ام ابیها

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

اُمّ اَبیها، به زبان عربی، لقب حضرت زهرا(س)، به معنای «مادر ِ پدر خویش». بنابر روایات، پیامبر اکرم(ص)، حضرت فاطمه(س)، دخترش را ام ابیها می‌خوانده است.[۱] بنابر روایتی که امام صادق(ع) از پدرش امام باقر(ع) نقل کرده‌ است، ام ابیها کنیه حضرت زهرا(س) بوده است.[۲] حسین مظاهری از مراجع تقلید شیعه معتقد است، همانطور که پیامبر اسلام خود را مدیون مادرش آمنه می‌دانست، همچنین خود را مدیون دخترش فاطمه(س) نیز می‌دانست. از این رو آن حضرت به دخترش فاطمه، لقب أم‌ ابیها را داد.[۳]

همچنین عبدالله بن جعفر بن ابی‌طالب[۴] و نیز امام کاظم(ع) دخترانی به نام «ام ابیها» داشته‌اند.[۵]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. اربلی، کشف الغمه، منشورات الرضی، ج۱، ص۴۳۸.
  2. ابن أیوب الباجی المالکی، التعدیل والتجریح، مراکش، ج۳، ص۱۴۹۸-۱۴۹۹؛ أبوالفرج الأصفهانی، مقاتل الطالبیین، ۱۳۸۵ق، ص۲۹؛ ابن المغازلی، مناقب علی بن أبی طالب(ع)، ۱۴۲۶ق، ص۲۶۷؛ مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۳، ص۱۹.
  3. مظاهری، فاطمه دختری از آسمان، ۱۳۸۶ش، ص۲۸.
  4. تاریخ یعقوبی، ترجمه آیتی، ج۲، ص۲۹۲.
  5. تاریخ طبری، ترجمه پاینده، ج۱۴، ص۵۹۸۶.

منابع

  • اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمه فی معرفة الائمة، قم، منشورات الرضی، بی‌تا.
  • مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ‌بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق.
  • ابن أیوب الباجی المالکی، سلیمان بن خلف بن سعد، التعدیل والتجریح، ج۳، تحقیق أحمد البزار، مراکش، وزارة الأوقاف والشؤون الإسلامیة، بی‌تا.
  • ابن المغازلی، مناقب علی بن أبی‌طالب(ع)، قم، انتشارات سبط النبی(ص)، ۱۴۲۶/۱۳۸۴ق.
  • أبوالفرج الأصفهانی، مقاتل الطالبیین، تحقیق: کاظم المظفر، نجف، منشورات المکتبة الحیدریة و مطبعتها، ۱۳۸۵ق/۱۹۶۵م.
  • یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ترجمه محمدابراهیم آیتی، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۲۵۳۶ پهلوی.
  • طبری، محمد بن جریر، تاریخ الطبری، ترجمه ابوالقاسم پاینده، قم، اساطیر، ۱۳۶۹ش.
  • مظاهری، حسین، فاطمه دختری از آسمان، گردآورندگان: مهرداد آقاشریفیان، عبدالرسول احمدیان، اصفهان، انتشارات شهید محمدحسین فهمیده، چاپ چهارم، ۱۳۸۶ش.