مغرب شرعی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
  • این مقاله درباره مغرب شرعی است برای آشنایی با کشور مغرب، مقالهٔ مغرب (کشور) را ببینید.

مغرب شرعی آغاز زمان شرعی نماز مغرب است. مغرب شرعی در مسائلی همچون پایان وقت نماز عصر، آغاز وقت نماز مغرب، پایان زمان روزه (وقت افطار) و همچنین وقوف اختیاری در عرفات کاربرد دارد. از این‌رو مسأله مغرب شرعی در بخش‌های مختلف فقه نظیر نماز، روزه و حج مورد بحث قرار می‌گیرد.[۱]

در مورد زمان مغرب شرعی میان فقها اختلاف است. برخی از فقها غروب آفتاب را مغرب شرعی می‌دانند،[۲] اما به ادعای صاحب جواهر، بسیاری از فقها، از بین‌رفتن قرمزی زمان غروب آفتاب در آسمان (ذهاب حُمْره مشرقیه) را مغرب شرعی عنوان کرده‌اند.[۳]


پانویس

  1. هاشمی شاهرودی، فرهنگ فقه فارسی، ۱۳۸۵ش، ج۱، ص۴۱۳.
  2. بهجت، استفتائات، ۱۴۲۸ق، ج۲، ص۳۴۸.
  3. نجفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ق، ج۷، ص۱۰۸-۱۰۹؛ خمینی، توضیح المسائل، ۱۴۲۶ق، ص۱۶۴؛ قمی، الغایة القصوی، ۱۴۲۳ق، ج۲، ص۱۶۹.

منابع

  • بهجت فومنی، محمد تقی، استفتائات، قم، دفتر آیت الله بهجت، ۱۴۲۸ق.
  • خمینی(امام)، سید روح اللّٰه موسوی‌، توضیح المسائل‌، مصحح: مسلم قلی‌پور گیلانی‌، تهران، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ۱۴۲۶ق.
  • قمی، شیخ عباس‌، الغایة، القصوی فی ترجمة العروة الوثقی‌، تحقیق: علی‌رضا اسداللهی‌ فرد، قم، منشورات صبح پیروزی، ۱۴۲۳ق.
  • نجفی، محمد حسن، جواهر الکلام، محقق ابراهیم سلطانی، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۳۶۲ق.
  • هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه فارسی، قم، مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی، ۱۳۸۵ش.