پرش به محتوا

نماز ظهر

مقاله قابل قبول
رده ناقص
استناد ناقص
شناسه ارزیابی نشده
از ویکی شیعه

نماز ظُهْر از نمازهای یومیه و چهار رکعتی است و می‌توان آن را از آغاز وقت نماز ظهر تا وقتی که به‌اندازه خواندنِ نماز عصر به غروب مانده باشد، به جا آورد.

کیفیت نماز ظهر

نماز ظهر چهار رکعت است[۱] که در رکعت نخست پس از نیت[۲] و تکبیرة الاحرام[۳]، سوره حمد و یک سوره دیگر (که سجده‌دار نباشد) و معمولا سوره توحید،‌ خوانده می‌شود[۴]، یک رکوع[۵] و دو سجده[۶] نیز بجا آورده می‌شود و پس از آن برای رکعت دوم قیام[۷] می‌شود و با حمد و سوره و رکوع و سجود، ادامه می‌یابد.

سپس تشهد[۸]در حال نشسته، قرائت میگردد و در رکعت سوم و چهارم نیز، تسبیحات اربعه و یا یک مرتبه سوره حمد[۹] خوانده شده، یک رکوع و دو سجده بجا آورده می‌شود.

در پایان، تشهد قرائت و سلام داده می‌شود.[۱۰]

وقت نماز ظهر

وقت بجای آوردن نماز ظهر از اذان ظهر (که ابتدای وقت نماز ظهر است) شروع شده و تا ابتدای وقت مخصوص نماز عصر (حدود چهار دقیقه مانده به غروب خورشید) می‌باشد. این مدت تقسیم می‌شود به وقت مخصوص نماز ظهر و وقت مشترک بین نماز ظهر و نماز عصر.[۱۱]

اذان ظهر (ابتدای وقت نماز ظهر) زمانی است که سایه شاخص (چوب یا چیز دیگری را که برای معین کردن ظهر به زمین فرو می‌برند)[۱۲] یا به کلی از بین برود و دوباره معلوم شود و یا اینکه به کمترین حد خود برسد و دوباره شروع به بزرگ شدن کند.[۱۳]

وقت مخصوص

از اول وقت نماز ظهر به‌اندازه خواندن یک نماز چهار رکعتی، «وقت مخصوص» نماز ظهر است[۱۴] و عمدا نمی‌توان در آن نماز عصر را خواند.

وقت مشترک

بعد از اتمام وقت مخصوص نماز ظهر تا ابتدای وقت مخصوص نماز عصر وقت مشترک نماز ظهر و عصر است.[۱۵]

اهمیت نماز ظهر

در قرآن کریم آن‌جا که به برپا داشتن و مراقبت بر نمازهای یومیه، دستور داده شده، نماز ظهر به گونه‌ای مشخص، جداگانه مورد تأکید قرار گرفته است:‌«حافِظُوا عَلَی الصَّلَواتِ وَ الصَّلاةِ الْوُسْطی وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتینَ»[۱۶]، مفسران قرآن برپایه روایات، صلاة وسطی را همان نماز ظهر می‌دانند.[۱۷]

نافله نماز ظهر

نافله نماز ظهر، هشت رکعت است پیش از نماز ظهر، اقامه می‌شود و وقت اتیان آن از ابتدای ظهر است تا زمانی که طول سایه به دو هفتم طول شاخص برسد.[۱۸]

برخی احکام نماز ظهر

پانویس

  1. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، بخش نمازهای یومیه
  2. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۹۴۳
  3. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۹۴۸
  4. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۹۷۸
  5. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۱۰۲۲
  6. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۱۰۴۵
  7. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۹۵۸
  8. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۱۱۰۰
  9. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مساله ۱۰۰۵
  10. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۱۱۰۵
  11. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۷۳۱
  12. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۷۳۰
  13. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۷۲۹
  14. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۷۳۱
  15. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۷۳۱
  16. ↑ سوره بقره، آیه ۲۳۸
  17. ↑ ترجمه المیزان، علامه طباطبایی،‌ج ۲، ص۳۶۵
  18. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۷۶۸
  19. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۷۳۳
  20. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۷۲۸
  21. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۷۳۱
  22. ↑ رساله توضیح المسائل، امام خمینی، مسئله ۷۳۱
  23. ↑ طباطبائی حکیم، مستمسک العروة الوثقی، ۱۴۰۴ق، ج ۶ ص۲۰۲؛ امام خمینی، رساله توضیح المسائل، مسئله ۹۹۲
  24. ↑ امام خمینی، رساله توضیح المسائل، مسئله ۹۹۵

یادداشت

  1. ↑ اگر کسی ندانسته یا از روی فراموشی، حمد و سوره نماز ظهر را بلند (جهر) بخواند، اشکالی ندارد اما اگر عمدی باشد نمازش باطل است.

منابع

  • امام خمینی، رساله توضیح المسائل.
  • علامه طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، تهران، مرکز نشر فرهنگی رجاء، بی‌تا.
  • طباطبائی حکیم، سید محسن، مستمسک العروة الوثقی، ۱۴۰۴ ق، منشورات مکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی، قم ایران.