزه علوم دینی نجف و سامرا می‌گذرد.[نیازمند منبع]

  • نجف

ذبیح‌الله محلاتی دروس مقدماتی را در زادگاه خود محلات فراگرفت و در سال ۱۳۳۰ق به نجف مهاجرت کرد و در حوزه علمیه نجف مشغول تحصیل شد. وی به مدت ۱۲ سال نزد اساتیدی همچون عبدالحسین رشتی، سید ابوالحسن اصفهانی، آقا ضیاءالدین عراقی، محمد جواد بلاغی و میرزا حسین نائینی کسب علم کرد. او توانست از سید ابوالحسن اصفهانی و میرزا حسین نائینی اجازه روایت دریافت کند.[۱]

  • سامرا

محلاتی در سال ۱۳۴۱ق به سامرا مهاجرت و در درس خارج فقه شرکت کرد و همزمان به تدریس در مراحل مقدماتی پرداخت و در کنار آن مشغول تألیف شد. او برای مدتی نیز در کاظمین از درس سید حسن صدر استفاده کرد.[۲]

درگذشت

ذبیح الله محلاتی ۱۵ اسفند ۱۳۶۴ش[۳]در ۹۶ سالگی از دنیا رفت و در صحن امامزاده حمزة بن موسی در حرم عبدالعظیم حسنی دفن شد.[۴]

تعیین نام‌خانوادگی

در زمان اقامت وی در سامرا، از طرف کنسول ایران به ایرانیان مقیم سامرا اعلام شد که باید نام خانوادگی انتخاب کنند و شناسنامه بگیرند. ذبیح الله محلاتی نیز از این فرصت استفاده کرد و به قصد تبرک به عسکریین(ع)، لقب «مشتاق عسکری» را برای خود برگزید و از این رو او را ذبیح الله محلاتی مشتاق عسکری نیز می‌خوانند.[۵]

بازگشت به ایران

محلاتی در سال ۱۳۷۶ق به ایران بازگشت و در تهران ساکن شد. او ضمن اقامه نماز جماعت در یکی از مساجد، به تألیف و ترویج احکام و معارف دینی مشغول شد. وی در زمان انقلاب اسلامی با انقلاب همراه بود؛ ولی به علت کهنسالی فعالیت چشمگیری از او گزارش نشده است.[۶]

تألیفات

ریاحین الشریعة.jpg

محلاتی دارای تألیفات متعددی است و تا ۶۰ اثر برای او ذکر کرده‌اند. برخی از مهمترین آن‌ها عبارتند از:

پیوند به بیرون

پانویس

  1. احمدی، گلشن ابرار، ج۵، ص۴۷۵.
  2. احمدی، گلشن ابرار، ج۵، ص۴۷۱-۴۷۲.
  3. حائری، روزشمار شمسی، ۱۳۸۶ش، ص۸۵۲.
  4. احمدی، گلشن ابرار، ج۵، ص۴۸۱.
  5. احمدی، گلشن ابرار، ج۵، ص۴۷۲.
  6. احمدی، گلشن ابرار، ج۵، ص۴۷۲-۴۷۵.
  7. محلاتی، ریاحین الشریعه، ج۱، ص۳.
  8. آقابزرگ، الذریعه، ج۱۱، ص۳۱۴؛ محلاتی، ریاحین الشریعه، ج۱، ص۳.

منابع

  • احمدی، مهدی، گلشن ابرار، ج۵، اول، قم، نورالسجاد، ۱۳۸۴ش.