پرش به محتوا

محمد کرمی حویزی

از ویکی شیعه
شیخ محمد کرمی حویزی
عالم و فقیه
اطلاعات فردی
تاریخ تولدسال ۱۳۰۰ شمسی
زادگاهنجف
محل زندگینجف، قم، اهواز
تاریخ وفاتسال ۱۳۸۱ش
محل دفناهواز
شهر وفاتاهواز
اطلاعات علمی
تألیفاتبیش از هشتاد جلد کتاب و ده‌ها مقاله
فعالیت‌های اجتماعی-سیاسی
سیاسینماینده خبرگان قانون اساسی


محمد کرمی حُویزی (۱۳۰۰ش-۱۳۸۱ش) عالم و فقیه شیعه و نماینده خبرگان قانون اساسی در استان خوزستان بود. وی از برخی مراجع تقلید مانند سید حسین طباطبایی بروجردی و سید محمد حجت کوه‌کمری، اجازه اجتهاد داشت. او رساله عملیه خود را پس از وفات سید ابوالقاسم خویی منتشر کرد.

شیخ محمد کرمی در ساخت و احیاء مساجد و حسینیه‌های متعددی در استان خوزستان مشارکت داشت. او بیمارستان بزرگی را در اهواز بنا نهاد. وی آثار متعددی در موضوعات مختلف حوزوی و اجتماعی تألیف کرده که مجموع آنها بالغ بر هشتاد جلد کتاب است. شیخ کرمی حدود ۵۰ مقاله در مجله العرفان که در لبنان چاپ می‌شد، نوشت. کتاب تفسیری وی با عنوان «التفسیر لکتاب الله المُنیر» در هشت جلد در سال ۱۴۰۲ق در قم انتشار یافت.

جایگاه

شیخ محمد کرمی حویزی (هویزی[۱]) عالم[۲] و فقیه شیعه[۳] که وی را از مفاخر و شخصیت‌های ممتاز در استان خوزستان در ایران برشمرده‌اند.[۴] به وی «علامه» نیز گفته شده است.[۵] او از برخی مراجع تقلید مانند سید حسین بروجردی و سید حجت کوه‌کمره‌ای اجازه اجتهاد داشت.[۶] شیخ محمد کرمی، رساله عملیه خود را پس از وفات سید ابوالقاسم خویی منتشر کرد.[۷] کرمی شعرهای بسیاری به زبان عربی سروده است.[۸] او ارتباط گسترده‌ای با مردم داشت و توانست فعالیت‌های گسترده‌ای در سطح استان خوزستان داشته باشد.[۹] خاندان کرمی را از خاندان‌های اصیل و قدیمی خوانده‌اند[۱۰] که در اصل اهل شهر هویزه در خوزستان هستند.[۱۱]

شیخ محمد کرمی در کلاس درس

فرزند شیخ محمد کرمی نقل کرده که پدرش تلاش داشت وارد مسائل سیاسی نشود و مشغول تحصیل و تدریس حوزه باشد تا اینکه پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، امام خمینی نامه‌ای برای ایشان می‌نویسد تا در تدوین قانون اساسی مشارکت داشته باشد و وی نیز پذیرفت.[۱۲] و از سوی مردم خوزستان، به عضویت مجلس خبرگان قانون اساسی برگزیده شدند.[۱۳]

بیمارستان علامه کرمی

زندگی‌نامه

شیخ محمد کرمی حویزی[۱۴] فرزند شیخ محمدطه کرمی[۱۵] در سال ۱۳۰۰ش در شهر نجف به دنیا آمد و دروس حوزوی را در آنجا آغاز کرد.[۱۶] وی در سن ۲۱ سالگی و پس از اتمام کفایة الاصول، به قم مهاجرت کرد.[۱۷] او در قم در درس مراجع تقلید از جمله حجت کوه‌کمره‌ای، سید محمدتقی خوانساری، سید صدرالدین صدر و سید حسین بروجردی شرکت کرد.[۱۸] در سال ۱۳۴۷ش و با فوت پدر شیخ محمد که از علمای مشهور در خوزستان بود، جمعی از مردم، بزرگان و عالمان منطقه از وی تقاضا کردند به اهواز رفته و امورات مذهبی مردم را به دست بگیرد. وی نیز به اهواز مهاجرت کرد.[۱۹]

