کشف الغمة فی معرفة الائمة (کتاب)

از ويکی شيعه
(تغییرمسیر از کشف الغمة)
پرش به: ناوبری، جستجو
کشف الغمة فی معرفة الائمة
کتاب کشف الغمة.jpg
اطلاعات کتاب
نویسنده: علی بن عیسی اربلی (متوفای ۶۹۲ق)
تاریخ نگارش: قرن هفتم
موضوع: زندگانی چهارده معصوم، مناقب و معجزات
زبان: عربی
ناشر: دارالاضواء
تاریخ نشر: ۱۴۰۳ ق

کَشْفُ الغُمَّة فی مَعْرِفَةِ الأئمّة(ع)، کتابی به زبان عربی در شرح‌حال، فضائل و معجزات چهارده معصوم(ع) نوشته علی بن عیسی اربلی (درگذشته ۶۹۲ق) از عالمان دینی شیعه. نویسنده، کتاب را با انگیزه روشن‌کردن حقانیت آنان بر دشمنان اهل بیت و مقابله با غلوکنندگان ائمه(ع) نگاشته و در تألیف خود، استفاده از منابع اهل سنت را بر منابع شیعی مقدم داشته است.

مؤلف

نوشتار اصلی: علی بن عیسی اربلی

ابوالحسن علی بن عیسی هَکّاری(درگذشت ۶۹۲ق)، مشهور به بهاءالدین اِرْبِلی محدّث و مورّخ شیعی قرن هفتم. بهاءالدین اِرْبِلی در اِرْبِل زاده شد و همان‌جا پرورش یافت.[۱] پدرش فخرالدین عیسی، معروف به ابن جِجْنی حاکم اربل و نواحی آن بود.

موضوع و محتوا

این کتاب درباره زندگانی پیامبر(ص)، فاطمه زهرا(س) و ائمه اثنی‌عشر(ع) و مناقب و معجزات آنان نوشته شده است. مصنف همچنین اشارهای هم به حضرت خدیجه(س) دارد.

این کتاب دو جزء دارد:

  • جزءِ اول دربرگیرنده زندگانی پیامبر اسلام(ص) و امام علی(ع)است و تاریخ اتمام آن شعبان ۶۷۸ق است.[۲]
  • جزءِ دوم هم دربرگیرنده زندگانی حضرت فاطمه، حضرت خدیجه و امامان است و تاریخ اتمام آن رمضان ۶۸۷ ذکر شده است.[۳] وی در مقدمه کتاب[۴] صراحتاً تشیع خود را اعلام داشته و اهل بیت را ثانی ثقلین دانسته، دوستی و دشمنی با آنان را دوستی و دشمنی با خدا عنوان کرده است. او چند مناظره با دانشمندان اهل سنت داشته[۵] و تعبیراتی همچون اصحابنا الشیعه[۶] و انّا معاشر الشیعه[۷] دارد.

اربلی در پایان هر باب کتاب کشف الغمه قصیده‌ای نیز در مدح یا مرثیه اهل بیت سروده است. این کتاب از منابع وسائل الشیعه و بحارالانوار بهره برده است.[۸]

تاریخ نگارش

این کتاب دارای دو جزء است که نگارش جزء اول در تاریخ ۶۷۸ق و جزء دوم ۶۸۲ق به اتمام رسیده است.[۹] برخی منابع که کشف الغمه به آن‌ها استناد کرده، امروزه در دسترس نیستند و تنها در این کتاب به آرای آن‌ها اشاره شده است.

انگیزه نگارش

مؤلف از مدت‌ها تصمیم برآن داشت تا مجموعه‌ای از اخبار و اوصاف اهل بیت(ع) را جمع‌آوری کند و از آن جا که اهل سنت به تاریخ ائمه و فضائل آنان نپرداخته و برخی از عالمان سنی حتی نام ائمه را نمی‌دانند، به تاریخ و شخصیت آنان پرداخته، تا حقانیت آنان را بر مبغضان و دشمنان اهل بیت روشن گرداند و غلو کنندگان ائمه نیز دست از این عمل بردارند. او همچنین درباره هدف تألیف کتاب می‌نویسد بسیاری از مردم، زیارت قبر موسی بن جعفر(ع) را تمسخر می‌کنند در حالی که بسیاری از همین مردم، قبور فقرا و صوفیان را زیارت می‌کنند.[۱۰]

روش نگارش

تصویر ترجمه کشف الغمة اثر علی بن حسین زواره‌ای

اربلی در تدوین کتاب از آثار و منابع گذشتگان بهره گرفته و عمده مطالب خویش را از آنان نقل می‌کند. او تنها توضیحات و نقدهای خویش را در ذیل برخی روایات آورده است و در پایان زندگانی هر یک از ائمه قصیده‌ای در مدح و ستایش آنان سروده است. از ویژگی‌های این اثر آن است که مؤلف کوشیده است در نقل روایات مربوط به مقامات و مناقب امامان(ع)روایات اهل سنت را بر روایات شیعه مقدم بدارد و بدین‌سان قبول مطالب کتاب را برای مخالفان آسان گرداند.

