سید محمدباقر موحد ابطحی
| اطلاعات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | سید محمدباقر ابطحی اصفهانی |
| تاریخ تولد | ۲ اسفند سال ۱۳۰۶ش |
| زادگاه | اصفهان |
| محل زندگی | اصفهان، قم |
| تاریخ وفات | ۱۶ بهمن سال ۱۳۹۲ش |
| محل دفن | حرم حضرت معصومه(س) |
| شهر وفات | قم |
| خویشاوندان سرشناس | سید مرتضی ابطحی، سید محمدتقی موسوی احمدآبادی |
| اطلاعات علمی | |
| استادان | بروجردی، امام خمینی، خویی، سید محمد حجت کوهکمری، سید احمد خوانساری |
| محل تحصیل | اصفهان، نجف اشرف، قم |
| تألیفات | المدخل الی تفسیر الموضوعی للقرآن الکریم(۱۰جلد)، الصحيفة العلوية الجامعة |
سید محمدباقر موحد ابطحی (۱۳۰۶–۱۳۹۲ش)، فقیه، محدث، مفسر و محقق شیعه. او در اصفهان زاده شد و پس از مقدمات فقه و اصول در این شهر نزد استادانی چون حاج آقا رحیم ارباب، به قم رفت و از درس حجت کوهکمری، بروجردی و خوانساری بهره برد. او در ۱۳۷۰ق راهی نجف شد و شاگرد سید عبدالهادی شیرازی و سید ابوالقاسم خویی گردید؛ سپس بهدلیل بیماری به قم بازگشت و پس از تکمیل تحصیلات و رسیدن به درجهٔ اجتهاد، به تدریس سطوح عالی و خارج فقه و اصول در قم پرداخت.
موحد ابطحی آثار تصحیحی و تحقیقی متعددی از خود بهجای گذاشت؛ ازجمله تصحیح تفسیر منسوب به امام عسکری(ع)، صحیفة الامام الرضا(ع) و المزار شهید اول، و تألیف الصحيفة العلوية الجامعة و المدخل الی التفسیر الموضوعی للقرآن الکریم در ۱۰ جلد.
او فعالیتهای تبلیغی و عمرانی در مناطقی از ایران داشت. برای مقابله با بهائیت در مناطق فارس (اقلید، آباده) مبلغ اعزام کرد. برقرسانی به روستاها، جادهسازی و احیای امامزادگان در مشهد اردهال، تأسیس بیمارستان ولیعصر، هنرستان، درمانگاه و مسجد در اقلید، و نیز تأسیس مدرسهٔ امام مهدی(ع) برای تحقیق و تصحیح کتابهای شیعی در قم از اقدامات اوست.
معرفی و زندگینامه علمی
سید محمدباقر ابطحی در سال ۱۳۴۶ قمری (۲ اسفند ۱۳۰۶ شمسی) در اصفهان به دنیا آمد.[۱] پدرش، سید مرتضی موحد ابطحی، از علمای اصفهان و جد مادریاش سید محمدتقی موسوی احمدآبادی، نویسنده کتاب مکیال المکارم بود.[۲] سید محمدباقر تحصیلات مقدماتی فقه و اصول را در حوزه علمیه صدر اصفهان، نزد پدرش و استادانی چون حاج آقا رحیم ارباب و حاج شیخ محمود مفید فرا گرفت.[۳] او منطق، علوم طبیعی و ریاضی، بخشهایی از کتاب «اسفار» و نیز طب (شرح نفیسی، اسباب و قانون ابوعلی سینا) را آموخت و مدتی نیز زیر نظر حکیم میرزا ابوالقاسم گوگردی به طبابت پرداخت.[۴]
ابطحی قبل از بیست سالگی به قم مهاجرت کرد و در درس سید محمد حجت کوهکمری، سید حسین بروجردی و سید احمد خوانساری شرکت کرد.[۵] او در سال ۱۳۷۰ قمری، راهی نجف اشرف شد و در زمره شاگردان سید عبدالهادی شیرازی و خویی قرار گرفت. وی پس از مدتی بهدلیل بیماری، دوباره به قم بازگشت[۶] و فقه، اصول، رجال، حدیث و تفسیر را نزد فقیهانی چون بروجردی و امام خمینی، و فلسفه را نزد علامه طباطبایی فرا گرفت.[۷] او پس از رسیدن به مقام اجتهاد به تدریس سطوح عالی و خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم پرداخت.[۸]
آثار
سید محمدباقر ابطحی بسیاری از آثار حدیثی و تفسیری را تصحیح و تحقیق کرده است. از جمله این آثار عبارتاند از: التفسیر المنسوب الی الامام العسکری(ع)، صحیفة الامام الرضا(ع)، الامامة و التبصرة من الحیرة اثر علی بن بابویه قمی، کتاب المزار تألیف شهید اول، مکیال المکارم اثر سید محمدتقی موسوی اصفهانی.[۹] النوادر تألیف احمد بن محمد اشعری قمی، و نُزهة الناظر و تنبیه الخاطر از حسین بن محمد حلوانی.[۱۰] او علاوه بر تصحیح و تحقیق، کتابهایی را تألیف کرده است، آثاری چون الصحيفة العلوية الجامعة[۱۱] و المدخل الی تفسیر الموضوعی للقرآن الکریم در ده جلد.[۱۲]
فعالیتهای تبلیغی و عام المنفعه
موحد ابطحی علاوه بر فعالیتهای علمی، خدمات تبلیغی، اجتماعی و عمرانی نیز در مناطقی از اصفهان و فارس داشته است. او برای مبارزه با بهائیت که در مناطقی از استان فارس ازجمله اقلید و آباده ترویج داشت به امر ارشاد و اعزام مبلغ پرداخت و در زمینه رفع شبهات و خنثی کردن تبلیغات آنان اهتمام ورزید.[۱۳]
او به فعالیتهای اجتماعی نیز اشتغال داشت؛ ازجمله: رساندن برق به روستاها، ایجاد کارگاههای قالیبافی برای زنان روستایی، کشیدن جاده، احیای بقعههای امامزادگان و ... در منطقه مشهد اردهال کاشان،[۱۴] انجام اقدامات گستردهای در زمینههای عمرانی، فرهنگی، مذهبی و درمانی -مثل تأسیس بیمارستان ولی عصر(عج)، هنرستان، درمانگاه و مسجد- در شهر اقلید فارس،[۱۵] و تأسیس مدرسه امام مهدی(ع) را برای تحقیق و تصحیح کتابهای شیعی در قم.[۱۶]
وفات
سید محمدباقر ابطحی پس از یک دوره بیماری، روز جمعه ۱۶ بهمن ۱۳۹۲ش در بیمارستانی در تهران درگذشت و پس از اقامه نماز میت توسط آیتالله حسین وحید خراسانی، در حرم حضرت معصومه(ع) به خاک سپرده شد.[۱۷]
پانویس
- ↑ «سید محمدباقر موحد ابطحی اصفهانی»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.
