مقاله نامزد خوبیدگی

یوم التلاق

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو

یَوْم التَّلاق، به معنای روز ملاقات از اسامی روز قیامت که در قرآن آمده است.

در قرآن

این اصطلاح یک‌بار در قرآن آمده است.

رَفِیعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ یُلْقِى الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلىَ‏ مَن یَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ لِیُنذِرَ یَوْمَ التَّلَاق‏.
ترجمه: خدایى که داراى درجاتى بلند و صاحب عرش است روح را که از فرمان خودش است بر هر کس از بندگانش بخواهد نازل و القا مى‏کند تا مردم را از روز دیدار بترساند. [۱]

معنای تلاق

ْتلاق به معنای ملاقات و روبرو شدن با چیزی است.[۲]

چند معنا برای تلاق در این آیه بیان شده است:

  • روایتی از امام صادق علیه‌السلام نقل شده است که منظور از یَوْمَ التَّلاق روزى است که ساکنان آسمان و زمین به‌هم مى‌‏رسند.[۳]
  • شیخ مفید یوم التلاق را به ملاقات روح و جسم در روز قیامت معنا کرده است و گویا مقصود او معاد جسمانی است.[۴]
  • منظور ملاقات همه مردم، امّت اولین و امّت آخرین است.[۵] همانطور که در جای دیگری از قرآن می‌خوانیم:‌ إِنَّ الأَوَّلینَ وَ الآخِرینَ لَمَجمُوعُونَ إِلى‏ میقاتِ یَومٍ مَعلُوم؛ ترجمه: به راستی که اولین و آخرین یقینا در روز قیامت که روز معلوم است جمع خواهند شد.[۶]
  • منظور ملاقات با خداوند است.[۷] در سوره انشقاق آمده است: إِنَّکَ کادِحٌ إِلى‏ رَبِّکَ کَدحاً فَمُلاقیه؛ ترجمه: به راستی که تو کادح (تلاش کننده‌ای) هستی به سوی پروردگارت تا با او ملاقات کنی.[۸]
  • منظور روز تلاقی و ملاقات با اعمال است.[۹] در سوره آل عمران آمده است: یَوْمَ تَجِدُ کُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَیْرٍ مُّحْضَرًا ؛ روزی که هر نفس آنچه از خیر عمل کرده را حاضر شده می‌یابد.[۱۰]

پانویس

  1. سوره غافر،‌ آیه ۱۵.
  2. راغب اصفهانی، مفردات ألفاظ القرآن،‌ ۱۴۱۲ق، ص۷۴۵.
  3. ابن بابویه، معانی الأخبار، ۱۴۰۳ق‏، ص۱۵۶.
  4. مفید، المسائل العکبریة، ۱۴۱۳ق، ص۴۲.
  5. شیخ بهایی،‌ مفتاح الفلاح، ۱۴۰۵ق‏، ص۱۶۱.
  6. سوره واقعه، آیه ۴۹.
  7. شیخ بهایی،‌ مفتاح الفلاح، ۱۴۰۵ق‏، ص۱۶۱.
  8. سوره انشقاق، آیه ۶.
  9. شیخ بهایی،‌ مفتاح الفلاح، ۱۴۰۵ق‏، ص۱۶۱.
  10. سوره آل عمران، آیه ۳۰.

منابع

  • ابن بابویه، محمد بن على، معانی الأخبار، قم، دفتر انتشارات اسلامى جامعه مدرسین قم‏، ۱۴۰۳ق‏.
  • راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن،‌ بیروت، دار الشامیة،‌ ۱۴۱۲ق.
  • شیخ بهایی،‌ محمد بن حسین،‌ مفتاح الفلاح فی عمل الیوم و اللیلة من الواجبات و المستحبات، بیروت، نشر دار الأضواء، ۱۴۰۵ق‏.
  • مفید، محمد بن محمد، المسائل العکبریة، قم، الموتمر العالمی لالفیه الشیخ المفید، ۱۴۱۳ق.