جعفر نقدی (۱۳۰۳–۱۳۷۰ق) از عالمان، ادیبان و شاعران شیعه،[۱] در سال ۱۳۰۳ق در شهر العماره عراق به دنیا آمد. در نوجوانی برای تحصیل علوم دینی به حوزه علمیه نجف رفت.[۲] اساتید سرشناس او، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، آخوند خراسانی و سید هبةالدین شهرستانی بودند.[۳]

جعفر نقدی
جعفر نقدی
اطلاعات فردی
نام کاملجعفر بن محمد نقدی
تاریخ تولد۱۴ رجب ۱۳۰۳ق
زادگاهالعماره
محل زندگیعراق
تاریخ وفات۹محرم ۱۳۷۰ق
محل دفننجف، صحن حرم امام علی(ع)
شهر وفاتکاظمین
اطلاعات علمی
استادانملا محمدکاظم خراسانی، سید محمدکاظم یزدی، سید هبةالدین شهرستانی
محل تحصیلنجف
تألیفاتذخائر القیامة فی النبوة و الامامة، غزوات امیر المؤمنین(ع)، زینب الکبری(س)، الروض النضیر فی شعراء و علماء القرن المتأخر و الاخیر، الاسلام و المرأة، الدروس الأخلاقیة

در سال ۱۳۳۲ق با دعوت مصرانه اهالی العماره و دستور استادش، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، به زادگاهش بازگشت[۴] و حدود ده سال در آنجا مشغول به تبلیغ و تألیف شد. او در این مدت مسجدی بنا نهاد که بعدها به نام «مسجد شیخ جعفر» معروف گردید.[۵] وی همچنین در آنجا از سوی سید ابوالحسن اصفهانی، فقیه و مرجع شیعه، به عنوان وکیل معرفی شد.[۶]

در ۱۳۳۷ق به عنوان قاضی شرع در العماره تعیین گردید. از سال ۱۳۴۳ق مسیر قضایی او با سِمت‌هایی همچون عضویت در مجلس تمییز شرعی جعفری در بغداد، و قضاوت در شهرهای بصره، کربلا و حله تا بازنشستگی او ادامه یافت.[۷] او را در دوران قضاوتش یاور ضعیفان، نیازمندان و متهمان بی‌گناه توصیف کرده‌اند.[۸]

شعر نقدی را در حد بسیار خوب و ممتاز ستوده‌اند. بیشتر شعرهایش در مدح اهل بیت(ع) بود.[۹] علاوه بر این، از نثر او نیز به خوبی یاد شده است؛[۱۰] به گونه‌ای که مجلات و روزنامه‌های عراق، مصر، لبنان و سوریه نوشته‌هایش را به چاپ می‌رساندند.[۱۱]

او در روز نهم محرم سال ۱۳۷۰ق در حالی که در مجلس عزاداری امام حسین(ع) در کاظمین حضور داشت، به‌طور ناگهانی از دنیا رفت. پیکر او را به نجف منتقل کردند و در صحن حرم حضرت علی(ع) به خاک سپردند.[۱۲]

آثار

۴۵ کتاب و ده‌ها مقاله در علوم مختلف[۱۳] از نقدی به جای مانده است؛ از جمله: «ذخائر القیامة فی النبوة و الامامة»، «غُرّة الغرر فی احوال الائمة الاثنی عشر(ع)»، «غزوات امیرالمؤمنین(ع)»، «تاریخ الامامین الکاظمین»، «زینب الکبری(س)»، «مواهب الواهب فی ایمان ابی طالب»،[۱۴] «الروض النضیر فی تراجم الشعراء العلماء القرن المتأخر و الاخیر»،[۱۵] «الاسلام و المرأة» و «الحجاب والسُّفور»، «الدروس الأخلاقیة».[۱۶]

