مناجات المتوسلین

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
مناجات خَمسَ عَشَر زمان قرائت
۱ مناجات التائبین روز جمعه
۲ مناجات الشاکین روز شنبه
۳ مناجات الخائفین روز یکشنبه
۴ مناجات الراجین روز دوشنبه
۵ مناجات الراغبین روز سه شنبه
۶ مناجات الشاکرین روز چهارشنبه
۷ مناجات المطیعین روز پنج شنبه
۸ مناجات المریدین روز جمعه
۹ مناجات المحبین روز شنبه
۱۰ مناجات المتوسلین روز یکشنبه
۱۱ مناجات المفتقرین روز دوشنبه
۱۲ مناجات العارفین روز سه شنبه
۱۳ مناجات الذاکرین روز چهارشنبه
۱۴ مناجات المعتصمین روز پنج شنبه
۱۵ مناجات الزاهدین شب جمعه

مُناجاتُ الْمُتَوَسّلین یا مناجات توسل کنندگان، از مناجات‌های پانزده گانه است که از امام سجاد (ع) نقل شده و وسائل توسل و تقرب به خداوند، لطف و کرم خداوند و اینکه انسان تنها در مأمن آرامش الهی می‌آساید، از موضوعات این مناجات است.

منبع دعا

مناجات المتوسلین از امام سجاد (ع) نقل شده و در الصحیفة الثانیة السجادیة، بحارالانوار[۱] و مفاتیح الجنان [۲] آمده است. علامه مجلسی زمان قرائت این دعا را روز یک شنبه تعیین کرده است. [۳]

آموزه‌های دعا

  • وسایل توسل و تقرب به خداوند عبارتند از: جاذبه‌های مهربانی خدا و شفاعت رسول اکرم(ص).
  • امید داشتن به لطف و کرم خداوند.
  • درخواست عاقبت به خیری و قرار گرفتن در بین بندگان خاص وممتاز الهی.
  • توصیف خداوند:
  1. خداوند، معدن کرم و بزرگواری است.
  2. کریم‌تر، بزرگوار‌تر، رحیم‌تر و مهربان‌تر از او وجود ندارد.
  3. او تنها انیس برای انسان‌های غریبی است که حتی خویشان و دوستانش او را از خویش رانده‌اند.
  4. او پناه کسانی است که از هر جایی رانده شده‌اند و پناهی ندارند.
  • امید داشتن به عفو بی‌‌‌نهایت و کرم و بخشایش نامحدود خداوند.
  • اگر عفو و بخشش و کرم خداوند شامل حال انسان نشود، هیچ کسی نجات نمی‌یابد.[۴]

متن و ترجمه دعا

مناجات المتوسلین
متن

اِلهى‏ لَيْسَ لى‏ وَسيلَةٌ اِلَيْكَ اِلاَّ عَواطِفُ رَاْفَتِكَ،

وَ لا لى‏ ذَريعَةٌ اِلَيْكَ اِلاَّ عَوارِفُ رَحْمَتِكَ، وَ شَفاعَةُ نَبِيِّكَ

نَبِىِّ الرَّحْمَةِ، وَ مُنْقِذِ الْأُمَّةِ مِنَ الْغُمَّةِ،

فَاجْعَلْهُما لى‏ سَبَباً اِلى‏ نَيْلِ غُفْرانِكَ

وَ صَيِّرْهُما لى‏ وُصْلَةً اِلىَ الْفَوْزِ بِرِضْوانِكَ،

وَ قَدْ حَلَّ رَجآئى‏ بِحَرَمِ كَرَمِكَ

وَ حَطَّ طَمَعى‏ بِفِنآءِ جُودِكَ،

فَحَقِّقْ فيكَ اَمَلى‏، وَ اخْتِمْ بِالْخَيْرِ عَمَلى‏،

وَ اجْعَلْنى‏ مِنْ‏ صَفْوَتِكَ الَّذينَ اَحْلَلْتَهُمْ بُحْبُوحَةَ جنَّتِكَ،

وَ بوَّأْتَهُمْ دارَ كَرامَتِكَ،

وَ اَقْرَرْتَ اَعْيُنَهُمْ بِالنَّظَرِ اِلَيْكَ يَوْمَ لِقآئِكَ،

وَ اَوْرَثْتَهُمْ مَنازِلَ الصِّدْقِ‏ فى‏ جِوارِكَ،

يا مَنْ لا يَفِدُ الْوافِدُونَ عَلى‏ اَكْرَمَ مِنْهُ،

وَ لا يَجِدُ الْقاصِدُونَ‏ اَرْحَمَ مِنْهُ،

يا خَيْرَ مَنْ خَلا بِهِ وَحيدٌ،

وَ يا اَعْطَفَ مَنْ اَوى‏ اِلَيْهِ طَريدٌ

اِلى‏ سَعَةِ عَفْوِكَ مَدَدْتُ يَدى‏،

وَ بِذَيْلِ كَرَمِكَ اَعْلَقْتُ كَفّى‏،

فَلا تُولِنِى الْحِرْمانَ وَ لا تُبْلِنى‏ بِالْخَيْبَةِ وَ الْخُسْرانِ،

يا سَميعَ الدٌّعآءِ، يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

ترجمه

خدایا! وسیله‏ اى به درگاهت ندارم جز عواطف مهرت

و به سویت دست‏ آویزى ندارم‏ جز آنچه معروف است از رحمتت و شفاعت پیامبرت

پیامبر رحمت و نجات ده امت‏ از غم و اندوه.

پس اى خدا!‌‌ همان دو را وسیله رسیدنم به آمرزشت قرار ده

و سببى براى رسیدنم‏ به سعادت خوشنودیت گردان

زیرا که بار امیدم در حریم کرمت فرود آمده

و مرکب طمعم به‏ آستانه جود تو زانو زده.

پس اى خدا! به آرزوى من جامه عمل پوشان و پایان کارم را به خیر گردان

و در زمره آن دسته از برگزیدگانت قرارم ده که در وسط بهشتت فرودشان آوردى

و در خانه بزرگوارى خویش جاشان دادى‏

و دیده آن‌ها را در روز دیدار به‌‌ همان نظر کردنشان به سویت روشن کردى

و جایگاه هاى راستى را در جوار خویش بدیشان سپردى

اى که واردین بر کریم‌تر از او وارد نشوند

و قاصدان مهربان‌تر از او نیابند!

اى بهترین کسى که شخص در تنهایى با او خلوت کند

و اى مهربان‌ترین کسى که شخص آواره به درگاهش‏ جا و مسکن گیرد!

به سوى عفو وسیعت دست (نیاز) دراز کرده

و به ذیل کرم تو چنگ (حاجت) انداخته‏ ام

پس مرا محروم‏ برمگردان و به زیان و خسران دچارم مساز

اى شنواى دعا! اى مهربان‌ترین مهربانان.

پانویس

  1. مجلسى، بحار الأنوار، ج ۹۱، ص ۱۴۹.
  2. قمی، مفاتیح الجنان،۱۷۴.
  3. مجلسى، بحار الأنوار، ج ۹۱، ص ۱۴۹.
  4. مصباح، سجاده‌های سلوک، ج۲، ص ۱۴۹ ـ ۱۳۱.

منابع

  • مصباح یزدی، محمد تقی، سجاده‌های سلوک شرح مناجات‌های حضرت سجاد (ع)، انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، قم، ۱۳۹۰ش.
  • مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق.
  • قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، نشر مشعر، قم، ۱۳۸۷ش.