سال ۱۶۸ هجری قمری

از ویکی شیعه
سال ۱۶۸ هجری قمری
< ۱۶۹ - ۱۶۷ >
۳ - قرن ۲ هجری قمری - ۱
امامت
امام کاظم(ع)
(دوره امامت: ۳۵ سال از ۱۴۸ق تا ۱۸۳ق)
حکومت‌های سرزمین‌های اسلامی
بنی‌عباس در بغداد مهدی عباسی
امویان در اندلس عبدالرحمن الداخل
وفات‌ها
حسن بن زید بن حسن

سال ۱۶۸ هجری قمری در سال‌شمار هجری قمری، همزمان با سال ۱۶۳ و ۱۶۴ هجری شمسی مصادف است با بیستمین سال از دوره سی و پنج ساله امامت امام کاظم(ع)، زندگانی امام رضا(ع) و یازدهمین سال خلافت مهدی عباسی.

معرفی

روز نخست این سال یعنی شنبه، ۱ محرم مصادف است با ۶ مرداد سال ۱۶۳ شمسی و ۲۸ جولای سال ۷۸۴ میلادی. روز پایانی این سال چهارشنبه، ۳۰ ذی‌الحجه نیز مصادف است با ۲۶ تیر سال ۱۶۴ شمسی و ۱۷ جولای سال ۷۸۵ میلادی.[۱]

سال ۱۶۷ هجری قمری، بیستمین سال از دوره سی و پنج ساله امامت امام کاظم(ع) در زمان حکومت مهدی عباسی بود.[۲]

رویدادها

در سال ۱۶۸ق رومی‌ها پیمان ترک مخاصمه‌ای را که در سال ۱۶۵ق با هارون الرشید منعقد کرده بودند نقض کردند. علی بن سلیمان امیر ناحیه جزیره نیز سپاهی به فرماندهی یزید بن بدر بطال به سوی آنها فرستاد. یزید بر رومیان چیره شد و همراه با غنایمی بازگشت.[۳] در این سال همچنین مهدی عباسی، لشکری چهل هزار نفره را به فرماندهی سعید حرشی برای سرکوب شورش به سوی طبرستان روانه کرد.[۴]

خلیفه عباسی در این سال علی بن یقطین را به ریاست دیوان زمام الازمه منصوب کرد که وظیفه نظارت و ریاست بر سایر دیوان‌های دولتی را داشت.[۵]

در این سال عده‌ای از طرفداران آل علی در مدينه به رهبری ادريس بن عبداللّه بن حسن قیام کردند.[۶]

تولد و وفات

وفات حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب[۷] که در مکه زاده شده بود و از بزرگان بنی هاشم در روزگار خویش بود. او پدر سیده نفیسه است.[۸] منصور خلیفه عباسی در سال ۱۵۰ق او را به امارت مدینه گماشت و پنج سال در این مقام باقی ماند؛ ولی منصور در سال ۱۵۵ق به دلیل ترس از قدرت گرفتن، او را برکنار کرد و زندانی کرد.[۹] هنگامی که مهدی عباسی به خلافت رسید، او را آزاد کرد و همه دارایی هایش را به وی بازگرداند.[۱۰]

پانویس

  1. «تبدیل تاریخ هجری»، باحساب.
  2. جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، ۱۳۸۱ش، ص۳۷۹-۳۸۴.
  3. طبری، تاریخ طبری، ۱۳۸۷ق، ج۸، ص۱۶۷.
  4. ابن اثیر، الکامل، ۱۴۱۷ق، ج۵، ص۲۵۱.
  5. طبری، تاریخ طبری، ۱۳۸۷ق، ج۸، ص۱۶۷.
  6. حسینی خاتون آبادی، وقایع السنین، ۱۳۵۲ش، ص۱۴۵.
  7. ابن اثیر، الکامل، ۱۴۱۷ق، ج۵، ص۲۵۱.
  8. ابن حجر، تهذیب التهذیب، ۱۳۲۶ق، ج۲، ص۲۷۹
  9. ابن کثیر، البدایة و النهایة، ۱۴۰۷ق، ج۱۰، ص۱۶۱.
  10. ترمائینی، رویدادهای تاریخ اسلام، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۳۹۲.

منابع

  • ابن اثیر، ابوالحسن عزالدین، الکامل فی التاریخ، بیروت، دارالکتاب العربی، ۱۴۱۷ق.
  • ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تهذیب التهذیب، هند، مطبعة دائرة المعارف النظامية، ۱۳۲۶ق.
  • ابن کثیر، إسماعيل بن عمر، البدایة و النهایة، بیروت، دارالفکر، ۱۴۰۷ق.
  • ترمائینی، عبدالسلام، دائره‌المعارف تاریخی رویدادهای تاریخ اسلام، مترجم جمعی از پژوهشگران، انتشارات پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۳۸۵ش.
  • جعفریان، رسول، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه. قم: انصاریان، ۱۳۸۱ش.
  • حسینی خاتون آبادی، عبدالحسین، وقایع السنین و الاعوام، مصحح محمدباقر بهبودی، تهران، کتابفروشی اسلامیه، ۱۳۵۲ش.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق محمد أبو الفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث، ۱۳۸۷ق.