- ↑ «سید محمدباقر موحد ابطحی اصفهانی»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.
- ↑ شریفرازی، گنجینه دانشمندان، ۱۳۵۲ش، ج۸، ص۲۴۷.
- ↑ شریفرازی، گنجینه دانشمندان، ۱۳۵۲ش، ج۸، ص۲۴۸.
- ↑ شریفرازی، گنجینه دانشمندان، ۱۳۵۲ش، ج۸، ص۲۴۸.
- ↑ شریفرازی، گنجینه دانشمندان، ۱۳۵۲ش، ج۸، ص۲۴۷.
- ↑ شریفرازی، گنجینه دانشمندان، ۱۳۵۲ش، ج۸، ص۲۴۸.
- ↑ موحد ابطحی، ریشهها و جلوههای تشیع و حوزه علمیه اصفهان در طول تاریخ، ۱۴۱۸ق، ج۱، ص۵۱۹.
- ↑ موحدی ابطحی، «گزارشی از مصاحبه با آیت الله سید محمدباقر موحد ابطحی»، ص۱۱۸ - ۱۲۰.
- ↑ «آثار سید محمدباقر موحدی ابطحی»، کتابخانه دیجیتال نور.
- ↑ موحدی ابطحی، الصحیفه العلویه، ۱۴۲۳ق، ص۲.
- ↑ موحدی ابطحی، المدخل الی تفسیر الموضوعی للقرآن کریم، ۱۳۸۹ق، ص۱.
- ↑ خدمات دینی و اجتماعی آیتالله موحد ابطحی، مندرج در سایت ایرنا.
- ↑ خدمات دینی و اجتماعی آیتالله موحد ابطحی، مندرج در سایت ایرنا.
- ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۲، ص۱۳۳؛ «سید محمدباقر موحد ابطحی اصفهانی»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.
- ↑ «سید محمدباقر موحد ابطحی اصفهانی»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.
- ↑ «سید محمدباقر موحد ابطحی اصفهانی»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.
منابع
- «سید محمدباقر موحد ابطحی اصفهانی»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه، تاریخ بازدید: ۹ اسفند ۱۴۰۴ش.
- شریفرازی، محمد، گنجینه دانشمندان، تهران، کتابفروشی اسلامیه، ۱۳۵۲ش.
- موحد ابطحی، حجت، ریشهها و جلوههای تشیع و حوزه علمیه اصفهان در طول تاریخ، اصفهان، دفتر تبلیغات المهدی(عج)، ۱۴۱۸ق.
- موحدی ابطحی، سید محمدباقر، «گزارشی از مصاحبه با آیتالله سید محمدباقر موحد ابطحی، مجله مطالعات قرآن و حدیث، شماره۷، تابستان ۱۳۸۴ش.
- موحدی ابطحی، سید محمدباقر، الصحیفه العلویه، قم، مؤسسة الامام المهدی، چاپ اول، ۱۴۲۳ق.
- موحدی ابطحی، سید محمدباقر، المدخل الی تفسیر الموضوعی للقرآن کریم، نجف اشرف، مطبعة الآداب، ۱۳۸۹ق.
- هدوی، مصلح الدین، اعلام اصفهان، اصفهان، شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶ش.
- فقیهان شیعه قرن ۱۵ (قمری)
- فقیهان شیعه قرن ۱۴ (قمری)
- مدفونان در حرم حضرت معصومه
- شاگردان امام خمینی
- شاگردان آیتالله بروجردی
- شاگردان سید ابوالقاسم خویی
- دانشآموختگان حوزه علمیه قم (پس از سال ۱۳۰۰ شمسی)
- دانشآموختگان حوزه علمیه اصفهان
- دانشآموختگان حوزه علمیه نجف (پس از سال ۱۲۰۰ قمری)
- روحانیان شیعه اهل اصفهان
- فقیهان شیعه قرن ۱۴ (شمسی)