جعفر نقدی
جعفر نقدی (۱۳۰۳–۱۳۷۰ق) از عالمان، ادیبان و شاعران شیعه،[۱] در سال ۱۳۰۳ق در شهر العماره عراق به دنیا آمد. در نوجوانی برای تحصیل علوم دینی به حوزه علمیه نجف رفت.[۲] از اساتید سرشناس او میتوان به سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، آخوند خراسانی و سید هبةالدین شهرستانی اشاره کرد.[۳]
شیخ جعفر در سال ۱۳۳۲ق به درخواست اهالی العماره و دستور استادش، سید محمدکاظم طباطبایی یزدی، به زادگاهش بازگشت.[۴] او حدود ده سال در عماره به فعالیتهای تبلیغی و تألیفی پرداخت و در این مدت مسجدی بنا نهاد که بعدها به نام «مسجد شیخ جعفر» شناخته شد.[۵] وی همچنین در آنجا از سوی سید ابوالحسن اصفهانی، فقیه و مرجع شیعه، به عنوان وکیل معرفی شد.[۶]
نقدی در سال ۱۳۳۷ق به عنوان قاضی شرع در العماره منصوب شد. از سال ۱۳۴۳ق، فعالیت قضایی او با پذیرش مسئولیتهایی چون عضویت در مجلس تمییز شرعی جعفری بغداد، و قضاوت در شهرهای بصره، کربلا و حله تا بازنشستگی او ادامه یافت.[۷] برخی نویسندگان، او را در دوران قضاوتش بهعنوان حامی ضعیفان و نیازمندان و مدافع متهمان بیگناه یاد کردهاند.[۸]
از نقدی ۴۵ کتاب[۹] و مقالات فراوان [۱۰] در علوم مختلف[۱۱] به جای مانده است. از جمله آثار جعفر نقدی میتوان به این موارد اشاره کرد: «ذخائر القیامة فی النبوة و الامامة»، «غُرّة الغرر فی احوال الائمة الاثنی عشر(ع)»، «مواهب الواهب فی فضائل ابیطالب»، «الروض النضیر فی تراجم الشعراء العلماء القرن المتأخر و الاخیر»،[۱۲] «الاسلام و المرأة» و «الدروس الأخلاقیة».[۱۳]
اشعار نقدی از نظر ادبی در مرتبهای ممتاز و بسیار نیکو ارزیابی شده است. بیشتر سرودههایش به مدح اهلبیت(ع) اختصاص داشت.[۱۴] علاوه بر شعر، نثر او نیز مورد توجه و ستایش قرار گرفته است؛[۱۵] چنانکه مجلات و روزنامههای عراق، مصر، لبنان و سوریه نوشتههای او را منتشر میکردند.[۱۶]
او در روز نهم محرم سال ۱۳۷۰ق هنگامی که در مجلس عزاداری امام حسین(ع) در کاظمین حضور داشت، بهطور ناگهانی درگذشت. پیکر او به نجف منتقل و در صحن حرم حضرت علی(ع) به خاک سپرده شد.[۱۷]
پانویس
- ↑ آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة، ۱۳۸۹ق، ج۱۳، ص۲۹۷.
- ↑ سماوی، الطلیعة من شعراء الشیعة، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۱۸۱.
- ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الأشرف، ۱۴۲۷ق، ج۹، ص۳۵۵.
- ↑ آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة، ۱۳۸۹ق، ج۱۳، ص۲۹۷.
- ↑ سرکیس، معجم المطبوعات العربیة و المعربة، ۱۴۱۰ق، ج۱، ص۷۰۱.
- ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الأشرف، ۱۴۲۷ق، ج۹، ص۳۵۵.
- ↑ آقابزرگ تهرانی، طبقات أعلام الشیعة، ۱۳۸۹ق، ج۱۳، ص۲۹۷؛ امین، مستدرکات أعیان الشیعة، ۱۴۰۸ق، ج۴، ص۴۱.
- ↑ کنین، الشیخ جعفر نقدی الفقیه الادیب الشاعر، البلاغ، ۱۳۹۲ق، ص۲۰.
- ↑ نقدی، زهرة الادباء فی شرح لامیة شیخ البطحاء (مقدمه)، ۱۴۴۲ق، ص۱۴-۱۶.
- ↑ شبر، أدب الطف، ۱۴۰۹ق، ج۱۰، ص۹.
- ↑ سماوی، الطلیعة من شعراء الشیعة، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۱۸۱.
- ↑ آقابزرگ تهرانی، الذریعة، ۱۴۰۳ق، ج۱۱، ص۲۷۸.
- ↑ شبر، أدب الطف، ۱۴۰۹ق، ج۱۰، ص۸-۹؛ غروی، مع علماء النجف الأشرف، ۱۴۲۰ق، ج۲، ص۱۱۵.
- ↑ شبر، أدب الطف، ۱۴۰۹ق، ج۱۰، ص۹.
- ↑ سماوی، الطلیعة من شعراء الشیعة، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۱۸۱.
- ↑ شبر، أدب الطف، ۱۴۰۹ق، ج۱۰، ص۹.
- ↑ شبر، أدب الطف، ۱۴۰۹ق، ج۱۰، ص۱۴.
منابع
- امین، حسن، مستدرکات اعیان الشیعة، دار التعارف للمطبوعات، بیروت، چاپ اول، ۱۴۰۸ق.
- آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعة، دار احیاء التراث العربی، بیروت، چاپ اول، ۱۴۳۰ق.
- آقابزرگ تهرانى، محمدمحسن، الذريعة الى تصانيف الشيعة، دار الأضواء، بيروت، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق.
- حکیم، حسن عیسی، المفصل فی تاریخ النجف الاشرف، المکتبة الحیدریة، قم، چاپ اول، ۱۴۲۷ق.
- سرکیس، یوسف الیان، معجم المطبوعات العربیة و المعربة، کتابخانه عمومی حضرت آیت الله العظمی مرعشی نجفی، قم، چاپ اول، ۱۴۱۰ق.
- سماوی، محمد، الطلیعة من شعراء الشیعة، دار المؤرخ العربی، بیروت، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.
- شبر، جواد، ادب الطف، دار المرتضی، بیروت، چاپ اول، ۱۴۰۹ق.
- غروی، محمد، مع علماء النجف الاشرف، دار الثقلین، بیروت، چاپ اول، ۱۴۲۰ق.
- کنین، عبدالحمید، «الشیخ جعفر نقدی الفقیه الادیب الشاعر»، در مجله البلاغ، سال چهارم، ش۲، ص۱۹-۲۳، شوال ۱۳۹۲ق.
- نقدی، جعفر، زهرة الادباء فی شرح لامیة شیخ البطحاء، محقق: محمدعلی هوبی ربیعی، العتبة الحسینیة المقدسة، کربلا، چاپ اول، ۱۴۴۲ق.
- نقدی، جعفر، مواهب الواهب فی فضائل ابیطالب(ع)، محقق: غانم منسی سعداوی، العتبة الحسینیة المقدسة، ۱۴۴۲ق.
