پرش به محتوا

سال ۱۶۷ هجری قمری

از ویکی شیعه
سال ۱۶۷ هجری قمری
 
امامت
امام کاظم(ع)
(دوره امامت: ۳۵ سال از ۱۴۸ق تا ۱۸۳ق)
حکومت‌های سرزمین‌های اسلامی
بنی‌عباس در بغدادمهدی عباسی
امویان در اندلسعبدالرحمن الداخل
وقایع مهم
شیوع وبا در بغداد و بصره
وفات‌ها / شهادت‌ها
حسن بن صالح بن حی همدانی ثوری کوفی از اصحاب امام باقر (ع)


سال ۱۶۷ هجری قمری در سال‌شمار هجری قمری، همزمان با سال ۱۶۲ و ۱۶۳ هجری شمسی مصادف است با نوزدهمین سال از دوره سی و پنج ساله امامت امام کاظم(ع)، زندگانی امام رضا(ع) و دهمین سال خلافت مهدی عباسی.

معرفی

روز نخست این سال یعنی سه‌شنبه، ۱ محرم مصادف است با ۱۷ مرداد سال ۱۶۲ شمسی و ۹ اگوست سال ۷۸۳ میلادی. روز پایانی این سال جمعه، ۳۰ ذی‌الحجه نیز مصادف است با ۵ مرداد سال ۱۶۳ شمسی و ۲۷ جولای سال ۷۸۴ میلادی.[۱]

سال ۱۶۷ هجری قمری، نوزدهمین سال از دوره سی و پنج ساله امامت امام کاظم(ع) در زمان حکومت مهدی عباسی بود.[۲]

رویدادها

در سال ۱۶۷ مهدی عباسی سپاهی انبوه به فرماندهی فرزندش هادی برای جنگ با ونداد هرمز و شروین به سمت طبرستان در ایران فرستاد.[۳] در این سال بیماری وبا در بغداد و بصره شیوع پیدا کرد.[۴] خلیفه عباسی همچنین به پیگرد زنادقه ادامه داد و عمر کلوذانی را مأمور دستگیری آنها کرد.[۵] در این سال همچنین اعراب بادیه‌نشین در صحراهای بصره و بحرین دست به فساد، ناامنی و دزدی زدند. خلیفه نیز سپاهی به سوی آنان فرستاد اما طی نبردی سخت، نیروهای مهدی شکست سختی خوردند و قدرت یاغیان فزونی یافته و شرارتشان بیشتر شد.[۶]

خلیفه عباسی در سال ۱۶۷ق به توسعه مسجدالحرام، مسجدالنبی و مسجد موصل اقدام کرد.[۷]

وفات

پانویس

  1. ↑ «تبدیل تاریخ هجری»، باحساب.
  2. ↑ جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، ۱۳۸۱ش، ص۳۷۹-۳۸۴.
  3. ↑ طبری، تاریخ طبری، ۱۳۸۷ق، ج۸، ص۱۶۴؛ ابن اثیر، الکامل، ۱۴۱۷ق، ج۵، ص۲۴۷.
  4. ↑ ابن کثیر، البدایة و النهایة، ۱۴۰۸ق، ج۱۰، ص۱۵۹.
  5. ↑ ابن اثیر، الکامل، ۱۴۱۷ق، ج۵، ص۲۴۷.
  6. ↑ ابن اثیر، الکامل، ۱۴۱۷ق، ج۵، ص۲۴۹؛ ترمائینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۳۹۰.
  7. ↑ طبری، تاریخ طبری، ۱۳۸۷ق، ج۸، ص۱۶۴؛ابن اثیر، الکامل، ۱۴۱۷ق، ج۵، ص۲۴۸؛ ترمائینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۳۹۰.
  8. ↑ ابن اثیر، الکامل، ۱۴۱۷ق، ج۵، ص۲۴۹.

منابع

  • ابن اثیر، ابوالحسن عزالدین، الکامل فی التاریخ، بیروت، دارالکتاب العربی، ۱۴۱۷ق.
  • ابن کثیر، إسماعيل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۷ق.
  • ترمائینی، عبدالسلام، دائره‌المعارف تاریخی رویدادهای تاریخ اسلام، مترجم جمعی از پژوهشگران، انتشارات پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۳۸۵ش.
  • جعفریان، رسول، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه. قم: انصاریان، ۱۳۸۱ش.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق محمد أبو الفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، ۱۳۸۷ق.