حسن بن علی بن فضال: تفاوت میان نسخهها
imported>Mgolpayegani جز ←منابع |
imported>Naimi |
||
| خط ۱۰۹: | خط ۱۰۹: | ||
*امین، محسن، اعیان الشیعه، دارالتعارف للمطبوعات، بیروت، ۱۴۰۶ق. | *امین، محسن، اعیان الشیعه، دارالتعارف للمطبوعات، بیروت، ۱۴۰۶ق. | ||
*خویی، سید ابوالقاسم، معجم الرجال، دارالزهرا، بیروت، ۱۴۰۹ق. | *خویی، سید ابوالقاسم، معجم الرجال، دارالزهرا، بیروت، ۱۴۰۹ق. | ||
*طوسی، محمد بن حسن، اختیار معرفه الرجال (رجال کشی)، موسسه آل البیت لاحیاء التراث. | *طوسی، محمد بن حسن، اختیار معرفه الرجال (رجال کشی)، موسسه آل البیت لاحیاء التراث. | ||
* طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، نشرالفقاهه، ۱۴۱۷ق. | * طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، نشرالفقاهه، ۱۴۱۷ق. | ||
*طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، به تحقیق طهرانی، عبادالله ناصح، علی احمد، مؤسسة المعارف الاسلامیة، قم، ۱۴۱۱ق. | |||
*نجاشی، احمد بن علی، رجالالنجاشی، موسسه نشر اسلامی، ۱۴۲۴ق. | *نجاشی، احمد بن علی، رجالالنجاشی، موسسه نشر اسلامی، ۱۴۲۴ق. | ||
{{پایان}} | {{پایان}} | ||
نسخهٔ ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۶، ساعت ۱۴:۳۷
| مشخصات فردی | |
|---|---|
| نام کامل | حسن بن علی بن فضّال تَیمُلی کوفی |
| وفات | سال ۲۲۴ق |
| مشخصات دینی | |
| از یاران | امام رضا (ع) |
حسن بن علی بن فضّال تَیمُلی کوفی، از راویان موثق شیعه و از اصحاب خاص امام رضا(ع)، برخی وی را از اصحاب اجماع میدانند. حسن به حضور امام کاظم(ع) نیز رسیده است. وی در ابتدا از فطحیه بود و به امامت عبدالله افطح فرزند امام صادق(ع) اعتقاد داشت ولی در هنگام مرگ از این راه بازگشت و به امامت امام رضا(ع) معتقد شد. با وجود اعتقاد اولیهاش به فطحیه، عالمان رجالی وی را از نظر تقوا و وثاقت در نقل حدیث ستودهاند. وی در سال ۲۲۴ق درگذشت. از او کتابهایی همچون کتاب الصلاة و کتاب الزکوة برجای مانده است.
نسب و کنیه
ابو علی حسن بن علی بن فضال تیملی بن ربیعة بن بکر، بنده آزاد شده تیم الله بن ثعلبه بود.[۱] وی از خاندان بنی فضّال است که از خانوادههای علمی شیعه به شمار میروند و در میان آنان محدّثان بسیاری وجود داشته است.
بنی فضال پس از امام جعفر صادق (ع) به امامت عبداللّه افطح، فرزند آن حضرت، اعتقاد پیدا کردند؛ ولی در عین حال افرادی مورد اعتماد در روایت و ثقه بودند؛ نقل شده است عدهای از امام عسکری(ع) درباره اعتبار روایات نقل شده توسط بنی فضال سوال کردند و وی در جواب فرمود: «خذوا ما رووا و ذروا ما رأوا؛ به روایات آنان عمل کنید؛ ولی معتقدات آنها را کنار بگذارید.»[۲]
کنیهاش ابا محمد است[۳] و برخی نیز کنیهاش را ابابکر ذکر کردهاند که ظاهرا با ابن بکر اشتباه شده است.[۴]
جایگاه رجالی
برخی از نویسندگان رجالی، حسن بن فضال را از اصحاب اجماع بر شمردهاند؛[۵] وی در منابع رجالی بسیار توصیف و تکریم شده و به فضل، علم، فقه و دیانت ستوده شده است.
