مدرسه دارالشفاء (قم)

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
مدرسه دارالشفاء
مدرسه دارالشفاء.jpg
اطلاعات اوليه
تأسیس: ۱۰۵۵ق
کاربری: آموزشی - خوابگاهی
مکان: قم
مشخصات
ظرفیت: ۲۴۰ حجره
وضعیت: فعال
معماری
معمار: ؟
بازسازی: آیت الله فیض در ۱۳۳۶ق • پس از انقلاب اسلامی

مدرسه دارالشفاء از مدارس علمیه و قدیمی قم، در نزدیکی حرم حضرت معصومه. دارالشفاء، متصل به مدرسه فیضیه است و معماری آن بارها دچار تغییر و تحول شده و پس از پیروزی انقلاب اسلامی به‌طور کامل تخریب شد و دوباره بنا گردید. مرکز مدیریت حوزه علمیه قم در این مدرسه قرار دارد.

تاریخچه

مدرسه دارالشفاء، از قدیمی‌ترین مدارس حوزه علمیه قم است که ساختمان اولیه آن در سال ۱۰۵۵ق در کنار یک آب‌انبار برای مستضعفانی که از محل خیرات آستانه اطعام می‌شدند، احداث شد.

نقل شده که این مدرسه، مدرسه فتحعلی شاه نیز خوانده می‌شد، زیرا توسط کامران میرزای قاجار در سال ۱۳۰۷ق به عنوان مریضخانه آستانه حضرت معصومه استفاده گردید و از این رو به دارالشفاء شهرت یافت.

پس از مرگ کامران میرزا، حجرات دارالشفاء به خانه تبدیل شد و بعدها به تصرف کسبه اطراف حرم درآمد، تا اینکه آیت الله فیض در سال ۱۳۳۶ق از تصرف آنان خارج ساخت و به مرمت آن همت گماشت.

در زمان شیخ عبدالکریم حائری، به تدریج طلاب در آن ساکن شده و حجراتی در طبقه دوم در سمت رودخانه به آن افزوده شد.

این مدرسه در زمان آیت الله بروجردی هم با خرید و الحاق خانه‌های شرقیِ مدرسه توسعه یافت.

مدرسه دارالشفاء، پس از پیروزی انقلاب اسلامی به طور کامل تخریب شد و در سه طبقه به طور کامل تجدید بنا شد.[۱] [۲] [۳]

وضعیت امروزی

این مدرسه با ۲۴۰ حجره، محل اسکان طلاب و مورد استفاده اساتید، مسئولین حوزه و کارهای اداری طلاب است. همچنین سالن همایش‌ها با ظرفیت بالا و ساختمان اداری مرکز مدیریت حوزه علمیه قم از دیگر بخش‌های مدرسه دارالشفاست.

پانویس

  1. زهره کاشانی، تاریخ ۱۲۰۰ ساله حوزه علمیه قم، ۱۳۹۴ش، ص۸۳ و ۸۴.
  2. عقیقی بخشایشی، مدارس حوزه علمیه قم، ۱۳۶۰ش.
  3. ناصرالشریعه، تاریخ قم، ۱۳۸۳ش، ص۲۴۳ و ۲۴۵.

منابع

  • ناصرالشریعه، محمدحسین، تاریخ قم، تصحیح: علی دوانی، انتشارات رهنمون، تهران، ۱۳۸۳ش.
  • زهره کاشانی، علی اکبر، تاریخ ۱۲۰۰ساله حوزه علمیه قم، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، ۱۳۹۴ش.
  • عقیقی بخشایشی، عبدالرحیم، مدارس حوزه علمیه قم یا مهد پرورش شخصیتهای بزرگ، مکتب اسلام، تیر ۱۳۶۰، سال ۲۱ - شماره ۴.