پرش به محتوا

ابوالقاسم پاینده

از ویکی شیعه
ابوالقاسم پاینده
اطلاعات
زمینه فعالیتنویسندگی و مترجمی
تاریخ تولد۱۲۸۷ش
محل تولداصفهان
تاریخ درگذشت۱۸ مرداد ۱۳۶۳ش
محل دفنقبرستان ابن‌بابویه
مذهبشیعه
پیشهمترجم، نویسنده، روزنامه‌نگار و داستان‌نویس
کتاب‌هاترجمه قرآن، ترجمه تاریخ طبری، ترجمه مُروج الذهب، ترجمه التنبیه و الاشراف
علت شهرتترجمه قرآن


ابوالقاسم پاینده (۱۲۸۷_۱۳۶۳ش) مترجم قرآن، نویسنده و روزنامه‌نگار اهل ایران بود. ترجمه قرآن او، که باعث شهرت او شده، ترجمه‌ای ساده و روان و از بهترین ترجمه‌های قرآن شمرده شده است. این ترجمه در سال ۱۳۳۶ش جایزه کتاب سال را دریافت کرد. گردآوری و ترجمه جملات قصار پیامبر(ص) با عنوان نهج الفصاحه و نگارش کتابی درباره امام علی(ع) با عنوان «علی اَبَر مردِ تاریخ» از جمله آثار اوست. پاینده، تاریخ طبری و مُروج الذهب را نیز از از عربی به فارسی ترجمه کرده است.

پاینده از رجال سیاسی عصر پهلوی و نماینده مردم نجف‌آباد در مجلس شورای ملی بود.

معرفی

ابوالقاسم پاینده مترجم، نویسنده و روزنامه‌نگار ایرانی،[۱] در ۱۲۸۷ش در نجف‌آبادِ اصفهان به دنیا آمد.[۲] تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش گذراند و از سال ۱۳۰۱ تا ۱۳۰۹ش، مشغول به تحصیل دروس حوزوی در اصفهان بود.[۳] محمود مفید و محمد خراسانی گنابادی از اساتید وی بودند.[۴]

پاینده از رجال سیاسی عصر پهلوی به شمار می‌رفت[۵] و مشاغل دولتی داشت.[۶] وی در دوره دوم مجلس مؤسسان[۷] و دوره‌های بیست و یکم و بیست و دوم مجلس شورای ملی نماینده مردم نجف‌آباد بود.[۸]

پاینده، روزنامه‌نگاری را در سال ۱۳۰۸ش در روزنامه عرفان اصفهان آغاز کرد و با نشریاتی همچون شفق سرخ، ایران، اطلاعات و مجله تعلیم و تربیت در تهران همکاری داشت.[۹] او در ۱۳۲۱ش هفته‌نامه صبا را تأسیس کرد.[۱۰]

او در ۱۸ مرداد سال ۱۳۶۳ش در تهران درگذشت و در قبرستان ابن‌بابویه در شهر ری به خاک سپرده شد.[۱۱]

جایگاه علمی

ابوالقاسم پاینده از نویسندگان، مترجمان و روزنامه‌نگارانی شناخته می‌شود که آثارش او را از برجستگان نثرِ ادب فارسی قرار داده است.[۱۲] پاینده را یکی از برجسته‌ترین و پرکارترین مترجم‌ها در رشته تاریخ شمرده‌اند و ده‌ها اثر ارزشمند در این زمینه را به فارسی ترجمه کرده[۱۳] که مهم‌ترین و ماندگارترین آثار قلمی‌اش قلمداد می‌شود.[۱۴]

مهم‌ترین جنبه شخصیت فرهنگی و علمی پاینده را وجهِ ترجمانی وی از زبان عربی کهن دانسته‌اند،[۱۵] که به سبب تسلط وی به زبان و ادب فارسی و عربی ترجمه‌هایی فصیح و جذابی ارائه داد که نثر آنها، در عین امروزین بودن، یادآور زیبایی متون کهن فارسی است.[۱۶] پاینده را دارای قلمی شیوا و نثری روان دانسته‌اند،[۱۷] که در کار نوشتن و ترجمه دارای سلیقه خاصی بود[۱۸] و همین موضوع ترجمه‌های او را ارزشی خاص بخشید.[۱۹] پاینده در ادبیات داستانی نیز آثاری دارد و از او مجموعه‌هایی از داستان کوتاه و داستان‌های بلند منتشر شده است.[۲۰]

ترجمه قرآن

ترجمه فارسی ابوالقاسم پاینده از قرآن اولین بار در ۱۳۳۶ش منتشر شد و جایزه بهترین کتاب سال را دریافت کرد.[۲۱] این ترجمه را مهمترین اثر پاینده دانسته‌اند که نقطه عطفی در ترجمه‌های فارسی قرآن به شمار می‌رود.[۲۲] مهمترین ویژگی ترجمه قرآن پاینده را نثر ساده،‌ روان،[۲۳] فصیح و همه‌فهم این اثر بیان کرده‌اند.[۲۴]

