ابوالسبطین

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

ابوالسِبطَین اشاره به امیرالمؤمنین حضرت علی (ع) و از کنیه‌های اوست.

سِبْطْ به معنای نوه است. از آنجا که امام حسن مجتبی و امام حسین(ع) نوه‌های پیامبرند، به هریک از آن دو، سبط النبی (ص) و سبط پیامبر گفته می‌شود. زمانی که می‌خواستند به این دو با هم اشاره کنند، به صورت تثنیه از تعبیر سِبطَین استفاده می‌کردند به همین دلیل یکی از کنیه‌های حضرت علی(ع) که پدر ایشان است ابوالسبطین است.[۱]

پانویس

  1. مجلسی، بحارالانوار، ج۱۰، ص۱۹؛ بیومی مهران، الإمامة واهل البیت، دارالنهضة العربیة، ۱۹۹۵م، ج۲، ص۹.

منابع

  • بیومی مهران، محمد، الإمامة واهل البیت، قاهره، دار النهضة العربیة، ۱۹۹۵م.
  • مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، دار احیاءالتراث العربی، ۱۴۰۳ق.