زین العابدین

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

زَیْنُ الْعابدین از مشهورترین لقب‌های علی بن الحسین(ع) امام چهارم شیعیان.

علت ملقب شدن امام سجاد را به زین العابدین، کثرت زهد و عبادت گفته‌اند.[۱] در کشف الغمّه آمده که سبب ملقب شدن امام چهارم به «زین العابدین» آن است که شبی در محراب عبادت به تهجد ایستاده بود؛ پس شیطان به صورت مار بزرگی ظاهر شد که آن حضرت را از عبادت منصرف کند، اما حضرت متوجه آن نشد و مار انگشت بزرگ پای آن حضرت را گزید، باز هم متوجه نشد. چون نمازش تمام شد، دانست که شیطان است، او را سب کرد و لطمه زد و دوباره مشغول عبادت شد. پس از آن، صدای هاتفی را شنید که سه مرتبه او را ندا کرد: أنْتَ زَینُ الْعابدین، «تویی زینت عبادت‌کنندگان»، پس از این در میان مردم به این لقب مشهور گشت.[۲]

نقل شده در تاریخ اسلام، کسی جز علی بن الحسین(ع) به زین العابدین ملقب نشده است.[۳]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. قرشی، حیاة الامام زین‌العابدین، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۱۴۵و۱۴۶.
  2. اربلی، کشف الغمة، ۱۴۲۱ق، ج۲، ص۶۱۹.
  3. قرشی، حیاة الامام زین‌العابدین، ۱۴۰۹، ج۱، ص۱۸۷.

منابع

  • قرشی، باقر شریف، حیاة الامام زین العابدین، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۹ق.
  • اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمة فی معرفة الأئمة، رضی، ۱۴۲۱ق.