کاربر:R.andalibi/صفحه تمرین
 | |
| مشخصات آیه | |
|---|---|
| واقع در سوره | نساء |
| شماره آیه | ۴۲ |
| جزء | ۵ |
| اطلاعات محتوایی | |
| مکان نزول | مدینه |
آیه ۱۶ سوره حدید
توصیف و جایگاه
آیه ۱۶ سوره حدید در ادامه بیان مجازاتهای بدکاران و پاداش نیکوکاران، به نتیجه اعمال آنان اشاره کرده و اوج حسرت کافران را بیان میکند و در پایان تأکید میکند که با وجود گواهان فراوان در روز قیامت، کافران نمیتوانند سخنی را از خداوند پنهان کنند. (تفسیر نمونه)
عبارت (تُسَوّي بِهِمُ الأَرضُ؛ ای کاش با خاک یکسان میشدند) كنايه است، اما در مورد اینکه کنایه از چه چیزی است، چند احتمال وجود دارد:
- ای کاش به دنیا نیامده بودند و همان خاک باقی میماندند. با این احتمال، این فقره شبیه آیه ۴۰ سوره نبأ خواهد بود.
- ای کاش پس از مردن و خاک شدن بههمان حال باقی مانده بودند و دیگر زنده و مبعوث نمیشدند.
- ای کاش الان میمردند و خاک میشدند تا از عقوبت نجات پیدا میکردند. (طیب، اطیب البیان، ج۵، ص۸۶-۸۷)
﴿يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَعَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَلَا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثًا ٤٢﴾ [نساء:42] ﴿آن روز کسانی که کفر ورزیدهاند و از پیامبر [خدا] نافرمانی کردهاند آرزو میکنند که ای کاش با خاک یکسان میشدند و از خدا هیچ سخنی را پوشیده نمیتوانند داشت ٤٢﴾
پانویس
منابع
- آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه الی تصانیف الشیعه، قم، اسماعیلیان، ۱۴۰۸ق.
- آلوسی، محمود بن عبدالله، روح المعانی فی تفسير القرآن العظيم و السبع المثانی، بیروت، دار الکتب العلمیه، ۱۴۱۵ق.
- ابنخلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، بیروت، دارالثقافه، بیتا.
- بیضاوی، عبدالله بن عمر، انوار التنزیل و اسرار التاویل (تفسیر البیضاوی)، بیروت، دار الفکر، بیتا.
- ثعلبی، احمد بن محمد، الکشف و البیان (تفسیر الثعلبی)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۲۲ق.
- سیوطی، جلالالدین، تفسیر الجلالین، بیروت، دار المعرفه، بیتا.
- سیوطی، جلالالدین، الدر المنثور، بیروت، دار الفکر، بیتا.
- طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۴۱۷ق.
- طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، دار المعرفه، بیتا.
- طیب، سید عبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، انتشارات اسلام، ۱۳۷۸ش.
- فخر رازی، محمد بن عمر، مفاتیح الغیب (التفسیر الکبیر)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۲۰ق.
- قرائتی، محسن، تفسیر نور، تهران، مؤسسه درسهایی از قرآن، ۱۳۸۳ش.