اسرافیل: تفاوت میان نسخهها
imported>Mortezanazarzadeh ←منابع: تصحیح چند پاورقی |
imported>Mortezanazarzadeh تصحیح پاورقی |
||
خط ۳: | خط ۳: | ||
== صفات و ویژگیها== | == صفات و ویژگیها== | ||
اسرافیل یکی از فرشتگان مقرب الهی است که بیشتر او را با دمیدن در صور (شیپور) پایان دنیا میشناسند. در روایات، نام ديگر او «عبدالرحمان» و كنيهاش «ابوالمنافخ» ذکر شده است.<ref>ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۱.</ref> در [[قرآن|قرآن کریم]] واژه اسرافیل ذکر نشده؛ اما چندین آیه درباره [[نفخ صور]] وجود دارد<ref>سوره زمر، آیه۶۸؛ سوره یس، آیه۵۳.</ref> که بر اساس روایات، دمیدن در آن صور، بر عهده اسرافیل است.<ref>ر.ک علامه مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۶، ص۳۴۰.</ref> طبق [[حدیث|احادیث]]، این [[فرشته]] مظهر اسم «الرحمن» در خداوند<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۵۹.</ref> و مظهر رکن «حیات» در [[لوح محفوظ]] است.<ref>ابن فناری، مصباح الانس، ۱۳۷۴ش، ص۴۰۲.</ref> همچنین نخستین کسی است که ذکر «سبحان ربی الاعلی و بحمده» را بر زبان آورد.<ref>پاکتچی، «اسرافیل»، ص۲۸۶.</ref> | اسرافیل یکی از فرشتگان مقرب الهی است که بیشتر او را با دمیدن در صور (شیپور) پایان دنیا میشناسند. در روایات، نام ديگر او «عبدالرحمان» و كنيهاش «ابوالمنافخ» ذکر شده است.<ref>ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۱.</ref> در [[قرآن|قرآن کریم]] واژه اسرافیل ذکر نشده؛ اما چندین آیه درباره [[نفخ صور]] وجود دارد<ref>سوره زمر، آیه۶۸؛ سوره یس، آیه۵۳.</ref> که بر اساس روایات، دمیدن در آن صور، بر عهده اسرافیل است.<ref>ر.ک علامه مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۶، ص۳۴۰.</ref> طبق [[حدیث|احادیث]]، این [[فرشته]] مظهر اسم «الرحمن» در خداوند<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۵۹.</ref> و مظهر رکن «حیات» در [[لوح محفوظ]] است.<ref>ابن فناری، مصباح الانس، ۱۳۷۴ش، ص۴۰۲.</ref> همچنین نخستین کسی است که ذکر «سبحان ربی الاعلی و بحمده» را بر زبان آورد.<ref>پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۶.</ref> | ||
درباره صفات این [[فرشته]] در روایات وارد شده که اسرافیل دوازده بال دارد که یکی از آنها در مشرق و دیگری در مغرب است و [[عرش]] نیز بر شانه او قرار دارد؛ ولی در برابر عظمت پروردگار حتی از گنجشکی نیز کوچکتر میشود.<ref> طیاطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۷، ص۱۱.</ref> او در مقابل خداوند به اندازهای خود را کوچک میبیند که از شدت حیاء، خود را در زیر یکی از بالهایش پنهان میکند.<ref> | درباره صفات این [[فرشته]] در روایات وارد شده که اسرافیل دوازده بال دارد که یکی از آنها در مشرق و دیگری در مغرب است و [[عرش]] نیز بر شانه او قرار دارد؛ ولی در برابر عظمت پروردگار حتی از گنجشکی نیز کوچکتر میشود.<ref> طیاطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۷، ص۱۱.</ref> او در مقابل خداوند به اندازهای خود را کوچک میبیند که از شدت حیاء، خود را در زیر یکی از بالهایش پنهان میکند.<ref>پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۶.</ref> ذکر این نکته لازم است که بر اساس عقیده [[کلام امامیه|متکلمین]] و [[فلسفه اسلامی|فلاسفه شیعه]]، فرشتگان موجوداتی غیر مادی هستند و بال فرشتگان شبیه بال پرندگان نیست بلکه با آن فرق دارد.<ref>طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۸، ص۱۷۰.</ref> | ||
