پرش به محتوا

دروازه قرآن

از ویکی شیعه
دروازه قرآن
نامدروازه قرآن
کشورایران
استانفارس
شهرستانشیراز
اطلاعات اثر
نام‌های قدیمیدروازه اصطخر، دروازه اصفهان
دیرینگیآل‌بویه
اطلاعات بازدید
امکان بازدیدفعال


دروازه قرآن بنایی تاریخی در ورودی شهر شیراز است که در دوره آل‌بویه ساخته شد و در دوره‌های مختلف از جمله زندیه و قاجار بازسازی شد. بنای کنونی مربوط به سال ۱۳۲۷ش است. نام‌گذاری به دلیل آن است که در گذشته نسخه‌هایی از قرآن، بر بالای آن نگهداری می‌شد و مردم برای تبرک از زیر آن عبور می‌کردند.

این دروازه پیش‌تر با نام‌های «دروازه اصطخر» و «دروازه اصفهان» شناخته می‌شد و نام فعلی از دوران صفویه یا زندیه رواج یافته است.

دروازه قرآن در سفرنامه‌ها و نقاشی‌های تاریخی ثبت شده و از نمادهای شهر شیراز و بخشی از هویت تصویری آن به شمار می‌آید.

تاریخچه

دروازه قرآن از آثار تاریخی شهر شیراز است که در دوره حکومت عضدالدوله دیلمی (حکومت: ۳۳۸-۳۷۲) از آل بویه ساخته شد.[۱] این بنا در زمان کریم‌خان زند (حکومت: ۱۱۶۳-۱۱۹۳) بازسازی گردید و در بالای آن اتاقکی ساختند و دو قرآن در آن قرار دادند. در زلزله سال ۱۲۳۹ق دروزاه تخریب شد و سپس به دستور محمدزکی خان نوری، وزیر فتحعلی‌شاه قاجار دوباره بنا گردید.

دروازه قرآن در دوران قاجاریه

در سال ۱۳۱۵ش برای تعریض جاده، بنا به طور کامل تخریب شد و قرآن‌های آن به موزه انتقال یافت.[۲] بنای کنونی در سال ۱۳۲۷ش به همت حسین ایگار (معروف به اعتمادالتجار)، و در ابعادی بزرگ‌تر از بنای پیشین ساخته شد و قرآنی بر بالای آن قرار گرفت.[۳] بر بدنه این بنا، آیاتی از قرآن به خط ثلث و نسخ نوشته شده است؛ در پیشانی شمالی طاق: آیه «إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدي لِلَّتي‏ هِيَ أَقْوَم»[۴] در پیشانی جنوبی: آیه «قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى‏ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهيراً»[۵] و در گوشه غربی: آیه «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْر»[۶] و در گوشه شرقی «وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُون»[۷] نقش شده‌ است.[۸]

نام‌های متفاوت

دروازه قرآن در شب

این دروازه تا سده هفتم یا هشتم قمری به نام «دروازه اصطخر» خوانده می‌شده و در حکومت امامقلی‌خان، امیر فارس در سده یازدهم، نام آن به «دروازه اصفهان» تغییر یافت. گفته می‌شود که نام دروازه قرآن از دوران صفویه یا زندیه رواج یافته است.[۹]

قرآن‌های نفیس

قرآن بایْسُنْقُر میرزا، شاهزاده تیموری سده نهم قمری، مدتی در دروازه قرآن شیراز نگهداری می‌شد اما بعدها به تاراج رفت و قطعاتی از آن در موزه‌ها و کتابخانه‌های جهان پراکنده است.[۱۰] همچنین قرآن معروف به هِفْدَه مَن پس از تخریب دروازه در سال ۱۳۱۵ش به موزه پارس منتقل شد و گفته می‌شود توسط ابراهیم سلطان شاهزاده تیموری سده ۹ق نگاشته شده است.[۱۱]

تبرک‌جویی به قرآن‌های دروازه

در دوره کریم‌خان زند، مردم در ابتدای هر ماه از زیر دروازه قرآن به قصد تبرک و در امان ماندن از بلایا عبور می‌کردند. این رسم تا تخریب دروازه در عصر رضاخان پهلوی ادامه داشته، اما پس از آن، با نبود قرآن، از بین رفته است.[۱۲]

جایگاه نمادین

نقاشی آندره دولیه دلند از شیراز و دروازه قرآن در سال ۱۶۶۴م.

