مناجات المعتصمین

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
مناجات خَمسَ عَشَر زمان قرائت
۱ مناجات التائبین روز جمعه
۲ مناجات الشاکین روز شنبه
۳ مناجات الخائفین روز یکشنبه
۴ مناجات الراجین روز دوشنبه
۵ مناجات الراغبین روز سه شنبه
۶ مناجات الشاکرین روز چهارشنبه
۷ مناجات المطیعین روز پنج شنبه
۸ مناجات المریدین روز جمعه
۹ مناجات المحبین روز شنبه
۱۰ مناجات المتوسلین روز یکشنبه
۱۱ مناجات المفتقرین روز دوشنبه
۱۲ مناجات العارفین روز سه شنبه
۱۳ مناجات الذاکرین روز چهارشنبه
۱۴ مناجات المعتصمین روز پنج شنبه
۱۵ مناجات الزاهدین شب جمعه

مُناجاتُ الْمُعْتَصِمین یا مناجات چنگ‌زنندگان به ریسمان الهی، از مناجات‌های پانزده‌گانه نقل شده از امام سجاد (ع) است. امام در این مناجات درباره عظمت و اهمیت تمسک و اعتصام به خداوند و دین و هدایت‌های الهی سخن گفته است.

منبع دعا

مناجات المعتصمین از امام سجاد (ع) نقل شده و در الصحیفة الثانیة السجادیة، بحارالانوار[۱] و مفاتیح الجنان [۲] آمده است. علامه مجلسی زمان قرائت این دعا را روزهای پنج شنبه دانسته است. [۳]

پیام‌ها و مضامین

  • دعا با نهایت ذلت و درماندگی و با اعتراف به فقر و نداری و بی‌چارگی.
  • هیچ امیدی به غیر خدا نیست.
  • ورای عزت و قدرت الهی، عزت و قدرتی وجود ندارد.
  • ذکر اسمای الهی متناسب با مقام التجا و اعتصام به خداوند.
  • انسان باید به خاطرگناهان خویش به درگاه الهی معتصم شود و درخواست رحمت او را داشته باشد نه خطرات و بلاهای مادی و دنیوی.
  • درخواست از خداوند با نهایت خضوع و تواضع.
  • توسل به فرشتگان و بندگان شایسته خداوند با نهایت تواضع.
  • درخواست بخشش از خداوند به حق فرشتگان و بندگان شایسته حق و مقام ایشان.
  • درخواست سکینه و آرامش.
  • درخواست غرق کردن انسان در انوار محبت الهی.
  • درخواست نگاهداشتن انسان در کنف عصمت الهی.[۴]

متن و ترجمه دعا

مناجات المعتصمین
متن

اَللَّهُمَّ يا مَلاذَ اللّائِذينَ، وَ يا مَعاذَ الْعآئِذينَ،

وَ يا مُنْجِىَ الْهالِكينَ، وَ يا عاصِمَ الْبآئِسينَ،

وَ يا راحِمَ الْمَساكينِ، وَ يا مُجيبَ الْمُضْطَرّينَ،

وَ ياكَنْزَ الْمُفْتَقِرينَ، وَ يا جابِرَ الْمُنْكَسِرينَ،

وَ يا مَأوَى الْمُنْقَطِعينَ، وَ يا ناصِرَ الْمُسْتَضْعَفينَ،

وَ يا مُجيرَ الْخآئِفينَ وَ يا مُغيثَ الْمَكْرُوبينَ،

وَ يا حِصْنَ اللّاجينَ،

اِنْ لَمْ اَعُذْ بِعِزَّتِكَ فَبِمَنْ اَعُوذُ،

وَ اِنْ لَمْ اَلُذْ بِقُدْرَتِكَ‏ فَبِمَنْ اَلوُذُ،

وَ قَدْ اَ لْجَاَتْنِى الذُّنُوبُ اِلىَ التَّشَبُّثِ بِاَذْيالِ عَفْوِكَ،

وَ اَحْوَجَتْنِى الْخَطايا اِلىَ اسْتِفْتاحِ اَبْوابِ صَفْحِكَ،

وَ دَعَتْنِى الْإِسآئَةُ اِلَى الْأِناخَةِ بِفِنآءِ عِزِّكَ،

وَ حَمَلَتْنِى الْمَخافَةُ مِنْ نِقْمَتِكَ عَلَى الْتَّمَسُّكِ‏ بِعُرْوَةِ عَطْفِكَ،

