پرش به محتوا

نوقان

مقاله قابل قبول
بدون جعبه اطلاعات
استناد ناقص
شناسه ناقص
عدم جامعیت
از ویکی شیعه
(تغییرمسیر از نوغان)

نوقان، از شهرهای ولایت طوس در سده سوم هجری بود[۱] که در محدوده مشهد قرار گرفته است. این شهر به همراه طابران، مجموعه طوس را تشکیل می‌داد[۲] و روستای سناباد از توابع آن، محل دفن امام رضا(ع) است.[۳] برپایهٔ کتاب تاریخ یعقوبی (تألیف: قرن۳ق)، مأمون از مرو به قصد رفتن به بغداد خارج شد و امام رضا(ع) را که ولیعهدش بود با خود همراه کرد.[۴] وقتی به طوس رسیدند، امام رضا بیمار شد و پس از سه روز، در قریه‌ای به نام نوقان درگذشت. همو می‌نویسد گفته شده علی بن هشام سردار مأمون، با انار امام را مسموم کرد.[۵]

سوگواره زنان نوغان

درباره وجه تسمیه نوقان، نظریاتی مانند وجود معدن سنگ (نوکان=معدن جدید) یا پیچ قنات‌ها (نوغان) مطرح شده است.[نیازمند منبع] نوقان از محله نوغان تا مقبره خواجه ربیع امتداد داشته است[۶]

برخی از تولدیافتگان در این محله به نوقانی مشهور هستند مانند میرزا علی‌اکبر نوقانی (درگذشت: ۱۳۷۰ق) و فرزندش میرزا مهدی نوقانی (درگذشت:۱۳۷۱ش).

ملک الشعرای بهار(درگذشت:۱۳۳۰ش) در قصیده‌ای به مناسبتی اشاراتی به برخی از حوادث زندگانی امام رضا(ع) کرده و نام نوقان را نیز در این قصیده آورده است. بخشی از ابیات این قصیده چنین است.

ملک الشعرای بهار
[از قصیده]
تا کیفر حق نگیردت دامان
نیت کن و زایر خراسان شو
زی حضرت طوس گام‌ها بردار
وز رنج و غم جهان تن‌آسان شو
زی کاخ سلیل موسی جعفر
بشتاب و در آن بلند ایوان شو
فرزند نبی رضاکش ایزد گفت
ای پور به شیوهٔ نیاکان شو
تا حجت ما تمامتر گردد
از خانه به سوی مروِ شه جان شو
توحید سُرای و منقبت‌خوان شو
بگذار حدیث شرط و پیمانش
حِصنِ بشری ز نارِ نیران شو
ور با تو خلیفه نو کند پیمان
با او به سرِ رضا و پیمان شو
گر دشمن گویدت که سلطان باش
از دشمن درپذیر و سلطان شو
عهدی بنویس و شو ولیعهدش
شاهنشه روم و ترک و ایران شو
وانگاه ز مروِ شاه جان برگیر
همراه عدو به ‌طوس ‌و نوقان شو

[۷]


پانویس

  1. یعقوبی، البلدان، ۱۳۵۶ش،  ص۴۵.
  2. قزوینی، آثار البلاد و اخبار العباد، بی‌تا، ص۴۱۱.
  3. ر.ک به: عرفان‌منش، جغرافیای تاریخی هجرت امام رضا علیه‌السلام از مدینه تا مرو، ۱۳۷۶ش، ص۱۳۹ و ۱۴۰.
  4. یعقوبی، تاریخ‌الیعقوبی، دارصادر، ج۲، ص۴۵۱.
  5. یعقوبی، تاریخ‌الیعقوبی، دارصادر، ج۲، ص۴۵۳.
  6. یاقوت حموی، برگزیده مشترک یاقوت حموی، ۱۳۸۳ش، ص۱۸۱، پانویس.
  7. ملک الشعرا(محمدتقی بهار)، دیوان اشعار، ۱۳۸۲ش، ص۲۸۴.

منابع

  • بهار(ملک الشعرا)، محمدتقی، دیوان اشعار، ۱۳۸۲ش، تهران نشر آزاد مهر.
  • عرفان‌منش، جلیل، جغرافیای تاریخی هجرت امام رضا علیه‌السلام از مدینه تا مرو، مشهد، انتشارات آستان قدس رضوی، چاپ دوم، ۱۳۷۶ش.
  • قزوینی، زکریا بن محمد، آثار البلاد و اخبار العباد، بیروت، دارصادر، بی‌تا.
  • یاقوت حموی، یاقوت بن عبدالله، برگزیده مشترک یاقوت حموی، ترجمه محمد پروین گنابادی، تهران، امیرکبیر، چاپ دوم، ۱۳۸۳ش.
  • یعقوبی، احمد بن اسحاق، البلدان، ترجمه محمدابراهیم آیتی، تهران، بنگاه ترجمه و نشر، ۱۳۵۶ش.

پیوند به بیرون

  • مقاله نوقان در پورتال جامع علوم انسانی.