== وظایف == | == وظایف == | ||
بر اساس روایات یکی از وظایف مهم اسرافیل دمیدن در صور است.<ref>رستمی و آل بویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۴۹.</ref> اسرافیل لشکری از [[فرشتگان]] را در اختیار دارد<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۴۸.</ref> و زمانی که [[قیامت]] نزدیک میشود، خداوند به آنها دستور میدهد تا زمینه قیامت را برپا کنند. بعد از آن اسرافیل در صور خود میدمد، همه موجودات میمیرند و دنیا به پایان میرسد،<ref>سوره یس، آیه۵۳.</ref>پس از آن دوباره در صور خویش میدمد تا همه موجودات زنده شوند و قیامت برپا شود.<ref>سوره زمر، آیه۶۸.</ref> | بر اساس روایات یکی از وظایف مهم اسرافیل دمیدن در صور است.<ref>رستمی و آل بویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۴۹.</ref> اسرافیل لشکری از [[فرشتگان]] را در اختیار دارد<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۴۸.</ref> و زمانی که [[قیامت]] نزدیک میشود، خداوند به آنها دستور میدهد تا زمینه قیامت را برپا کنند. بعد از آن اسرافیل در صور خود میدمد، همه موجودات میمیرند و دنیا به پایان میرسد،<ref>سوره یس، آیه۵۳.</ref>پس از آن دوباره در صور خویش میدمد تا همه موجودات زنده شوند و قیامت برپا شود.<ref>سوره زمر، آیه۶۸.</ref> | ||
بعضی از علماء، اسرافیل را یکی از فرشتگان حامل [[عرش]] میدانند.<ref>امام خمینی، آدابالصلواة، ۱۳۸۶ش، ص۲۷۳.</ref> او را مأمور ابلاغ پیام الهی به سایر فرشتگان نیز میدانند؛ بدینشکل که هرگاه خداوند بخواهد [[وحى|وحی]] بفرستد، [[لوح محفوظ]] را به اسرافیل نشان میدهد که او آنچه را میبیند به [[جبرئیل]] وحی کند.<ref>طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۲۰، ص۲۵۷.</ref> در حدیثی دیگر آمده، هنگامی که [[نمرود]] [[ابراهیم(ع)]] را به آتش انداخت، «اسرافیل» نخستین فرشتهای بود که به فرمان خدا به کمک او شتافت.<ref>ضیائی ارزگانی، | بعضی از علماء، اسرافیل را یکی از فرشتگان حامل [[عرش]] میدانند.<ref>امام خمینی، آدابالصلواة، ۱۳۸۶ش، ص۲۷۳.</ref> او را مأمور ابلاغ پیام الهی به سایر فرشتگان نیز میدانند؛ بدینشکل که هرگاه خداوند بخواهد [[وحى|وحی]] بفرستد، [[لوح محفوظ]] را به اسرافیل نشان میدهد که او آنچه را میبیند به [[جبرئیل]] وحی کند.<ref>طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۲۰، ص۲۵۷.</ref> در حدیثی دیگر آمده، هنگامی که [[نمرود]] [[ابراهیم(ع)]] را به آتش انداخت، «اسرافیل» نخستین فرشتهای بود که به فرمان خدا به کمک او شتافت.<ref>ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۳.</ref> وظایف و ماموریتهای دیگری نیز در [[روایات]] برای اسرافیل ذکر شده است که عبارتند از؛ | ||
{{ستون-شروع|3}} | {{ستون-شروع|3}} | ||
*برداشتن عذاب از [[قوم یونس(ع)]]<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.</ref> | *برداشتن عذاب از [[قوم یونس(ع)]]<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.</ref> | ||
*هلاکت [[قوم لوط(ع)]]<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.</ref> | *هلاکت [[قوم لوط(ع)]]<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.</ref> | ||
*بیدار کردن [[اصحاب کهف]] از خواب <ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.</ref> | *بیدار کردن [[اصحاب کهف]] از خواب <ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.</ref> | ||
