آیه مجیء
 | |
| مشخصات آیه | |
|---|---|
| نام آیه | مجیء |
| واقع در سوره | فجر |
| شماره آیه | ۲۲ |
| جزء | ۳۰ |
| اطلاعات محتوایی | |
| مکان نزول | مکه |
| موضوع | اعتقادی |
| درباره | برپایی قیامت و فرارسیدن فرمان الهی |
| سایر | آيات متشابه |
| آیات مرتبط | آیه ۳۳ سوره نحل |
آیه مَجیء یا آیه صفت مَجیء بیستودومین آیه سوره فجر که صفت آمدن را به خدا در روز قیامت نسبت داده است.[۱] این آیه به بازگشت انسانها به زندگی جدید پس از رستاخیز و برپایی دادگاه عدل الهی اشاره کرده و میگوید در آن هنگام که فرمان پروردگار فرا برسد، فرشتگان صفدرصف حاضر میشوند و گرد حاضرانِ در محشر را میگیرند و آماده اجرای فرمان الهی هستند.[۲]
﴿وَجَاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ٢٢﴾ [فجر:22] ﴿و [فرمان] پروردگارت و فرشته[ها] صفدرصف آیند ٢٢﴾
آیه ۲۲ سوره فجر از جمله آیات متشابه دانسته شده است که با آیات محکم تفسیر میشود.[۳] فرقه مُشَبِّهه یا مُجَسِّمه از این آیه برای اثبات شباهت خداوند به مخلوقات و جسمانی بودن او، استدلال کرده است؛[۴] البته اینگونه نسبتها به خداوند از نگاه کلام شیعه صحیح شمرده نشده است.[۵] از همین رو، به گفته مفسران شیعه، آمدن خدا، به معنای حقیقی آن نیست؛[۶] و براساس برخی از آیات نظیر آیه ۳۳ سوره نحل و روایات از آن به آمدنِ امر و حکم خداوند[۷] و یا به معنای ظهور و آشکار شدن قدرت خداوند تفسیر کردهاند.[۸]
امین الاسلام طبرسی در مجمع البیان نقل کرده که «جاء ربک» یعنی برطرف شدن هرگونه شک و شبهه درباره خداوند همانگونه که با آمدن یک چیز شک و شبههها درباره آن از میان میرود.[۹]
پانویس
- ↑ مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، فرهنگ نامه علوم قرآن، ۱۳۹۴ش، ج۱، ص۱۰۲.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۲۶، ص۴۶۹ و ۴۷۰.
- ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۲۰، ص۲۸۴.
- ↑ حلی، نهج الحق وكشف الصدق، دارالکتاب اللبنانی، ص۴۷.
- ↑ حلی، نهج الحق، دار الکتاب اللبنانی، ص۴۷.
- ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۱ش، ج۲۶، ص۴۷۰.
- ↑ طباطبایی، المیزان، ۱۳۹۰ق، ج۲۰، ص۲۸۴.
- ↑ فیض کاشانی، الصافی، ۱۳۷۳ش، ج۵، ص ۳۲۶؛ قمی مشهدی، تفسیر کنز الدقائق، ۱۴۲۳ق، ج۱۴، ص۲۷۳.
- ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۱۵ق، ج۱۰۷، ص۲۵۴.
منابع
- حلی، یوسف بن مطهر، نهج الحق وكشف الصدق، بیروت، دارالکتاب اللبنانی، بیتا.
- طباطبایی، سید محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، الاعلمی، ۱۳۹۰ق.
- فیض کاشانی، ملامحسن، الصافی، تهران، مکتبه الصدر، ۱۳۷۳ش.
- مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، فرهنگ نامه علوم قرآن، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۳۹۴ش.
- مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش.