عمرو بن خالد صیداوی: تفاوت میان نسخهها
imported>Salvand جزبدون خلاصۀ ویرایش |
imported>Hasanzade بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۷۰: | خط ۷۰: | ||
{{فاجعه کربلا}} | {{فاجعه کربلا}} | ||
{{یاران امام حسین}} | {{یاران امام حسین}} | ||
[[ar:عمرو بن خالد الصيداوي]] | |||
[[رده:شهدای کربلا]] | [[رده:شهدای کربلا]] | ||
نسخهٔ ۲۸ نوامبر ۲۰۱۵، ساعت ۱۳:۳۶
عمرو بن خالد صیداوی از شهدای کربلا (۶۱ق) و اشراف کوفه. او مسلم را در کوفه یاری کرد و پس از شهادت مسلم، همراه غلامش سعد، مخفیانه به کاروان امام حسین (ع) پیوست. عمرو در اوایل جنگ به شهادت رسید.
 آرامگاه شهدای کربلا | |
| مشخصات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | ابوخالد عمرو بن خالد بن حکیم بن حزام اسدی صیداوی |
| وفات | ۶۱ق کربلا |
| علت وفات | شهادت در رکاب امام حسین (ع) |
| مشخصات دینی | |
| از یاران | امام حسین (ع) |
نسب
ابوخالد عمرو بن خالد بن حکیم بن حزام اسدی صیداوی از اشراف کوفه و از ارادتمندان خاندان اهل بیت (ع) بود.[۱]
در راه کربلا
خروج از کوفه
ابی مخنف نقل کرده که وی به همراه غلامش سعد با مسلم بن عقیل در کوفه بیعت نمود. پس از خیانت مردم کوفه و شهادت مسلم، مجبور شد مخفی شود.[۲] البته تستری در این همراهی ابراز تردید کرده است.[۳] وقتی خبر شهادت قیس بن مسهّر و ورود امام حسین (ع) به منزلگاه حاجر در کوفه شایع شد، عمرو به همراه غلامش و همچنین مجمّع العائذی و پسرش و جنادة بن حارث سلمانی و کامل غلام نافع بجلی عازم خارج کوفه شدند. پس از آنکه اطلاع یافتند که در تمام جادهها نگهبان گماشته شده، طَرِمّاح بن عدی طائی را که به کوفه جهت تهیه غذا برای خانوادۀ خویش آمده بود و بر تمامی راهها و صحرای کوفه تسلط داشت، به عنوان راهنما استخدام نمودند و او آنان را از بیراهه به موکب اباعبدالله (ع) رسانید.[۴]
ملحق شدن به امام(ع)
هنگامی که از دور خیمهگاه امام(ع) در عُذیب الهجانات نمایان شد، طرماح این ابیات را خواند:[۵]
الگو:بالگو:بالگو:بالگو:مالگو:پایان شعر
- ترجمه:
ای شتر من! از زجر ضربه هایم ناراحت مباش، مرا قبل ار سپیدۀ صبح به مقصد برسان؛ با بهترین سواران و در بهترین سفرها، تا مرا به مردی برسانی که بزرگی و کرامت در سرشت و نژاد اوست؛ او سرور آزاد مرد و دارای سعۀ صدر است، که خداوند او را برای انجام بهترین امور بدین جا رسانده است؛ خدایا تا آخر دنیا نگاهدارش باش.
عمرو و همراهانش خدمت امام(ع) رسیدند و سلام عرض کردند در حالی که ابیات فوق را زمزمه میکردند. امام(ع) در پاسخ آنان فرمود:[۶]
- ...ام والله انی لارجو ان یکون خیراً ما ارادالله بنا قتلنا او ظفرنا...
- « به خدا سوگند! امیدوارم اراده و خواست خداوند دربارۀ ما خیر باشد، خواه کشته شویم و یا پیروز گردیم.»