شیخ محمد کرمی در ساخت و احیاء مساجد و حسینیه‌های متعددی در استان خوزستان مشارکت داشت.[۲۰] وی در سال ۱۳۵۵ش[۲۱] مسجدی در اهواز به نام مسجدالنبی بنا کرد و خود امام جماعت آنجا گردید.[۲۲] این مسجد توانست جوانان بسیاری را جذب امور مذهبی کند.[۲۳] ساخت حوزه علمیه از دیگر فعالیت‌های وی بوده است.[۲۴] شیخ کرمی بیمارستان بزرگی را بنا نهاد.[۲۵] اما به جهت مشکلاتی در تأمین و اداره امور بیمارستان[۲۶] برای سید علی خامنه‌ای، رهبر وقت جمهوری اسلامی ایران، نامه‌ای نوشت که بیمارستان را تحویل می‌دهد.[۲۷] وی فقط شرط کرد که کاربری بیمارستان تغییر نکند و برای درمان باقی بماند.[۲۸] شیخ محمد کرمی در نهم بهمن سال ۱۳۸۱ش در اهواز وفات کرد.[۲۹] بنا به وصیتش در حجره مخصوص تدریسش در حوزه‌ی علمیه‌ای که بنا کرده بود[۳۰] در اهواز مدفون گردید.[۳۱]

آثار علمی

شیخ محمد کرمی آثار متعددی در موضوعات مختلف حوزوی و اجتماعی تألیف کرد که مجموع آنها را بالغ بر هشتاد جلد کتاب دانسته‌اند.[۳۲] وی حدود ۵۰ مقاله در مجله العرفان که در لبنان چاپ می‌شد نوشت و در دوره‌ای نیز برای مجلات قم و نجف مقاله نوشت که تقریبا همه به زبان عربی بوده است.[۳۳] کتاب تفسیری وی با عنوان «التفسیر لکتاب الله المُنیر» در هشت جلد در سال ۱۴۰۲ق در قم انتشار یافت.[۳۴] این تفسیر براساس روش تحلیلی بوده و شامل تمام قرآن می‌شود.[۳۵] او همچنین شرحی بر نهج‌البلاغه دارد که به چاپ رسیده است.[۳۶] برخی دیگر از آثار وی عبارتند از:

  • «طریق الوصول الی تحقیق کفایه الاصول» شرح بر کفایة الأصول.
  • «جواب السائل عن محتوی الرسائل» شرح بر رسائل.
  • «القول الجامع فی تحریر فروع الشرایع» شرح بر شرایع الاسلام.
  • «التقریب الی حواشی التهذیب» تعلیقه‌ای بر حاشیه ملاعبدالله.
  • «النفحات المحمدیه فی مهمات المسائل المنطقی» در علم منطق.
  • «التحفه المحمدیه بکلیات القواعد النحویه» در علم نحو.
  • «الوشاح علی الشرح المختصر لتلخیص المفتاح» در علم معانی.
  • «اسنی المغانم فی شرح المعالم» شرح بر معالم.
  • «عواطف ثائره» قصیده‌ای است در علم اخلاق.[۳۷]

پانویس

  1. علوی مهر، «المدخل إلی تاریخ التفسیر و المفسرین»، ۱۳۹۲ش، ص۴۴۷.
  2. ایازی، المفسرون حیاتهم و منهجهم، ۱۴۱۴ق، ص۳۵۲.
  3. علوی مهر، المدخل إلی تاریخ التفسیر و المفسرین، ۱۳۹۲ش، ص۴۴۷.
  4. شفیعی، «شخصیتی فراتر از زمان و مکان»، ص۲۸.
  5. زین‌العابدین، مراجعات فی عصمة الأنبیاء من منظور قرآنی، ۱۴۲۲ق، ص۴۳۶.
  6. کرمی، «حق بزرگان پایمال نشود»، ص۱۹.
  7. کرمی، «حق بزرگان پایمال نشود»، ص۱۹.
  8. کرمی، «حق بزرگان پایمال نشود»، ص۱۷.
  9. کعبی، «مبارزه علامه کرمی با صداهای شوم تفرقه»، ص۳۴.
  10. «نگاهی به خاندان و نسب علامه شیخ محمد کرمی»، ص۲۰.
  11. طه، «زعیم علم و عمل»، ص۲۲.
  12. کرمی، «حق بزرگان پایمال نشود»، ص۱۶.
  13. شفیعی، «شخصیتی فراتر از زمان و مکان»، ص۳۰؛ «شیخ محمد کرمی حویزی»، الشیعه.
  14. کرمی، التفسیر لکتاب الله المنیر، ۱۴۰۲ق، ج۸، ص۴۰۵.
  15. کرمی، التفسیر لکتاب الله المنیر، ۱۴۰۲ق، ج۸، ص۴۰۵.
  16. کرمی، «علامه‌ای از فقه و وقف»، ص۱۰.
  17. کرمی، «حق بزرگان پایمال نشود»، ص۱۶.
  18. کرمی، «علامه‌ای از فقه و وقف»، ص۱۰.
  19. کرمی، «علامه‌ای از فقه و وقف»، ص۱۱.
  20. کرمی، التفسیر لکتاب الله المنیر، ۱۴۰۲ق، ج۸، ص۴۲۲ -۴۲۳.
  21. دسومی، «جلساتی که کتاب شدند»، ص۲۴.
  22. «علامه شیخ محمد کرمی ، فقیهی از دیار عالمان و بزرگان+فیلم»، خبرگزاری صدا و سیما.
  23. دسومی، «جلساتی که کتاب شدند»، ص۲۴.
  24. دسومی، «جلساتی که کتاب شدند»، ص۲۴.
  25. دسومی، «جلساتی که کتاب شدند»، ص۲۵.
  26. دشت بزرگ، ارادت به علامه شیخ کرمی»، ص۸۰.
  27. شفیعی، «شخصیتی فراتر از زمان و مکان»، ص۳۲.
  28. ساکی، «علامه به تعداد روزهایی که زنده بود نویسندگی کرد»، ص۷۸.
  29. «شیخ محمد کرمی حویزی»، الشیعه.
  30. «علامه شیخ محمد کرمی ، فقیهی از دیار عالمان و بزرگان+فیلم»، خبرگزاری صدا و سیما.
  31. «شیخ محمد کرمی حویزی»، الشیعه.
  32. کرمی، «علامه‌ای از فقه و وقف»، ص۱۱.
  33. کرمی، «حق بزرگان پایمال نشود»، ص۱۸.
  34. «التفسیر لکتاب الله المنیر - الشیخ محمد الکرمی - 8 مجلدات»، موقع کتب الشیعه.
  35. ایازی، «المفسرون حیاتهم و منهجهم»، ۱۴۱۴ق، ص۳۵۲.
  36. «نوگرایی در واکاوی نهج‌البلاغه»، ص۱۴.
  37. دسومی، «جلساتی که کتاب شدند»، ص۲۶.

