مقاله متوسط
رده ناقص

سیدة نساء العالمین

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

سیدة نساء العالمین به معنای سرور زنان دو جهان از القاب حضرت فاطمه(س) که توسط پیامبر اکرم(ص) به حضرت زهرا(س) اعطا شد، امام علی(ع) نیز فاطمه(س) را به این لقب خوانده‌ است.

اعطای لقب از سوی پیامبر

منابع اهل سنت از پیامبر(ص) نقل کرده‌اند که خطاب به فاطمه(س) فرمود: «ای فاطمه! آیا خشنود نمی‌شوی که سرور زنان جهان و سرور زنان این امت و سرور زن‌های مؤمن باشی؟»[۱] تعبیر «سیدة نساء العالمین» توسط امام علی(ع) نیز برای حضرت زهراء(س) در سخنانی که بر سر مزار وی به زبان آورده، به کار رفته است.[۲]

همچنین این لقب در برخی زیارت‌نامه‌ها مانند زیارت وارث، زیارت عاشورا، زیارت حضرت زهرا(س)، زیارت امام رضا(ع) و زیارت حضرت معصومه (س) به صورت لقب حضرت زهرا(س) ذکر شده است.

برترین زن از نگاه اهل سنت

بر طبق نقل برخی بزرگان اهل سنت مانند سبکی (در حلبیات)، سیوطی، نسائی، ابی داود، قاضی قطب الدین و... حضرت زهرا(س) به چند دلیل، برترین زن در جهان است از جمله:

  • روایت پیامبر(ص): «فاطمة بضعة منی؛ فاطمه پاره تن من است»
  • گفتار پیامبر(ص) به فاطمه(س): «أما ترضین أن تکونی سیدة نساء المؤمنین؛ آیا خشنود نمی‌شوی که سرور زن‌های مؤمن باشی»
  • مردود، ضعیف و بدون مستند بودنِ این روایت که «افضل صحابه همسران پیامبر(ص) هستند.»[۳]

اقبال لاهوری شاعر اهل سنت پاکستانی در ستایش حضرت زهرا(س) چنین سروده است:

مریم از یک نسبت عیسی عزیز از سه نسبت حضرت زهرا عزیز
نور چشم رحمة للعالمین آن امام اولین و آخرین
آنکه جان در پیکر گیتی دمید روزگار تازه آئین آفرید
بانوی آن تاجدار هل اتی مرتضی مشکل گشا شیر خدا
پادشاه و کلبه‌ئی ایوان او یک حسام و یک زره سامان او
مادر آن مرکز پرگار عشق مادر آن کاروان سالار عشق
آن یکی شمع شبستان حرم حافظ جمعیت خیرالامم
تا نشیند آتش پیکار و کین پشت پا زد بر سر تاج و نگین
وان دگر مولای ابرار جهان قوت بازوی احرار جهان
در نوای زندگی سوز از حسین اهل حق حریت آموز از حسین
سیرت فرزند‌ها از امهات جوهر صدق و صفا از امهات
مزرع تسلیم را حاصل بتول مادران را اسوهٔ کامل بتول
بهر محتاجی دلش آنگونه سوخت با یهودی چادر خود را فروخت
نوری و هم آتشی فرمانبرش گم رضایش در رضای شوهرش
آن ادب پروردهٔ صبر و رضا آسیا گردان و لب قرآن سرا
گریه‌های او ز بالین بی‌نیاز گوهر افشاندی بدامان نماز
اشک او بر چید جبریل از زمین همچو شبنم ریخت بر عرش برین
رشتهٔ آئین حق زنجیر پاست پاس فرمان جناب مصطفی است
ورنه گرد تربتش گردیدمی سجده‌ها بر خاک او پاشیدمی.[۴]

پانویس

  1. المستدرک علی الصحیحین: ۱۷۰/۳ ح ۴۷۴۰؛ صحیح مسلم: ۵۷/۵ ذیل ح ۹۹؛ أسد الغابة: ۲۲۳/۷ رقم ۷۱۷۵. به نقل از منتخب فضائل النبی و اهل بیته، ۱۴۲۳ق، ص۲۶۵.
  2. کلینی، کافی (الاصول)، ج۱، ۱۳۸۸ق، ص۳۸۲-۳۸۱.
  3. برای اطلاع بیشتر از این بحث در بین علمای اهل سنت ر.ک به: محمد راجی کناس، حیاة نساء اهل البیت، ۱۴۲۹ق، ص۶۶۰-۶۶۳
  4. اقبال لاهوری، کلیات اشعار فارسی، ۱۳۶۶ش، ص۱۸۶-۱۸۷.

منابع

  • محمد راجی کناس، حیاة نساء اهل البیت، بیروت،‌ دار المعرفة، الطبعة الاولی، ۱۴۲۹ق/۲۰۰۸م.
  • اقبال لاهوری، کلیات اشعار فارسی، بی‌جا: سازمان انتشارات جاویدان، ۱۳۶۶ش.
  • منتخب فضائل النبی و اهل بیته علیهم السلام من الصحاح الستة و غیرهما من الکتب المعتبرة عند اهل السنة، انتخاب و تحقیق: مرکز الغدیر للدرسات الاسلامیة، بیروت: الغدیر، ۱۴۲۳ق/۲۰۰۲م.
  • کلینی، محمد بن یعقوب، کافی (الاصول)، طهران: المکتبة الاسلامیة، ۱۳۸۸ق.