ابوالسبطین

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوالسِبطَین اشاره به امیرالمؤمنین حضرت علی (ع) است.

سِبْطْ به معنای نوه است. از آنجا که امام حسن مجتبی و امام حسین(ع) نوه‌های پیامبرند، به هر یک از آن دو، سبط النبی(ص) و سبط پیامبر گفته می‌شود. زمانی که می‌خواستند به این دو با هم اشاره کنند، به صورت تثنیه از تعبیر سِبطَین استفاده می‌کردند به همین دلیل یکی از کنیه‌های حضرت علی(ع) که پدر ایشان است ابوالسبطین است.[۱]

پانویس

  1. مجلسی، بحارالانوار، ج۱۰، ص۱۹؛ بیومی مهران، الإمامة واهل البیت، دارالنهضة العربیة، ۱۹۹۵م، ج۲، ص۹.

منابع

  • مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، بیروت، دارالاحیاءالتراث العربی، ۱۴۰۳ق.
  • بیومی مهران، محمد، الإمامة واهل البیت، قاهره، دارالنهضة العربیة، ۱۹۹۵م.