*سه سال همراهی پیامبر قبل از [[بعثت]]<ref>ضیائی ارزگانی، | *سه سال همراهی پیامبر قبل از [[بعثت]]<ref>ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۳.</ref> | ||
*یاری کردن پیامبر در [[بدر|جنگ بدر]]<ref> | *یاری کردن پیامبر در [[بدر|جنگ بدر]]<ref>پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۸.</ref> | ||
*همراهی پیامبر در [[معراج]] <ref>طیاطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۳، ص۸.</ref> | *همراهی پیامبر در [[معراج]] <ref>طیاطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۳، ص۸.</ref> | ||
*نماز گزاردن بر پیامبر<ref> | *نماز گزاردن بر پیامبر<ref>پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۸.</ref> | ||
*بشارت دادن [[ابراهیم(ع)]] به ولادت اسحاق<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.</ref> | *بشارت دادن [[ابراهیم(ع)]] به ولادت اسحاق<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.</ref> | ||
*[[مؤذن]] بودن در آسمانها<ref>ضیائی ارزگانی، | *[[مؤذن]] بودن در آسمانها<ref>ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۳.</ref> | ||
*دریافت [[نامه اعمال]] انسانها از فرشتگان موکل<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۰.</ref> | *دریافت [[نامه اعمال]] انسانها از فرشتگان موکل<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۰.</ref> | ||
*کمک به سپاهیان مسلمان [[آخر الزمان]]<ref> | *کمک به سپاهیان مسلمان [[آخر الزمان]]<ref>پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۸.</ref> | ||
{{پایان}} | {{پایان}} | ||
== فضائل == | == فضائل == | ||
درگاه خداوند چهار فرشته مقرب و بزرگ به نامهای [[اسرافیل]]، [[جبرئیل]]، [[میکائیل]] و [[عزرائیل]] دارد که از آنها به «رئوس ملائکه» یاد میشود.<ref>رجالی تهرانی، فرشتگان تحقیقی قرآنی روایی و عقلی، ۱۳۷۶ش، ص۱۰۶.</ref> در روایات وارد شده است که خداوند اسرافیل و جبرئیل و میکائیل را از یک [[تسبیح]] آفرید،<ref>طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۷، ص۸.</ref> و اسرافیل و جبرئیل نزدیکترین مخلوقات به خداوند هستند، زیرا بین آنها و خداوند تنها چهار حجاب فاصله است، ولی بین سایر مخلوقات با [[خدا|خداوند]] هفتاد هزار حجاب فاصله وجود دارد.<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۴۷.</ref> در حدیثی آمده که پیامبر(ص) همیشه در دعای نیمه شب، خدا را چنین خطاب میکرد: «اللَّهُمَّ ربّ جبرئیل و میکائیل و اسرافیل»<ref> | درگاه خداوند چهار فرشته مقرب و بزرگ به نامهای [[اسرافیل]]، [[جبرئیل]]، [[میکائیل]] و [[عزرائیل]] دارد که از آنها به «رئوس ملائکه» یاد میشود.<ref>رجالی تهرانی، فرشتگان تحقیقی قرآنی روایی و عقلی، ۱۳۷۶ش، ص۱۰۶.</ref> در روایات وارد شده است که خداوند اسرافیل و جبرئیل و میکائیل را از یک [[تسبیح]] آفرید،<ref>طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۷، ص۸.</ref> و اسرافیل و جبرئیل نزدیکترین مخلوقات به خداوند هستند، زیرا بین آنها و خداوند تنها چهار حجاب فاصله است، ولی بین سایر مخلوقات با [[خدا|خداوند]] هفتاد هزار حجاب فاصله وجود دارد.<ref>رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۴۷.</ref> در حدیثی آمده که پیامبر(ص) همیشه در دعای نیمه شب، خدا را چنین خطاب میکرد: «اللَّهُمَّ ربّ جبرئیل و میکائیل و اسرافیل»<ref>پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۶.</ref>و [[امام سجاد]] نیز در حق او چنین [[دعا]] میکند که خدایا بر اسرافیل درود بفرست که صاحب صور است و در انتظار توست تا با دمیدن در آن خفتگان [[قبر]] را بیدار کند.<ref>صحیفه سجادیه، ۱۳۸۷ش، دعای سوم، ص۲۰.</ref> | ||