دفاع امام(ع)
در این هنگام حر نزد امام (ع) آمد و عرض کرد: اینان از کوفه به شما ملحق گردیده و همراه شما از حجاز نیامدهاند و این دو نفر را من حبس خواهم کرد تا به کوفه بازگردانم. امام(ع) فرمود:
- من همانگونه که از جان خویش دفاع میکنم، از آنان نیز دفاع خواهم کرد. این دو نفر از اعوان و انصار من هستند و قرار ما بر این است که تو متعرض من و همراهانم نشوی تا این که پاسخ تو نامۀ تو از کوفه برسد. حر قبول کرد و کنار رفت.[۷]
شهادت
عمرو به همراه غلامش به قلب لشگر کوفیان حمله کرد. لشگر کوفه ایشان را محاصره کرده و از یاران جدا نمود. امام حسین (ع) با مشاهده این وضعیت، عباس (ع) را به یاری ایشان فرستاد. قمر بنیهاشم با جانفشانی توانست آنان را از محاصره نجات دهد. در این میان دشمن تلاش کرد با محاصره مجدد راه را بر آنان ببندد، اما عمرو و غلامش با تمام جراحاتی که در بدن داشتند، بر دشمن یورش بردند و آن قدر مبارزه کردند تا هر دو در یک مکان به شهادت رسیدند. زمانی که امام (ع) از شهادت ایشان مطلع شد، برایشان بسیار دعا نمود.[۸]
پانویس
- ↑ سماوی، بصارالعین، ص۱۱۷؛ تستری، قاموس الرجال، ج۸، ص۹۴؛ سلحشوران طف، ص۱۴۷.
- ↑ ابی مخنف، وقعه الطف، ص۲۷۴.
- ↑ تستری، قاموس الرجال، ج۸، ص۹۴.
- ↑ ابی مخنف، وقعه الطف، ص۲۷۴؛ سماوی، بصارالعین، صص۱۱۴-۱۱۵؛ رک: تستری، ج۲، ص۵۰۵، ج۸، ص۹۴؛ سلحشوران طف، ص۱۴۵؛ کمرهای، عنصر شجاعت، ج۱، صص۴۰۱؛ مامقانی، تنقیح المقال، ج۲، ص۳۳۰.
- ↑ سماوی، بصارالعین، ص۱۱۵؛ سلحشوران طف، صص۱۴۵-۱۴۶؛ کمرهای، عنصر شجاعت، ج۱، صص۴۰۲-۴۰۴.
- ↑ سماوی، بصارالعین، ص۱۱۵؛ سلحشوران طف، ص۱۴۶؛ کمرهای، عنصر شجاعت، ج۱، صص۴۰۴.
- ↑ سماوی، بصارالعین، صص۱۱۵-۱۱۶؛ سلحشوران طف، ص۱۴۶؛ رک: تستری، قاموس الرجال، ج۲، صص۵۵-۵۰۶؛ کمرهای، عنصر شجاعت، ج۱، صص۴۰۴-۴۰۵.
- ↑ ترجمه تاریخ طبری، ج۷، ص۳۰۵۲؛ سلحشوران طف، ص۱۴۷؛ رک: تستری، قاموس الرجال، ج۵، ص۷۰، ج۸، ص۹۴؛ کمرهای، عنصر شجاعت، ج۱، صص۴۰۵-۴۰۶؛ ابی مخنف، وقعه الطف، ص۲۷۴؛ مامقانی، تنقیح المقال، ج۲، ص۳۳۰.
منابع
- ابی مخنف، وقعة الطف، تحقیق محمد هادی یوسفی سماوی، المجمع العالمی لاهل بیت (علیهم السلام)، قم، ۱۴۲۷ق.
- امین عاملی، سید محسن، اعیان الشیعة، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۲۱ ق.
- سماوی، محمد بن طاهر، ابصار العین فی انصار الحسین علیهالسلام، تحقیق محمد جعفر طبسی، مرکز الدراسات الاسلامیة لحرس الثورة، [بی جا]، ۱۳۷۷ش/۱۴۱۹ق.
- همو، سلحشوران طف، تحقیق و نگرشی جامع بر زندگانی امام حسین(ع) و حماسه آفرینان کربلا، ترجمه ابصار العین فی انصار الحسین (علیهالسلام)، مترجم عباس جلالی، انتشارات زائر، قم، ۱۳۸۴ش.
- طبری، محمد بن جریر،تاریخ طبری یا تاریخ الرسل و الملوک، ترجمه ابوالقاسم پاینده، اساطیر، تهران، ١٣۶٢ ش.
- کمرهای، خلیل، عنصر شجاعت یا هفتاد دو تن و یک تن، اصحاب سید الشهداء، دارالعرفان، قم، ۱۳۸۹ش.
- مامقانی، عبد الله، تنقیح المقال فی علم الرجال، مطبعه المرتضویه، نجف اشرف.
- مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، موسسه الوفا، بیروت، ۱۴۰۳ق/۱۹۸۳م.