مؤلف از نگرش‌های کلامی خویش بهره گرفته و در تاریخ امامان شیعه به ادله اثبات امامت، معجزات و کرامات آنان پرداخته است.[۱۱]

نویسنده در سنجش و ارزیابی عقاید مخالفان، کوشیده است به گونه علمی و با تکیه بر اخبار تاریخی داوری کند.

نویسنده در این کتاب، گاه آرایی متفاوت با آرای رسمی دیگر عالمان شیعه ابراز کرده از جمله او شهادت امام رضا(ع) را به دست مأمون نمی‌داند.[۱۲]

ترجمه و تعلیقه

کشف الغمّه چندین بار تلخیص و ترجمه شده است[۱۳] همچنین بعضی از بخش‌های آن جداگانه با عنوان‌های حیاة الامامین زین العابدین و محمدالباقر و حیاة الامام جعفرالصّادق چاپ شده است.[۱۴] برخی از ترجمه‌های این کتاب عبارتند از:

  • «محراب القلوب» از علی بن فیض إربلی.
  • ترجمه‌ای از حسن بن حسین بیهقی.
  • ترجمه‌ای به نام «مناقب» نوشته علی بن حسن زواره‌ای از مفسران و مترجمان قرن ۱۰ق.
  • ترجمه‌ای از نعمت الله بن قریش رضوی مشهدی.
  • «سِیرُ الائمة» یا «اکسیر التواریخ» از میرزا محمد بن محمد رفیع شیرازی ملک الکتاب.
  • ترجمه‌ای از ملا عبداللطیف آذربایجانی ملا باشی.[۱۵]

همچنین کفعمی، صاحب مصباح نیز بر این کتاب تعلیقاتی دارد.

چاپ

کشف الغمة به سال ۱۴۲۱ق در قم توسط انتشارات رضی چاپ و منتشر شده است.

پانویس

  1. فرّوخ، تاریخ الادب العربی، ۱۹۸۹م، ج۳، ص۶۶۱.
  2. اربلی، کشف الغمه، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۷۰
  3. اربلی، کشف الغمه، ۱۴۰۵ق، ج۳، ص۳۴۳
  4. اربلی، کشف الغمه، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۳
  5. اربلی، کشف الغمه، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۸۵، ۳۴۰
  6. اربلی، کشف الغمه، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۸۶
  7. اربلی، کشف الغمه، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۵۲
  8. بهاءالدین اربلی، ترجمه فارسی، ج۱، مقدمه شعرانی، ص۱۶
  9. الذریعة، ج۱۸، ص۴۷، ۴۸.
  10. اربلی، کشف الغمة، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۴، ۵.
  11. کشف الغمة، رسول جعفریان. مجموعه مقالات کنگره شیخ مفید.
  12. کتابخانه دیجیتال نور.
  13. نک: افندی اصفهانی، ج۱، ص۱۷۷، ج۵، ص۳۴۳؛ آقابزرگ طهرانی، الذریعه، ج۴، ص۱۳۹، ۴۲۵
  14. اربلی، رسالة الطیف، ۱۹۶۸م، ص۲۲؛ زرکلی، الاعلام، ج۴، ص۳۱۹ که اولی را اثری مستقل دانسته است
  15. تهرانی، الذریعة، ج۴، ص۱۳۰. ج۱۲، ص۲۷۶. ج۲۰، ص۱۴۷.

منابع

  • اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمة، بیروت،‌ دارالاضواء، ۱۴۰۵ق.
  • اربلی، علی بن عیسی بهاءالدین، رساله الطیف، چاپ عبدالله جبوری، بغداد ۱۳۸۸/۱۹۶۸.
  • تهرانی، آقا بزرگ، الذریعة الی تصانیف الشیعة، بیروت،‌ دارالاضواء، ۱۴۰۳ق.
  • جعفریان، رسول، کشف الغمة فی معرفة الائمة، مجموعه مقالات کنگره شیخ مفید، شماره ۲۸.
  • در شناخت امامت (معرفی کتاب «کشف الغمه فی معرفه الائمه)، خردنامه همشهری خرداد ۱۳۸۷ شماره ۲۶.
  • فروخ، عمر، تاریخ الادب العربی، بیروت ۱۹۸۹م.
  • کتاب‌شناخت سیره معصومان، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی نور.

پیوند به بیرون