حمزه فنصوری
| اطلاعات فردی | |
|---|---|
| اطلاعات علمی | |
| شاگردان | شمسالدین سمطرانی |
| تألیفات | «اسرارالعارفین» و «المنتهی» |
حمزه فَنْصوری، صوفی و ادیب شیعی اندونزیایی، در قرن دهم هجری، در پنسور (باروس) در سوماترا زاده شد و از چهرههای اثرگذار در گسترش تصوف و ادبیات عرفانی در جهان مالایایی بهشمار میرود. از زندگی او آگاهی اندکی در دست است، اما گفته شده است که به حجاز، شامات و عراق سفر کرد و مراکز مهمی چون مکه، مدینه، بیتالمقدس و بغداد را دید و پس از بازگشت، در حکومت آچه به مقام افتاء رسید.[۱]
فنصوری از نخستین صوفیانی دانسته شده است که بهطور رسمی تصوف را در این منطقه گسترش داد.[۲] بهنظر میرسد او پیش از بازگشت به آچه، در بغداد به طریقه قادریه پیوسته بود.[۳] به گفته مورخان، حمزه فنصوری اندیشمندی پرکار بود و در عرفان نظری بهشدت از ابن عربی و نیز عبدالکریم جیلی تأثیر پذیرفت[۴] و از مفاهیم عرفانی چهرههایی چون غزالی، مولوی و جامی بهره برد؛ همچنین با متون فارسی و عربی آشنایی داشت.[۵]
مهمترین شاگرد او شمسالدین سمطرانی (درگذشت: ۱۰۳۹ق) ذکر شده است. حمزه فنصوری و سمطرانی از چهرههای برجسته عرفان در مجمعالجزایر مالایایی بهشمار میروند که اندیشه وحدت وجود را گسترش دادند.[۶] تفسیر عرفانی آنان با استقبال گسترده روبهرو شد، اما اعتراض صوفیان متشرعی چون نورالدین رانیری را برانگیخت؛[۷] رانیری فنصوری و پیروانش را بدعتگذار خواند و به سوزاندن آثار او فرمان داد.[۸] بااینحال، فنصوری بر پیوند ناگسستنی شریعت و طریقت تأکید داشت و در «شراب العاشقین» با تمثیل کشتی، ارتباط شریعت، طریقت، حقیقت و معرفت را تبیین کرد.[۹]
آثار او غالباً شرح و تفسیر اندیشههای ابنعربی است[۱۰] و مباحثی چون مراتب سلوک، وجود و اوصاف الهی را دربرمیگیرد.[۱۱] «اسرارالعارفین» و «المنتهی» از مهمترین آثار اوست.[۱۲] به نظر سید محمد نقیب العطاس، فنصوری نخستین نویسندهای بود که زبان مالایایی را برای بیان نظاممند مفاهیم عرفانی بهکار برد و از اینرو پدر ادبیات جدید مالایایی دانسته میشود.[۱۳]
حمزه فنصوری اندیشههای عرفانی خود را در قالب شعر «سیعیر» ـ قالبی چهارسطری در ادبیات مالایایی با ریشههای اسلامی ـ بیان میکرد و بهگفته وینستد و سید محمد نقیب العطاس، از نخستین کسانی بود که این قالب را بهکار گرفت و بدینسان از پیشگامان ادبیات عرفانی منظوم و منثور مالایایی شد.[۱۴] او مفاهیم عرفانی را با زبانی نمادین عرضه میکرد؛ از جمله با تمثیل «قایق» برای تصویر کردن سفر روح انسان به سوی خدا.[۱۵] نوآوری او در بهرهگیری از تصویر، استعاره و تشبیه، تأثیری عمیق بر ادبیات مالایایی گذاشت و آثارش همچنان در شعر معاصر اندونزی و مالزی بازتاب دارد.[۱۶]
پانویس
- ↑ عظیمردی آزرا، ۱۹۹۷، ص۱۶۷؛ عظیمردی آزرا، ۱۹۹۹، ص۶۷۲
- ↑ عظیمردی آزرا، ۱۹۹۷، ص۱۶۸
- ↑ رجوع کنید به عظیمردی آزرا، ۱۹۹۹، ص۶۷۲
- ↑ کنیش، ص۲۸۶
- ↑ ر.ک: دایرةالمعارف جهان اسلام آکسفورد، ج ۳، ص۳۰
- ↑ عظیمردی آزرا، ۱۹۹۹م، ص۶۷۲ـ۶۷۳
- ↑ رجوع کنید به عظیمردی آزرا، ۱۹۹۷م، ص۱۷۴؛ عظیمردی آزرا، ۱۹۹۹م، ص۶۷۳، ۶۷۵
- ↑ رجوع کنید به عظیمردی آزرا، ۱۹۹۹م،ص۶۷۳ـ۶۷۴؛ کنیش، ص۲۸۷
- ↑ رجوع کنید به عظیمردی آزرا، ۱۹۹۹م، ص۶۷۳
- ↑ بالدیک، ص۱۶۳
- ↑ کنیش، ص۲۸۶
- ↑ د. اسلام، همانجا
- ↑ رجوع کنید به اسماعیل حمید، ص۲۰۷
- ↑ رجوع کنید به همان، ص۲۲۹
- ↑ همان، ص۲۳۱
- ↑ رجوع کنید به >دائرةالمعارف جهان اسلام آکسفورد<، همانجا
منابع
- Azyumardi Azra,"Education, law, mysticism: constructing social realities", in Islamic civilization in the Malay world, ed. Mohd. Taib Osman, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 1997;
- idem, "Opposition to Sufism in the East Indies in the seventeenth and eighteenth centuries", in Islamic mysticism contested: thirteen centuries of controversies and Polemics, ed. Fredrick de Jong and Bernd Radtke Leiden: Brill, 1999;
- Julian Baldick, Mystical Islam and introduction of Sufism, London 2000;
- EI2, s.v. "Hamza Fansuri" (by by P. Voorhoeve);
- Ismail Hamid,"Kitab Jawi: intellectualizing literary tradition", in Islam civilization in the Malay world, ibid;
- Alexander Knysh, Islamic mysticism: a short history, Leiden 2000;
- The Oxford encyclopedia of the modern Islamic world, ed. John L. Esposito, New York 1995, s.v. "Malay and Indonesian literature" (by Hendrik M. J. Maier).