وَ ما حَقُّ مَنِ اعْتَصَمَ بِحَبْلِكَ اَنْ يُخْذَلَ،

وَ لايَليقُ بِمَنِ‏ اسْتَجارَ بِعِزِّكَ اَنْ يُسْلَمَ اَوْ يُهْمَلَ،

اِلهى‏ فَلا تُخْلِنا مِنْ حِمايَتِكَ،

وَ لا تُعْرِنا مِنْ رِعايَتِكَ،

وَ ذُرْنا عَنْ مَوارِدِ الْهَلَكَةِ،

فَاِنَّا بِعَيْنِكَ وَ فى‏ كَنَفِكَ‏ وَ لَكَ،

اَسْئَلُكَ بِاَهْلِ خآصَّتِكَ مِنْ مَلائِكَتِكَ وَ الصَّالِحينَ مِنْ بَرِيَّتِكَ،

اَنْ تَجْعَلَ عَلَيْنا واقِيَةً تُنْجينا مِنَ الْهَلَكاتِ،

وَ تُجَنِّبُنا مِنَ الْافاتِ،

وَ تُكِنُّنا مِنْ دَواهِى الْمُصيباتِ،

وَ اَنْ تُنْزِلَ عَلَيْنا مِنْ سَكينَتِكَ،

وَ اَنْ‏ تُغَشِّىَ وُجُوهَنا بِاَنْوارِ مَحَبَّتِكَ،

وَ اَنْ تُؤْوِيَنا اِلى‏ شَديدِ رُكْنِكَ،

وَ اَنْ‏ تَحْوِيَنا فى‏ اَكْنافِ عِصْمَتِكَ،

بِرَاْفَتِكَ وَرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرَّاحِمينَ.

ترجمه

خدایا! اى پناه پناه جویان و اى پناه ده پناهندگان

و اى نجات دهنده هلاک شدگان و اى‏ نگهدار بیچارگان

و اى مهرورز مسکینان و اى اجابت کننده درماندگان‏

و اى گنج فقیران و اى جبران کننده دل‏ شکستگان

و اى جاى ده دور از وطنان و اى‏ یاور آنانکه ناتوانشان شمرده‏‌اند

و اى پناه ده ترسناکان و اى فریادرس غمدیدگان

و اى‏ قلعه محکم پناهندگان

اگر من به عزت تو پناه نیاورم پس به که پناه برم

و اگر به قدرت تو دست پناهندگى دراز نکنم پس به که پناهنده شوم؟

خدایا! گناهان مرا ناچار کرده که به دامان عفوت چنگ زنم‏

و خطا‌ها مرا نیازمند کرده که از تو بخواهم درهاى چشم پوشیت را به رویم بگشایى

و بدی‌ها مرا بدینجا کشانده که به آستان عزت تو بار اندازم

و ترس از انتقام مرا واداشته که‏ به رشته محکم مهر تو چنگ زنم

و براستى آنکس که به ریسمان تو چنگ زند سزاوار خوارى نیست

و آنکس‏ که به عزت تو پناهنده شود تسلیم کردنش و یا واگذاردنش شایسته نیست.

پس اى خدا! ما را از حمایت خویش وامگذار

و از رعایت خود بازمدار

و از پرتگاه هاى هلاکت بازدار!

زیرا ما در تحت توجه تو و در کنف حمایت تو و از آن توئیم.

از تو خواهم به حق خاصان درگاهت از فرشتگان و شایستگان از بندگانت‏

که براى ما سپرى قرار دهى که ما را از مهالک نجات دهد

و خودت ما را از آفات دور کنى‏

و از مصیبت هاى بزرگ ما را محفوظ دارى

و از آرامش خود بر ما فرود آرى

و چهره ‏هاى ما را به انوار محبت خویش بپوشانى

و در پایگاه محکمت ما را جاى دهى

و ما را در کرانه‏ هاى عصمت خویش بدارى

به حق عطوفت و مهرت اى مهربان‌ترین مهربانان.

پانویس

  1. مجلسى، بحار الأنوار، ج ۹۱، ص ۱۵۲.
  2. قمی، مفاتیح الجنان، ۱۷۹ ـ ۱۷۸.
  3. مجلسى، بحار الأنوار، ج ۹۱، ص ۱۵۲.
  4. مصباح، سجاده‌های سلوک، ج۲، ص ۳۴۰ ـ ۳۱۹.

منابع

  • مصباح یزدی، محمد تقی، سجاده‌های سلوک شرح مناجات‌های حضرت سجاد(ع)، انتشارات موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، قم، ۱۳۹۰ش.
  • مجلسى، محمد باقر، بحار الأنوار، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق.
  • قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، نشر مشعر، قم، ۱۳۸۷ش.