شیخ طوسی درباره وی میگوید: «حسن بن فضال از امام رضا (ع) نقل کرده و از نزدیکان ایشان محسوب میشد و مردی جلیل القدر، عظیم المنزله و در حدیث و روایاتش ثقه بوده است.»[۶]
محسن امین درباره وی گفته است: «هر چند تاریخ رجوع وی از فطحیه مورد اختلاف است ولی این از اعتبار روایات وی نمیکاهد و مجالی برای توقف در عمل به روایات وی نیست، چه آن روایاتی که در زمان فطحی بودن نقل کرده چه بعد از آن، به ویژه آن که امام عسکری(ع) امر به اعتماد بر روایات بنی فضال کرده است.»[۷]
کشی با نقل روایتی تاریخی از فضل بن شاذان درباره میزان زهد و تقوای حسن بن فضال، وی را از راویان مورد اعتماد برمیشمارد.[۸]
مشایخ و راویان
نام حسن بن فضال در سند بیش از ۲۹۷ روایت آمده است، وی از امام رضا (ع) بیواسطه حدیث نقل کرده است، علاوه بر این وی از راویان دیگری نیز حدیث نقل میکند که برخی از آنان عبارتند از:
حسن بن فضال از استادان فضل بن شاذان بوده[۹] و راویان بسیاری از وی روایت نقل کردهاند؛ برخی از آنان عبارتند از:
آثار
منابع رجالی چندین کتاب را از تالیفات حسن بن فضال برشمردهاند از جمله این آثار عبارتند از:
درگذشت
حسن بن علی بن فضال در سال ۲۲۴ق درگذشت.[۱۴]
پانویس
منابع
- ابن ندیم، محمد بن اسحاق، الفهرست، محمد رضا تجدد، انتشارات امیرکبیر، تهران، ۱۳۶۶ش.
- امین، محسن، اعیان الشیعه، دارالتعارف للمطبوعات، بیروت، ۱۴۰۶ق.
- خویی، سید ابوالقاسم، معجم الرجال، دارالزهرا، بیروت، ۱۴۰۹ق.
- طوسی، محمد بن حسن، اختیار معرفه الرجال (رجال کشی)، موسسه آل البیت لاحیاء التراث.
- طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، نشرالفقاهه، ۱۴۱۷ق.
- طوسی، محمد بن حسن، الغیبة، به تحقیق طهرانی، عبادالله ناصح، علی احمد، مؤسسة المعارف الاسلامیة، قم، ۱۴۱۱ق.
- نجاشی، احمد بن علی، رجالالنجاشی، موسسه نشر اسلامی، ۱۴۲۴ق.
جستارهای وابسته
- ↑ ابن ندیم، الفهرست، ص۴۰۸.
- ↑ طوسی، الغیبة، ص۳۹۰.
- ↑ نجاشی، رجال، ص۳۴.
- ↑ امین، اعیان الشیعه، ج۵، ص۲۰۶.
- ↑ طوسی،اختیار معرفه الرجال، ج۲، ص۸۳۲-۸۳۱.
- ↑ طوسی، الفهرست، ص۹۸.
- ↑ امین، اعیان الشیعه، ج۵، ص۲۰۸.
- ↑ طوسی،اختیار معرفه الرجال، ج۲، ص ۸۰۲-۸۰۱.
- ↑ طوسی، اختیار معرفه الرجال، ج۲، ص۸۰۲-۸۰۱.
- ↑ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۵۱-۵۰.
- ↑ طوسی، الفهرست، ص۹۸.
- ↑ ابن ندیم، الفهرست، ص۴۰۸.
- ↑ نجاشی، رجال، ص۳۶.
- ↑ طوسی، الفهرست، ص۹۸.