مناجات الزاهدین

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
مناجات خَمسَ عَشَر زمان قرائت
۱ مناجات التائبین روز جمعه
۲ مناجات الشاکین روز شنبه
۳ مناجات الخائفین روز یکشنبه
۴ مناجات الراجین روز دوشنبه
۵ مناجات الراغبین روز سه شنبه
۶ مناجات الشاکرین روز چهارشنبه
۷ مناجات المطیعین روز پنج شنبه
۸ مناجات المریدین روز جمعه
۹ مناجات المحبین روز شنبه
۱۰ مناجات المتوسلین روز یکشنبه
۱۱ مناجات المفتقرین روز دوشنبه
۱۲ مناجات العارفین روز سه شنبه
۱۳ مناجات الذاکرین روز چهارشنبه
۱۴ مناجات المعتصمین روز پنج شنبه
۱۵ مناجات الزاهدین شب جمعه

مُناجاتُ الزّاهِدین یا مناجات پارسایان، از مناجات‌های پانزده‌گانه نقل شده از امام سجاد (ع) است. در مناجات زاهدین، دنیا محل مکر، خدعه، نیرنگ و فریب معرفی شده است. درخواست مقام زهد و وارستگی و درک لذت انس با خدا و لقا و شهود جمال کبریایی خدا، از دیگر مضامین این مناجات است.

منبع دعا

مناجات الزاهدین از امام سجاد (ع) نقل شده و در الصحیفة الثانیة السجادیة، بحارالانوار[۱] و مفاتیح الجنان [۲] آمده است. علامه مجلسی زمان قرائت این دعا را شب جمعه تعیین کرده است. [۳]

مضمامین مناجات الزاهدین

مضامین ذیل در مناجات الزاهدین به چشم می خورند:

  • معرفی انسان در دنیا، همانند کسی که در مکانی ترسناک زندانی شده است.
  • معرفی این انسان، به منزله کسی که با مکر وحیله، درون چاه‌ها و گرداب هلاک افتاده است.
  • درخواست از خداوند برای پناه دادن به انسان د ربرابر دام فریب ونیرنگ دنیا.
  • درخواست مقام زهد و وارستگی از خداوند.
  • درخواست، کمک خداوند و عهده‌داری و تدبیر کارهای انسان.
  • درخواست عطای درک لذت انس با خدا، محبت به او و لقاء و شهود جمال کبریایی‌اش.[۴]

متن و ترجمه دعا

مناجات الزاهدین
متن

اِلهى‏ اَسْكَنْتَنا داراً حَفَرَتْ لَنا حُفَرَ مَكْرِها

وَ عَلَّقَتْنا بِاَيْدِى الْمَنايا فى‏ حَبآئِلِ غَدْرِها

فَاِلَيْكَ نَلْتَجِى‏ءُ مِنْ مَكآئِدِ خُدَعِها

وَ بِكَ نَعْتَصِمُ‏ مِنَ الْأِغْتِرارِ بِزَخارِفِ زينَتِها

فَاِنَّهَا الْمُهْلِكَةُ طُلاَّبَهَا، الْمُتْلِفَةُ حُلاَّلَهَا

الْمَحْشُوَّةُ بِالْافاتِ، الْمَشْحُونَةُ بِالنَّكَباتِ

اِلهى‏ فَزَهِّدْنا فيها

وَ سَلِّمْنا مِنْها بِتَوْفيقِكَ وَ عِصْمَتِكَ

وَ انْزَعْ عَنَّا جَلابيبَ مُخالَفَتِكَ

وَ تَوَلَّ اُمُورَنا بِحُسْنِ كِفايَتِكَ

وَ اَوْفِرْ مَزيدَنا مِنْ سَعَةِ رَحْمَتِكَ

وَ اَجْمِلْ صِلاتِنا مِنْ فَيْضِ مَواهِبِكَ

وَ اغْرِسْ فى‏ اَفْئِدَتِنا اَشْجارَ مَحَبَّتِكَ

وَ اَتْمِمْ لَنا اَنْوارَ مَعْرِفَتِكَ

وَ اَذِقْنا حَلاوَةَ عَفْوِكَ وَ لَذَّةَ مَغْفِرَتِكَ

وَ اَقْرِرْ اَعْيُنَنا يَوْمَ لِقآئِكَ بِرُؤْيَتِكَ

وَ اَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْيا مِنْ‏ قُلُوبِنا

كَما فَعَلْتَ بِالصَّالِحينَ مِنْ صَفْوَتِكَ، وَ الْأَبْرارِ مِنْ خآصَّتِكَ

بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ، وَ يا اَكْرَمَ الْأَكْرَمينَ.

ترجمه

خدايا ما را در خان‌ه‏اى جا داده‏‌اى كه سر راه ما گودال‌هاى نيرنگ را كَنده

و در دامهاى فريب خود ما را به چنگالهاى مرگ آويخته،

پس به سوى تو پناه آوريم از دامهاى فريبش

و به تو نگهدارى جوئيم‏ از مغرور شدن به زر و زيور آراست‌ه‏اش،

زيرا كه دنيا جويندگانش را به هلاكت اندازد و واردين خود را نابود كند.

آكنده است از بلا و زيان و پر است از رنج و سختى.

خدايا! پس ما را در دنيا پارسا كن‏

و به وسيله توفيق و نگهدارى خود ما را از شرورش سالم بدار

و بيرون آر از بر ما جامه‏هاى مخالفت‏ و نافرمانيت را

و با حسن كفايت خود امور ما را سرپرستى فرما

و از رحمت وسيع خود سهميه عطاى ما را افزون گردان‏

و جايزه‌‏هاى ما را از سرچشمه پر فيض مواهبت نيكو گردان

و بنشان در دلهاى ما درخت هاى‏ محبتت را

و كامل گردان بر ما انوار درخشنده معرفتت را

و بچشان به ما شيرينى عفو و لذت‏ آمرزشت را

و ديدگانمان را در روز قيامت به مشاهده جمالت روشن كن

و دوستى دنيا را از دلهاى ما بيرون كن!

آنگونه که درباره برگزيدگانت و نيكان از خواص درگاهت چنين كردى‏

به رحمتت اى مهربانترين مهربانان و اى كريم‏ترين كريمان‏.

پانویس

  1. مجلسى، بحار الأنوار، ج ۹۱، ص ۱۵۳ ـ ۱۵۲.
  2. قمی، مفاتیح الجنان، ص ۱۷۹.
  3. مجلسى، بحار الأنوار، ج ۹۱، ص ۱۵۲.
  4. مصباح، سجاده‌های سلوک، ج۲، ص ۳۸۳ ـ ۳۴۳.

منابع

  • مصباح، محمد تقی، سجاده‌های سلوک شرح مناجات‌های حضرت سجاد(ع)، انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، قم، ۱۳۹۰.
  • مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار،‌دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق.
  • قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، نشر مشعر، قم، ۱۳۸۷ش.