== اسرافیل در ادیان و فرهنگها== | == اسرافیل در ادیان و فرهنگها== | ||
در کتاب تورات از [[فرشتگان|فرشتگانی]] به نام «سرافین» یاد شدهاست که بر بالای کرسی نشسته و ذکر «مقدس، مقدس، مقدس است» را بر زبان دارند.<ref> کتاب مقدس، اشعیاء نبى، ۶: ۲-۳.</ref> هرچند روایاتی درباره [[تسبیح]] گفتن و حامل عرش بودن اسرافیل در منابع اسلامی وجود دارد، ولی تنها نام یک فرشته است اما «سرافین» در [[دین یهود]] نام عدهای از ملائکه است.<ref>ضیائی ارزگانی، | در کتاب تورات از [[فرشتگان|فرشتگانی]] به نام «سرافین» یاد شدهاست که بر بالای کرسی نشسته و ذکر «مقدس، مقدس، مقدس است» را بر زبان دارند.<ref> کتاب مقدس، اشعیاء نبى، ۶: ۲-۳.</ref> هرچند روایاتی درباره [[تسبیح]] گفتن و حامل عرش بودن اسرافیل در منابع اسلامی وجود دارد، ولی تنها نام یک فرشته است اما «سرافین» در [[دین یهود]] نام عدهای از ملائکه است.<ref>ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۳.</ref> | ||
دمیدن در صور به وسیله اسرافیل بیشباهت به کار «شیوا» در [[هندوئیزم]] نیست که با کوبیدن بر طبل خویش، انسانها را میمیراند یا زنده میکند.<ref>بلخاری، | دمیدن در صور به وسیله اسرافیل بیشباهت به کار «شیوا» در [[هندوئیزم]] نیست که با کوبیدن بر طبل خویش، انسانها را میمیراند یا زنده میکند.<ref>بلخاری، «طبل شیوا و صور اسرافیل»، ص۵۳.</ref> در میان مردم مصر قدیم نیز این عقیده وجود داشت که [[بهشت|بهشتیان]] از شنیدن آواز و غنای اسرافیل لذت میبرند.<ref>پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۷.</ref> همچنین یکی از دانشمندان شام قدیم از فرشتهای خوشآواز به نام اسرافیل سخن میگوید که هنگام تسبیح گفتن او، اهل آسمان از عبادت خود دست میکشند و به تسبیح گفتن او گوش میسپارند.<ref>پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۶.</ref> | ||
== جستارهای وابسته== | == جستارهای وابسته== | ||
خط ۴۴: | خط ۴۴: | ||
*قرآن کریم | *قرآن کریم | ||
* ابن فناری، محمد بن حمزه، مصباح الانس، تهران، نشر موالی، ۱۳۷۴ش. | * ابن فناری، محمد بن حمزه، مصباح الانس، تهران، نشر موالی، ۱۳۷۴ش. | ||
* بلخاری، حسن، صور | * بلخاری، حسن، «طبل شیوا و صور اسرافیل»، فصلنامه فرهنگ و هنر، بهار، ۱۳۸۳ش. | ||
* پاکتچی، احمد، «اسرافیل»، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج۸، به کوشش کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۷ش. | * پاکتچی، احمد، «اسرافیل»، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج۸، به کوشش کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۷ش. | ||
* رجالی تهرانی، علیرضا، فرشتگان تحقیقی قرآنی روایی و عقلی، قم، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۷۶ش. | * رجالی تهرانی، علیرضا، فرشتگان تحقیقی قرآنی روایی و عقلی، قم، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۷۶ش. |
نسخهٔ ۲۹ نوامبر ۲۰۱۷، ساعت ۱۰:۵۵

اِسْرافیل فرشته مأمور دمیدن صور (شیپور) در زمان پایان یافتن دنیا و برپایی قیامت است. بر اساس روایات، این فرشته یکی از ملائکه مقرب خداوند است که دمیدن در صور، ابلاغ پیام الهی به فرشتگان دیگر و دریافت نامه اعمال روزانه انسان از ملائکه موکل اعمال، از وظایف اوست. او مأموریتهایی همانند بیدار کردن اصحاب کهف از خواب چندین ساله، یاری کردن پیامبر در جنگ بدر و همراهی پیامبر در معراج را نیز انجام داده است.