مقدمه پاینده بر ترجمه خود مورد تمجید عالمان قرار گرفت و صاحب‌نظران آن را اثری ماندنی در تاریخ نثر فصیح فارسی می‌دانند.[۲۵] پاینده در این مقدمه، پس از بیان نحوه آشنایی خود با قرآن و آرزوی سی ساله‌اش در ترجمه آن، به اِجمال، سرگذشت اسلام و پیامبر(ص) را مرور می‌کند، سپس بخش عمده مقدمه را به مباحث قرآنی اختصاص می‌دهد و در پایان به مشکلات ترجمه قرآن و نقد ترجمه الهی قمشه‌ای _ بدون ذکر نام _ می‌پردازد و درباره ترجمه خود توضیحاتی می‌دهد.[۲۶] علامه امینی در نامه‌ای به پاینده این ترجمه را دارای ارزشی فوق‌العاده دانسته و از این اثر ستایش کرده است.[۲۷] سید محمد فرزان (درگذشت: ۱۳۴۹ش)، قرآن‌پژوه، نزدیک به چهارصد ایراد به این ترجمه گرفته است. پیش از آن مرتضی مطهری نیز نقدی کوتاه بر ترجمه پاینده نوشته بود.[۲۸]

علی اَبَرمرد تاریخ

علی اَبَرمردِ تاریخ کتابی از ابوالقاسم پاینده است که به عنوان یکی از بهترین کتاب‌های دربارهٔ سیره و سیرت امام علی(ع) توصیف شده است.[۲۹] این اثر کتابی کم‌حجم و پرمحتوا و پاسخ‌گوی برخی ابهام‌ها با نثری شیوا و در قالب حکایتی جذاب و رسا توصیف شده است.[۳۰] گفته شده نویسنده در این کتاب نکته‌ها و مطالب مهم و سرفصل‌های شایان توجه زندگی امام علی(ع) را نشان می‌دهد و چرایی و چگونگی سیر وقایع را تا شهادت امام علی(ع) بیان می‌کند.[۳۱]

آثار

از ابوالقاسم پاینده حدود چهل اثر منتشر شده است.[۳۲] برخی از آنها عبارتند از:

  • ترجمه تمدن اسلامی، بخشی از تاریخ تمدن اثر ویل دورانت.[۴۰]
  • ترجمه سیر تکامل عقل نوین اثر جان هرمن رندال.[۴۱]

