نماز تحیت

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

نماز تَحِیَّت یا نماز تحیت مسجد، نمازی مستحب است که برای احترام به مسجد خوانده می‌شود.[۱] مستحب است هنگام ورود به هر مسجد، قبل از نشستن، دو رکعت نماز تحیت مسجد خوانده شود.[۲] نماز تحیت، کیفیت خاصی ندارد و نمازگزار می‌تواند بعد از سوره حمد، هر سوره‌ای بخواند؛ حتی می‌توان به خواندن سوره حمد اکتفا کرد.[۳] همچنین با خواندن سایر نمازهای مستحب یا واجب در مسجد، دیگر نیازی به خواندن نماز تحیت نیست.[۴]

رسول‌خدا(ص) درباره نماز تحیت مسجد فرمودند:
إذا دخل‌ أحدکم المسجد فلا یجلس‌ حتّی یصلّی رکعتین.[۵]

هرگاه هر یک از شما داخل مسجد شد، قبل از آنکه بنشیند، دو رکعت نماز بگزارد.

مکروه است مسجد را محل عبور قرار داد؛ این کراهت با خواندن نماز تحیت در مسجد، رفع می‌شود.[۶]

شهید ثانی در کتاب منیة المرید درباره آداب حضور استاد در جلسه درس گفته، اگر کلاس درس در مسجد برگزار شود، مستحب است استاد ابتدا نماز تحیت مسجد بخواند سپس به تدریس مشغول شود و اگر کلاس درس در مکانی غیر از مسجد برگزار شود، نماز را به نیت شکر و درخواست توفیق از خدا به‌جا آورد.[۷]

مسجد الحرام
به فتوای اکثر مراجع، مسجد الحرام نماز تحیت ندارد؛ بلکه تحیت آن، طواف است.[۸] به گفته شهید ثانی در کتاب الروضة البهیة، همان طور که تحیت و احترام مساجد با نماز است، تحیت مسجد الحرام طواف است.[۹]

مسجد جمکران
میرزا حسین نوری از محدثان شیعه در کتاب نجم الثاقب، برای مسجد جمکران نماز تحیت مخصوص نقل کرده است. این نماز دارای دو رکعت است که در هر رکعت، یک مرتبه سوره حمد، هفت مرتبه سوره توحید، هفت بار ذکر رکوع و در هر سجده هفت بار ذکر سجده خوانده می‌شود.[۱۰]

پانویس

  1. شریفی اشکوری، فقرات فقهیه، ۱۳۸۱ش، ج۱، ص۴۹۸.
  2. یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۴۳۱.
  3. نجفی، مجمع الرسائل، ۱۳۷۳ش، ص۴۲۰.
  4. یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۴۳۱.
  5. نووی، ریاض الصالحین، ۱۴۲۸ق، ص۲۸۸.
  6. نجفی، مجمع الرسائل، ۱۳۷۳ش، ص۴۲۰؛ یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۲۲ق، ج۱، ص۴۳۱.
  7. شهید ثانی، منیة المرید، ۱۴۱۵ق، ص۲۰۵.
  8. ملکی، در وادی نور، ۱۳۸۹ش، ص۶۶.
  9. شهید ثانی، الروضة البهیة، مجمع الفکر الاسلامی، ج۱، ص۱۷۵.
  10. نوری، نجم الثاقب، ۱۴۱۲ق، ص۲۹۵.

منابع

  • شریفی اشکوری، الیاس، فقرات فقهیه رساله عملیه، قم، آل ایوب، ۱۳۸۱ش.
  • شهید ثانی، زین‌الدین بن علی، الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، قم، مجمع الفکر الاسلامی، بی‌تا.
  • شهید ثانی، زین‌الدین بن علی، منیة المرید فی أدب المفید و المستفید، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، ۱۴۱۵ق.
  • ملکی، علی، در وادی نور، تهران، نشر مشعر، ۱۳۸۹ش.
  • نجفی، محمدحسن، رساله شریفه مجمع الرسائل، مشهد، مؤسسه حضرت صاحب الزمان(عج)، چاپ اول، ۱۳۷۳ش.
  • نوری، میرزا حسین، نجم الثاقب، قم، انتشارات مسجد جمکران، چاپ دوم، ۱۴۱۲ق.
  • نووی، یحیی بن شرف، ریاض الصالحین من کلام سید المرسلین، المنصوره،‌ دار الوفاء،‌ چاپ هفتم، ۱۴۲۸ق.
  • یزدی،‌ محمدکاظم، العروة الوثقی فیما تعمّ به البلوی،‌ قم، مرکز فقه الائمة الأطهار، چاپ اول، ۱۴۲۲ق.