صفات و ویژگیها
اسرافیل یکی از فرشتگان مقرب الهی است که بیشتر او را با دمیدن در صور (شیپور) پایان دنیا میشناسند. در روایات، نام ديگر او «عبدالرحمان» و كنيهاش «ابوالمنافخ» ذکر شده است.[۱] در قرآن کریم واژه اسرافیل ذکر نشده؛ اما چندین آیه درباره نفخ صور وجود دارد[۲] که بر اساس روایات، دمیدن در آن صور، بر عهده اسرافیل است.[۳] طبق احادیث، این فرشته مظهر اسم «الرحمن» در خداوند[۴] و مظهر رکن «حیات» در لوح محفوظ است.[۵] همچنین نخستین کسی است که ذکر «سبحان ربی الاعلی و بحمده» را بر زبان آورد.[۶]
درباره صفات این فرشته در روایات وارد شده که اسرافیل دوازده بال دارد که یکی از آنها در مشرق و دیگری در مغرب است و عرش نیز بر شانه او قرار دارد؛ ولی در برابر عظمت پروردگار حتی از گنجشکی نیز کوچکتر میشود.[۷] او در مقابل خداوند به اندازهای خود را کوچک میبیند که از شدت حیاء، خود را در زیر یکی از بالهایش پنهان میکند.[۸] ذکر این نکته لازم است که بر اساس عقیده متکلمین و فلاسفه شیعه، فرشتگان موجوداتی غیر مادی هستند و بال فرشتگان شبیه بال پرندگان نیست بلکه با آن فرق دارد.[۹]
وظایف
بر اساس روایات یکی از وظایف مهم اسرافیل دمیدن در صور است.[۱۰] اسرافیل لشکری از فرشتگان را در اختیار دارد[۱۱] و زمانی که قیامت نزدیک میشود، خداوند به آنها دستور میدهد تا زمینه قیامت را برپا کنند. بعد از آن اسرافیل در صور خود میدمد، همه موجودات میمیرند و دنیا به پایان میرسد،[۱۲]پس از آن دوباره در صور خویش میدمد تا همه موجودات زنده شوند و قیامت برپا شود.[۱۳]
بعضی از علماء، اسرافیل را یکی از فرشتگان حامل عرش میدانند.[۱۴] او را مأمور ابلاغ پیام الهی به سایر فرشتگان نیز میدانند؛ بدینشکل که هرگاه خداوند بخواهد وحی بفرستد، لوح محفوظ را به اسرافیل نشان میدهد که او آنچه را میبیند به جبرئیل وحی کند.[۱۵] در حدیثی دیگر آمده، هنگامی که نمرود ابراهیم(ع) را به آتش انداخت، «اسرافیل» نخستین فرشتهای بود که به فرمان خدا به کمک او شتافت.[۱۶] وظایف و ماموریتهای دیگری نیز در روایات برای اسرافیل ذکر شده است که عبارتند از؛
- برداشتن عذاب از قوم یونس(ع)[۱۷]
- هلاکت قوم لوط(ع)[۱۸]
- بیدار کردن اصحاب کهف از خواب [۱۹]
- سه سال همراهی پیامبر قبل از بعثت[۲۰]
- یاری کردن پیامبر در جنگ بدر[۲۱]
- همراهی پیامبر در معراج [۲۲]
- نماز گزاردن بر پیامبر[۲۳]
- بشارت دادن ابراهیم(ع) به ولادت اسحاق[۲۴]
- مؤذن بودن در آسمانها[۲۵]
- دریافت نامه اعمال انسانها از فرشتگان موکل[۲۶]
- کمک به سپاهیان مسلمان آخر الزمان[۲۷]
فضائل
درگاه خداوند چهار فرشته مقرب و بزرگ به نامهای اسرافیل، جبرئیل، میکائیل و عزرائیل دارد که از آنها به «رئوس ملائکه» یاد میشود.[۲۸] در روایات وارد شده است که خداوند اسرافیل و جبرئیل و میکائیل را از یک تسبیح آفرید،[۲۹] و اسرافیل و جبرئیل نزدیکترین مخلوقات به خداوند هستند، زیرا بین آنها و خداوند تنها چهار حجاب فاصله است، ولی بین سایر مخلوقات با خداوند هفتاد هزار حجاب فاصله وجود دارد.[۳۰] در حدیثی آمده که پیامبر(ص) همیشه در دعای نیمه شب، خدا را چنین خطاب میکرد: «اللَّهُمَّ ربّ جبرئیل و میکائیل و اسرافیل»[۳۱]و امام سجاد نیز در حق او چنین دعا میکند که خدایا بر اسرافیل درود بفرست که صاحب صور است و در انتظار توست تا با دمیدن در آن خفتگان قبر را بیدار کند.[۳۲]
اسرافیل در ادیان و فرهنگها
در کتاب تورات از فرشتگانی به نام «سرافین» یاد شدهاست که بر بالای کرسی نشسته و ذکر «مقدس، مقدس، مقدس است» را بر زبان دارند.[۳۳] هرچند روایاتی درباره تسبیح گفتن و حامل عرش بودن اسرافیل در منابع اسلامی وجود دارد، ولی تنها نام یک فرشته است اما «سرافین» در دین یهود نام عدهای از ملائکه است.[۳۴]
دمیدن در صور به وسیله اسرافیل بیشباهت به کار «شیوا» در هندوئیزم نیست که با کوبیدن بر طبل خویش، انسانها را میمیراند یا زنده میکند.[۳۵] در میان مردم مصر قدیم نیز این عقیده وجود داشت که بهشتیان از شنیدن آواز و غنای اسرافیل لذت میبرند.[۳۶] همچنین یکی از دانشمندان شام قدیم از فرشتهای خوشآواز به نام اسرافیل سخن میگوید که هنگام تسبیح گفتن او، اهل آسمان از عبادت خود دست میکشند و به تسبیح گفتن او گوش میسپارند.[۳۷]
جستارهای وابسته
پانویس
منابع
- قرآن کریم
- ابن فناری، محمد بن حمزه، مصباح الانس، تهران، نشر موالی، ۱۳۷۴ش.