پانویس

  1. ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۳۳۷.
  2. ↑ مشار، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی از آغاز چاپ تاکنون، ۱۳۴۰ش، ج۱، ص۲۳۲.
  3. ↑ نصر اصفهانی و طلایی، «سبک‌شناسی داستان‌های کوتاه ابوالقاسم پاینده»، ص۹۴؛ جهانبخش، «کتابسازی سه چندان!!!»، ص۱۴۶.
  4. ↑ یزدانی نجف‌آبادی، دیباچه دیار نون، ۱۳۷۲ش، ص۱۵۴.
  5. ↑ جهانبخش، «کتابسازی سه چندان!!!»، ص۱۴۵.
  6. ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۳۳۷.
  7. ↑ مشار، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی از آغاز چاپ تاکنون، ۱۳۴۰ش، ج۱، ص۲۳۲.
  8. ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۳۳۷.
  9. ↑ یزدانی نجف‌آبادی، دیباچه دیار نون، ۱۳۷۲ش، ص۱۵۴.
  10. ↑ مشار، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی از آغاز چاپ تاکنون، ۱۳۴۰ش، ج۱، ص۲۳۲.
  11. ↑ یزدانی نجف‌آبادی، دیباچه دیار نون، ۱۳۷۲ش، ص۱۵۴.
  12. ↑ یزدانی نجف‌آبادی، دیباچه دیار نون، ۱۳۷۲ش، ص۱۵۴؛ حسینی، «پاینده ابوالقاسم»، ج۵، ذیل مدخل.
  13. ↑ خرمشاهی، «ترجمه فارسی پاینده»، ۱۳۹۳ش، ج۱، ص۵۵۰.
  14. ↑ جهانبخش، «کتابسازی سه چندان!!!»، ص۱۴۶.
  15. ↑ جهانبخش، «کتابسازی سه چندان!!!»، ص۱۴۶.
  16. ↑ حسینی، «پاینده ابوالقاسم»، ج۵، ذیل مدخل.
  17. ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۳۳۷.
  18. ↑ جهانبخش، «کتابسازی سه چندان!!!»، ص۱۴۵.
  19. ↑ جهانبخش، «کتابسازی سه چندان!!!»، ص۱۴۶.
  20. ↑ حسینی، «پاینده ابوالقاسم»، ج۵، ذیل مدخل.
  21. ↑ جهانبخش، «کتابسازی سه چندان!!!»، ص۱۴۶.
  22. ↑ حسینی، «پاینده ابوالقاسم»، ج۵، ذیل مدخل.
  23. ↑ جهانبخش، «کتابسازی سه چندان!!!»، ص۱۴۸.
  24. ↑ لسانی، «قرآن مجید با ترجمه فارسی آقای ابوالقاسم پاینده»، ص۲۶۶؛ خرمشاهی، «ترجمه فارسی پاینده»، ۱۳۹۳ش، ج۱، ص۵۵۱.
  25. ↑ حسینی، «پاینده ابوالقاسم»، ج۵، ذیل مدخل.
  26. ↑ حسینی، «پاینده ابوالقاسم»، ج۵، ذیل مدخل.
  27. ↑ یزدانی نجف‌آبادی، دیباچه دیار نون، ۱۳۷۲ش، ص۱۵۴.
  28. ↑ خرمشاهی، «ترجمه فارسی پاینده»، ۱۳۹۳ش، ج۱، ص۵۵۱.
  29. ↑ جربزه‌دار، «مقدمه» علی ابر مرد تاریخ، ۱۳۷۷ش، ص۱۲.
  30. ↑ جربزه‌دار، «مقدمه» علی ابر مرد تاریخ، ۱۳۷۷ش، ص۱۳.
  31. ↑ جربزه‌دار، «مقدمه » علی ابر مرد تاریخ، ۱۳۷۷ش، ص۱۳.
  32. ↑ یزدانی نجف‌آبادی، دیباچه دیار نون، ۱۳۷۲ش، ص۱۵۵.
  33. ↑ آهنچی، «تاریخ طبری»، ج۶، ذیل مدخل.
  34. ↑ یزدانی نجف‌آبادی، دیباچه دیار نون، ۱۳۷۲ش، ص۱۵۵.
  35. ↑ مشار، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی از آغاز چاپ تاکنون، ۱۳۴۰ش، ج۱، ص۲۳۴.
  36. ↑ مشار، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی از آغاز چاپ تاکنون، ۱۳۴۰ش، ج۱، ص۲۳۴.
  37. ↑ مشار، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی از آغاز چاپ تاکنون، ۱۳۴۰ش، ج۱، ص۲۳۴.
  38. ↑ جربزه‌دار، «مقدمه»، علی ابر مرد تاریخ، ۱۳۷۷ش، ص۱۲.
  39. ↑ جربزه‌دار، «مقدمه»، علی ابر مرد تاریخ، ۱۳۷۷ش، ص۱۲.
  40. ↑ مهدوی، اعلام اصفهان، ۱۳۸۶ش، ج۱، ص۳۳۷.
  41. ↑ یزدانی نجف‌آبادی، دیباچه دیار نون، ۱۳۷۲ش، ص۱۵۵.

منابع

  • آهنچی، آذر، «تاریخ طبری»، دانشنامه جهان اسلام، ج۶، تهران، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ۱۳۹۳ش.
  • جربزه‌دار، عبدالکریم، «مقدمه»، علی ابر مرد تاریخ، تألیف ابوالقاسم پاینده، تهران، نشر اساطیر، ۱۳۷۷ش.
  • جهانبخش، جویا، «کتابسازی سه چندان!!!»، آینه پژوهش، شماره ۱۸۱، فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۹ش.
  • حسینی، مالک، «پاینده ابوالقاسم»، دانشنامه جهان اسلام، ج۵، تهران، بنیاد دائرة المعارف اسلامی،‌ بی‌تا.
  • خرمشاهی، بهاءالدین، «ترجمه فارسی پاینده»، دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، تهران، دوستان و ناهید، ۱۳۹۳ش.
  • لسانی، ابوالفضل، «قرآن مجید با ترجمه فارسی آقای ابوالقاسم پاینده»، ارمغان، شماره ۶ و ۷، شهریور و مهر ۱۳۳۶ش.
  • مشار، خان‌بابا، مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی از آغاز چاپ تاکنون، بی‌جا، بی‌نا، ۱۳۴۰ش.
  • مهدوی، مصلح‌الدین، اعلام اصفهان، اصفهان، سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان، ۱۳۸۶ش.
  • نصر اصفهانی، محمدرضا و مولود طلایی، «سبک‌شناسی داستان‌های کوتاه ابوالقاسم پاینده»، فنون ادبی، دانشگاه اصفهان، شماره ۱، سال ۱۳۹۰ش.
  • یزدانی نجف‌آبادی، علی، دیباچه دیار نون: نگرشی بر بنیادهای تاریخی، جغرافیایی، اقتصادی و فرهنگی همراه با شرحی بر احوال رجال شهرستان نجف‌آباد، نجف‌آباد، چاپخانه بهار آزادی، ۱۳۷۲ش.