پانویس

  1. ↑ آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة، ۱۳۸۹ق، ج‏۱۳، ص۲۹۷.
  2. ↑ سماوی، الطلیعة من شعراء الشیعة، ۱۴۲۲ق، ج‏۱، ص۱۸۱.
  3. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الأشرف، ۱۴۲۷ق، ج‏۹، ص۳۵۵.
  4. ↑ آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة، ۱۳۸۹ق، ج‏۱۳، ص۲۹۷.
  5. ↑ سرکیس‏، معجم المطبوعات العربیة و المعربة، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۷۰۱.
  6. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الأشرف، ۱۴۲۷ق، ج‏۹، ص۳۵۵.
  7. ↑ آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة، ۱۳۸۹ق، ج‏۱۳، ص۲۹۷؛ امین، مستدرکات أعیان الشیعة، ۱۴۰۸ق، ج۴، ص۴۱.
  8. ↑ کنین، الشیخ جعفر نقدی الفقیه الادیب الشاعر، البلاغ، ۱۳۹۲ق، ص۲۰.
  9. ↑ شبر، أدب الطف، ۱۴۰۹ق، ج‏۱۰، ص۹.
  10. ↑ سماوی، الطلیعة من شعراء الشیعة، ۱۴۲۲ق، ج‏۱، ص۱۸۱.
  11. ↑ شبر، أدب الطف، ۱۴۰۹ق، ج‏۱۰، ص۹.
  12. ↑ شبر، أدب الطف، ۱۴۰۹ق، ج‏۱۰، ص۱۴.
  13. ↑ سماوی، الطلیعة من شعراء الشیعة، ۱۴۲۲ق، ج‏۱، ص۱۸۱.
  14. ↑ نقدی، زهرة الادباء فی شرح لامیة شیخ البطحاء (مقدمه)، ۱۴۴۲ق، ص۱۴-۱۷. در برخی منابع، مثل الذریعة، ۱۴۰۳ق، ج‏۲۳، ص۲۴۴ کتاب «مواهب الواهب فی ایمان ابی‌طالب» با نام «مواهب الواهب فی فضائل ابی‌طالب‏» ذکر شده است.
  15. ↑ آقابزرگ تهرانی، الذریعة، ۱۴۰۳ق، ج۱۱، ص۲۷۸.
  16. ↑ شبر، أدب الطف، ۱۴۰۹ق، ج‏۱۰، ص۸-۹؛ غروی، مع علماء النجف الأشرف، ۱۴۲۰ق، ج‏۲، ص۱۱۵.

منابع

  • امین، حسن، مستدرکات اعیان الشیعة، دار التعارف للمطبوعات، بیروت، چاپ اول، ۱۴۰۸ق.
  • آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعة، دار احیاء التراث العربی، بیروت، چاپ اول، ۱۴۳۰ق.
  • آقابزرگ تهرانى، محمدمحسن، الذريعة الى تصانيف الشيعة، دار الأضواء، بيروت، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق.
  • حکیم، حسن عیسی، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، المکتبة الحیدریة، قم، چاپ اول، ۱۴۲۷ق.
  • سرکیس، یوسف الیان، معجم المطبوعات العربیة و المعربة، کتابخانه عمومی حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی، قم، چاپ اول، ۱۴۱۰ق.
  • سماوی، محمد، الطلیعة من شعراء الشیعة، دار المؤرخ العربی، بیروت، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.
  • شبر، جواد، ادب الطف، دار المرتضی، بیروت، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.
  • غروی، محمد، مع علماء النجف الاشرف، دار الثقلین، بیروت، چاپ اول، ۱۴۲۰ق.
  • کنین، عبدالحمید، «الشیخ جعفر نقدی الفقیه الادیب الشاعر»، در مجله البلاغ، سال چهارم، ش۲، ص۱۹-۲۳، شوال ۱۳۹۲ق.
  • نقدی، جعفر، زهرة الادباء فی شرح لامیة شیخ البطحاء، محقق: محمدعلی هوبی ربیعی، العتبة الحسینیة المقدسة، کربلا، چاپ اول، ۱۴۴۲ق.