منابع

  • ایازی، محمدعلی، المفسرون حیاتهم و منهجهم، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۴۱۴ق.
  • «التفسیر لکتاب الله المنیر - الشیخ محمد الکرمی - 8 مجلدات»، موقع کتب الشیعه، تاریخ درج مطلب: ۱۲ فوریه ۲۰۲۰م، تاریخ بازدید: ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ش.
  • دسومی، جمعه، «جلساتی که کتاب شدند»، مجله رایحه، ویژه‌نامه علامه شیخ محمد کرمی، سال دوازدهم، شماره ۱۳۹، اسفند ۱۳۹۷ش.
  • دشت بزرگ، احمد، «ارادت به علامه شیخ کرمی»، مجله رایحه، ویژه‌نامه علامه شیخ محمد کرمی، سال دوازدهم، شماره ۱۳۹، اسفند ۱۳۹۷ش.
  • زین‌العابدین، عبدالسلام، «مراجعات فی عصمة الأنبیاء من منظور قرآنی»، بی‌نا، بی‌جا، ۱۴۲۲ق.
  • ساکی، حسن، «علامه به تعداد روزهایی که زنده بود نویسندگی کرد»، مجله رایحه، ویژه‌نامه علامه شیخ محمد کرمی، سال دوازدهم، شماره ۱۳۹، اسفند ۱۳۹۷ش.
  • شفیعی، سید علی، «شخصیتی فراتر از زمان و مکان»، مجله رایحه، ویژه‌نامه علامه شیخ محمد کرمی، سال دوازدهم، شماره ۱۳۹، اسفند ۱۳۹۷ش.
  • «شیخ محمد کرمی حویزی»، الشیعه، تاریخ درج مطلب: ۳۰ جولای ۲۰۱۵م، تاریخ بازدید: ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ش.
  • طه، محمد، «زعیم علم و عمل»، مجله رایحه، ویژه‌نامه علامه شیخ محمد کرمی، سال دوازدهم، شماره ۱۳۹، اسفند ۱۳۹۷ش.
  • علوی مهر، حسین، المدخل إلی تاریخ التفسیر و المفسرین، مترجم جعفر خزاعی، قم، مرکز المصطفی(ص) العالمی للترجمة و النشر، ۱۳۹۲ش.
  • «علامه شیخ محمد کرمی ، فقیهی از دیار عالمان و بزرگان+فیلم»، خبرگزاری صدا و سیما، تاریخ درج مطلب: ۵ بهمن ۱۳۹۵ش، تاریخ بازدید: ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ش.
  • کرمی، ناصر، «حق بزرگان پایمال نشود»، مجله رایحه، ویژه‌نامه علامه شیخ محمد کرمی، سال دوازدهم، شماره ۱۳۹، اسفند ۱۳۹۷ش.
  • کعبی، عباس، «مبارزه علامه کرمی با صداهای شوم تفرقه»، مجله رایحه، ویژه‌نامه علامه شیخ محمد کرمی، سال دوازدهم، شماره ۱۳۹، اسفند ۱۳۹۷ش.
  • «نگاهی به خاندان و نسب علامه شیخ محمد کرمی»، مجله رایحه، ویژه‌نامه علامه شیخ محمد کرمی، سال دوازدهم، شماره ۱۳۹، اسفند ۱۳۹۷ش.
  • «نوگرایی در واکاوی نهج‌البلاغه»، مجله رایحه، ویژه‌نامه علامه شیخ محمد کرمی، سال دوازدهم، شماره ۱۳۹، اسفند ۱۳۹۷ش.