صفحهٔ اصلی

از ویکی شیعه

ویکی‌شیعه

دانشنامه مجازی مکتب اهل‌بیت(ع)، وابسته به مجمع جهانی اهل‌بیت(ع)
با ۶٬۹۸۰ مقاله به زبان فارسی
و بیش از ۱۷٬۰۰۰ مقاله به زبان‌های عربیانگلیسیاردواندونزیاییفرانسویترکیاسپانیاییروسیآلمانی

مقاله برگزیده

بازماندگان واقعه کربلا همچون امام سجاد(ع)، امام چهارم شیعیان و حضرت زینب(س) که به اسارت لشکر عمر بن سعد درآمدند. اسرا به دستور عمر بن سعد، شب یازدهم محرم در کربلا نگه داشته شدند و بعد از ظهر روز یازدهم، به کوفه نزد عبیدالله بن زیاد برده شدند. ابن زیاد، اسیران را بر روی محمل‌هایی بدون پرده و پوشش و با همراهی گروهی از جمله شمر و طارق بن مُحَفِّز به دربار یزید بن معاویه در شام فرستاد. او دست و پای برخی همچون امام سجاد(ع) را غل و زنجیر کرد. امام سجاد(ع) و حضرت زینب(س) با سخنان خود در هنگام اسارت، سبب تحول روحی و پشیمانی برخی از مردم و بنا بر نقلی پشیمانی یزید (هر چند به صورت ظاهری) از جنایات واقداماتش شدند. علمایی همچون شیخ مفید، شیخ طوسی و محدث نوری بر این عقیده‌اند که اسیران کربلا بعد از آزادی، به مدینه بازگشته‌اند، نه کربلا؛ اما بنابر نقل سید بن طاووس در لهوف، کاروان اسیران به کربلا بازگشتند.

ادامه...

تصویر محل استقرار اسرای کربلا در مسجد اموی دمشق
Calendar-top.svg
پنجشنبه
۱۳ محرّم ۱۴۴۴ قمری ۲۰ مرداد ۱۴۰۱ شمسی ۱۱ اوت ۲۰۲۲ میلادی
مناسبت‌های شمسی


مناسبت‌های قمری

آیا می‌دانستید که...؟

نقاشی تکیه دولت اثر کمال الملک
مقاله‌های پیشنهادی

نبرد امام حسین(ع) و یارانش در کربلا با سپاه کوفه است. واقعه کربلا در دهم محرم سال ۶۱ قمری و به دنبال بیعت‌نکردن امام حسین(ع) با یزید رخ داد که به شهادت آن امام و یارانش و نیز اسارت اهل بیتش انجامید. واقعه کربلا دلخراش‌ترین واقعه در تاریخ اسلام دانسته شده است؛ از این‌رو شیعیان بزرگترین مراسم عزاداری خود را در سال‌روز آن برگزار می‌کنند و به سوگواری می‌پردازند. واقعه کربلا با مرگ معاویة بن ابی‌سفیان در ۱۵ رجب سال ۶۰ قمری و شروع حاکمیت فرزندش یزید آغاز شد و با بازگرداندن اسیران کربلا به مدینه پایان یافت. حاکم مدینه تلاش کرد از امام حسین برای یزید بیعت بگیرد؛ از این‌رو حسین بن علی برای گریز از بیعت، شبانه از مدینه خارج شد و به طرف مکه حرکت کرد. در این سفر، خانواده امام حسین، شماری از بنی‌هاشم و برخی از شیعیان او را همراهی می‌کردند.

ادامه...

تصویر محل استقرار اسرای کربلا در مسجد اموی دمشق

بخشی از آیه سوم سوره مائده، که خداوند در آن، از کامل‌شدن دین اسلام سخن گفته است. شیعیان بر اساس روایات رسیده از اهل‌بیت پیامبر(ص) معتقدند، این آیه در روز غدیر و درباره واقعه غدیر نازل شد و منظور از کامل‌شدن دین و نعمت، اعلام ولایت و جانشینی حضرت علی(ع) برای پیامبر(ص) است. در مقابل، اهل سنت نزول آیه را در روز عرفه دانسته و معتقدند منظور از کامل‌شدن دین، بیان همه احکام اسلام است. مرتضی مطهری درباره تفاوت بین «اکمال» و «اتمام» گفته‌ است: «اتمام» در جایی است که چیزی قبلا ناقص بوده؛ ولی در «اکمال» ممکن است چیزی ظاهرش درست و تمام بوده، ولی چون آثار مورد انتظار را ندارد، کامل نباشد. در آیه اکمال، دستور نصب امام علی(ع) به امامت، هم جزئی از دین و تمام‌کننده آن بود و هم موجب کمال سایر اجزای دین شد؛ زیرا روح دین ولایت و امامت است. (تصویر:تابلو فرش شجره طیبه که آیه اکمال در حاشیه محراب آن بافته شده در موزه آستان قدس رضوی نگهداری می‌شود)

ادامه...

تابلو فرش شجره طیبه مزین به آیه تطهیر ، آیه تبلیغ و آیه اکمال .jpg

خدمت و تولیت امور کعبه که مواردی مانند کلیدداری، باز و بسته کردن در کعبه، استقبال از زائران، تمیز کردن و تعویض پرده کعبه را شامل می‌شود. کلیدداری کعبه پیش از اسلام، در دست طایفه بنی‌شیبه بود. پیامبر اسلام پس از فتح مکه کلید کعبه را در اختیار عثمان بن طلحة، کلیددار وقت باقی گذارد و به‌دستور پیامبر، این مسئولیت در دست این خاندان باقی ماند. براساس منابع، عباس عموی پیامبر، خود را به جهت مسئولیت سقایة الحاج برتر از دیگران دانست. شیبة که سدانت کعبه را برعهده داشت نیز خود را برتر خواند. اما امام علی(ع) خود را به جهت ایمان آوردن پیش از دیگران و سپس هجرت و جهاد، برتر از آنان دانست. در اینجا آیه ۱۹ سوره توبه نازل شد و ایمان و جهاد در راه خدا را برتر از مسئولیت‌های در مورد کعبه دانست.

ادامه...

قفل در کعبه.jpg