- بلخاری، حسن، «طبل شیوا و صور اسرافیل»، فصلنامه فرهنگ و هنر، بهار، ۱۳۸۳ش.
- پاکتچی، احمد، «اسرافیل»، دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج۸، به کوشش کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۱۳۷۷ش.
- رجالی تهرانی، علیرضا، فرشتگان تحقیقی قرآنی روایی و عقلی، قم، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۷۶ش.
- رستمی، محمد زمان و طاهره آل بویه، سیری در اسرار فرشتگان با رویکردی قرآنی و عرفانی، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۳۹۳ش.
- صحیفه سجادیه، مشهد، انتشارات آستان قدس، ۱۳۸۷ش.
- ضیائی ارزگانی، رحمتالله، «اسرافیل» در دانشنامه کلام اسلامی، قم، ج۱، انتشارات موسسه امام صادق، ۱۳۸۷ش.
- کتاب مقدس، اشعیاء، ۶: ۲-۳.
- طباطبایی، محمدحسین، تفسیر المیزان، قم، انتشارات جامعه مدرسین، ۱۴۱۷ق.
- مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، بیروت، دار احیاءالتراث، ۱۴۰۳ق.
- موسوی خمینی، روح الله، آداب الصلواة، تهران، مؤسسه تنظیم نشر و آثار امام خمینی، ۱۳۸۷ش،
پیوند به بیرون
- ↑ ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۱.
- ↑ سوره زمر، آیه۶۸؛ سوره یس، آیه۵۳.
- ↑ ر.ک علامه مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۶، ص۳۴۰.
- ↑ رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۵۹.
- ↑ ابن فناری، مصباح الانس، ۱۳۷۴ش، ص۴۰۲.
- ↑ پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۶.
- ↑ طیاطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۷، ص۱۱.
- ↑ پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۶.
- ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۸، ص۱۷۰.
- ↑ رستمی و آل بویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۴۹.
- ↑ رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۴۸.
- ↑ سوره یس، آیه۵۳.
- ↑ سوره زمر، آیه۶۸.
- ↑ امام خمینی، آدابالصلواة، ۱۳۸۶ش، ص۲۷۳.
- ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۲۰، ص۲۵۷.
- ↑ ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۳.
- ↑ رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.
- ↑ رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.
- ↑ رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.
- ↑ ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۳.
- ↑ پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۸.
- ↑ طیاطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۳، ص۸.
- ↑ پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۸.
- ↑ رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۱.
- ↑ ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۳.
- ↑ رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۰.
- ↑ پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۸.
- ↑ رجالی تهرانی، فرشتگان تحقیقی قرآنی روایی و عقلی، ۱۳۷۶ش، ص۱۰۶.
- ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۴۱۷ق، ج۱۷، ص۸.
- ↑ رستمی و آلبویه، سیری در اسرار فرشتگان، ۱۳۹۳ش، ص۲۴۷.
- ↑ پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۶.
- ↑ صحیفه سجادیه، ۱۳۸۷ش، دعای سوم، ص۲۰.
- ↑ کتاب مقدس، اشعیاء نبى، ۶: ۲-۳.
- ↑ ضیائی ارزگانی، «اسرافیل»، ج۱، ص۲۴۳.
- ↑ بلخاری، «طبل شیوا و صور اسرافیل»، ص۵۳.
- ↑ پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۷.
- ↑ پاکتچی، «اسرافیل»، ج۸، ص۲۸۶.