مقاله قابل قبول
عدم جامعیت

محمدعلی معلم حبیب‌آبادی

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
محمدعلی معلم حبیب‌آبادی
معلم حبیب‌آ‌بادی.jpg
اطلاعات فردی
لقب: معلم
تاریخ تولد: ۱۳۰۸ق
زادگاه: اصفهان
تاریخ وفات: ۲۲ رجب سال ۱۳۹۶ق
شهر وفات: اصفهان
اطلاعات علمی
محل تحصیل: اصفهان
تألیفات: مکارم الآثار • کشف الخبیة • مقامات معنوی • عراضة الاخوان
فعالیت‌های اجتماعی-سیاسی
اجتماعی: کتابدار کتابخانه شهرداری اصفهان

میرزا محمدعلی معلم حبیب‌آبادی (۱۳۰۸-۱۳۹۶ق) از عالمان شیعه قرن ۱۴ق در اصفهان. وی پس از گذراندن تحصیلات علوم دینی در زادگاه خویش به اصفهان رفت و با حضور در مدرسه کاسه‌گران به تدریس، تحقیق و تألیف پرداخت. معلم حبیب‌آبادی به دلیل سروده‌ها و کتاب‌های فراوانی که نگاشته، دارای شهرت است. وی از برخی استادان خویش، اجازه روایت داشت و مشهورترین اثرش، کتاب مکارم الآثار است.

زندگی‌نامه

میرزا محمدعلی فرزند زین‌العابدین در سال ۱۳۰۸ق مطابق با ۱۲۶۹ش در روستای حبیب‌آباد از توابع برخوار اصفهان به دنیا آمد. او بخشی از دروس دینی خود را در روستای خود گذراند و مرجع امور دینی شد. او برای ادامه تحصیل در سال ۱۳۵۸ق به اصفهان رفت و به اصرار جلال‌الدین همایی و میرزا رضا کلباسی در مدرسه کاسه‌گران ساکن شد و به تدریس و تألیف پرداخت. وی مدتی را در کتابخانه شهرداری اصفهان به عنوان کتابدار مشغول به کار شد.[۱]

وفات

معلم حبیب‌آبادی سه‌شنبه ۲۲ رجب سال ۱۳۹۶ق برابر با ۲۹ تیر ۱۳۵۵ش به علت بیماری کلیوی درگذشت و در قبرستان حضرت زینب حبیب‌آباد به خاک سپرده شد. به مناسبت درگذشت او، سید محمدصادق بحرالعلوم از نجف، پیام تسلیتی در۲۶ شعبان سال ۱۳۹۶ق ارسال نمود.[۲]

اساتید و شاگردان

معلم حبیب‌آبادی از پنج نفر از عالمان معاصر خود اجازه روایت گرفته است:

از شاگردان معلم می‌توان به شیخ عباسعلی ادیب، سید حسن فقیه امامی، سید جلال همایی، محمدباقر ساعدی، سید محمدعلی روضاتی، فضل‌الله ضیاءنور، شیخ حسین آل محفوظ و سید عباس کاشانی اشاره کرد که به برخی از آنان اجازه روایت داده است.[۴]

کتاب مکارم الآثار

تألیفات

وی از سال ۱۳۲۷ق شروع به تألیف کتاب نمود و بیش از سی کتاب بزرگ و کوچک از خود به یادگار گذاشت. مشهورترین اثر حبیب‌آبادی کتاب مکارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار است.[۵][۶]

سرودن اشعار

معلم حبیب‌آبادی در سرودن شعر طبع روانی داشت و با توجه به تسلط در تاریخ به زندگانی و سرگذشت مردان نامی خصوصا اولاد و نوادگان امامان معصوم پرداخت. او در سال ۱۳۲۴ق زبان به شعر گشود و تخلص خود را در شعر پس از مستعصم و آذر به «معلم» تغییر داد و سپس نام خانوادگی خویش را با همان کلمه مشهور ساخت.[۷] از اشعار اوست:

مرغ سحر چو دوش بنای ترانه کرد شوری بپا ز زمزمه عاشقانه کرد
عاشق کجا دلش نتپد در هوای دوست چون تیر غمزه از پی صیدش روانه کرد
خواندیم بس فسانه ز احوال عاشقان ما را خراب حالت ایشان فسانه کرد
جان و سرم فدای ره دوستی که او روز ألست در دل عشاق خانه کرد
یک جلوه کرد و بر دل جملگی ز دست عرفان خود بهانه همی زان میانه کرد

پانویس

  1. اصفهانی، معلم حبیب آبادی و اثر ماندگارش: مکارم الآثار، ۱۳۸۲ش، ص۲۶.
  2. یادنامه مرحوم معلم حبیب‌آبادی، کتابخانه الکترونیکی شیعه.
  3. رجایی، بیاد مرحوم علی معلم حبیب‌آبادی، ۱۳۵۵ش، ص۳۸۴.
  4. یادنامه مرحوم معلم حبیب‌آبادی، کتابخانه الکترونیکی شیعه.
  5. رجایی، بیاد مرحوم علی معلم حبیب‌آبادی، ۱۳۵۵ش، ص۳۸۵.
  6. اصفهانی، معلم حبیب‌آبادی و اثر ماندگارش: مکارم الآثار، ۱۳۸۲ش، ص۲۷.
  7. یادنامه مرحوم معلم حبیب‌آبادی، کتابخانه الکترونیکی شیعه.

منابع

  • اصفهانی، محمد رضا، معلم حبیب‌آبادی و اثر ماندگارش: مکارم الآثار، کتاب ماه دین، شماره ۶۸ و ۶۹، خرداد و تیر ۱۳۸۲ش.
  • رجائی زفره‌ای، محمد حسن، بیاد مرحوم علی معلم حبیب‌آبادی، مجله وحید، شماره ۱۹۵، شهریور ۱۳۵۵ش.
  • یادنامه مرحوم معلم حبیب‌آبادی، کتابخانه الکترونیکی شیعه، تاریخ بازدید: ۵ آذر ۱۳۹۹ش.

پیوند به بیرون