دروازه قرآن، مورد توجه جهانگردان بوده و قدیمی‌ترین تصویر شهر شیراز از چشم‌انداز آن ترسیم شده است.[۱۳] در برخی نقاشی‌های قدیمی اروپاییان از شیراز، نیز این بنا به تصویر کشیده شده است.[۱۴] دروازه قرآن امروزه از نمادهای شهر شیراز به حساب می‌آید و بخشی از هویت تصویری این شهر را شکل می‌دهد.[۱۵]

پانویس

  1. خلیلیان و دیگران، «در جست‌وجوی ورودی شیراز، بررسی تغییرات منظر ورودی شهر شیراز - دروازه قرآن - از پیش از قاجار تا امروز»، ص۸۱-۸۰.
  2. خلیلیان و دیگران، «در جست‌وجوی ورودی شیراز، بررسی تغییرات منظر ورودی شهر شیراز - دروازه قرآن - از پیش از قاجار تا امروز»، ص۸۳-۸۱.
  3. خلیلیان و دیگران، «در جست‌وجوی ورودی شیراز، بررسی تغییرات منظر ورودی شهر شیراز - دروازه قرآن - از پیش از قاجار تا امروز»، ص۸۴.
  4. سوره اسراء، آیه ۹.
  5. سوره اسراء، آیه ۸۸.
  6. سوره حجر، آیه ۹.
  7. سوره حجر، آیه ۹.
  8. «مجموعه عکس/ دروازه قرآن شیراز در گذر ایام»، مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
  9. احمدی، هوایی، «بازشناسی دروازه‌های شهر شیراز»، ص۴۳.
  10. خرمشاهی، بهاءالدین، «چند قرآن نفیس جدید الانتشار»، ص۴۱.
  11. هراتی، محمدمهدی، «از کتابت قرآنی خراسان بزرگ تا عصر تیموریان، پانصد سال کتابت قرآن»، ص۴۸ و ۴۹؛ افشار، ایرج، «سفرنامه عباس اقبال به شیراز»، ص۵۹۱؛ میرزا ابوالقاسمی، محمدصادق، «قرآن هفده من»، ص۲۳۵-۲۳۳.
  12. خلیلیان و دیگران، «در جست‌وجوی ورودی شیراز، بررسی تغییرات منظر ورودی شهر شیراز - دروازه قرآن - از پیش از قاجار تا امروز»، ص۸۱ و ۸۳.
  13. احمدی، هوایی، «بازشناسی دروازه‌های شهر شیراز»، ص۴۳ و ۴۴؛ چیزفهم دانشمندیان و بهزادفر، «حفاظت از منظر شهری تاریخی با بهره‌گیری از تکنیک سطوح حفاظت بصری (VPS) (مورد کاوی: منظر شهری تاریخی دروازه قرآن شیراز)»، ص۱۴۸.
  14. خلیلیان و دیگران، «در جست‌وجوی ورودی شیراز، بررسی تغییرات منظر ورودی شهر شیراز - دروازه قرآن - از پیش از قاجار تا امروز»، ص۸۱.
  15. جمالیان و دیگران، «واکاوی عوامل معماری مؤثر بر بازتولید هویت در ورودی‌های شهری (مطالعه موردی دروازه قرآن شیراز)»، ص۲۱.

منابع

  • قرآن
  • احمدی، محمدرضا و فاطمه هوایی، «بازشناسی دروازه‌های شهر شیراز» در مجله پژوهش‌های مرمت و معماری ایرانی اسلامی، ش۵، زمستان ۱۳۹۸ش.
  • افشار، ایرج، «سفرنامه عباس اقبال به شیراز» در مجله یغما، ش۳۲۸، دی ۱۳۵۴ش.
  • جمالیان، سمیه و دیگران، «واکاوی عوامل معماری مؤثر بر بازتولید هویت در ورودی‌های شهری (مطالعه موردی دروازه قرآن شیراز)» در فصلنامه علمی پژوهشی مدیریت شهری و روستایی، ش۷۵، تابستان ۱۴۰۳ش.
  • چیزفهم دانشمندیان، مهسا و مصطفی بهزادفر، «حفاظت از منظر شهری تاریخی با بهره‌گیری از تکنیک سطوح حفاظت بصری (VPS) (مورد کاوی: منظر شهری تاریخی دروازه قرآن شیراز)» در فصلنامه علمی پژوهش و برنامه ریزی شهری، ش۴۱، تابستان ۱۳۹۹ش.
  • خرمشاهی، بهاءالدین، «چند قرآن نفیس جدید الانتشار»، در مجله پیام جاویدان، ش۷، تابستان ۱۳۸۴ش.
  • خلیلیان، سیما و دیگران «در جست‌وجوی ورودی شیراز، بررسی تغییرات منظر ورودی شهر شیراز - دروازه قرآن - از پیش از قاجار تا امروز»، در مجله منظر، ش۵۷، زمستان ۱۴۰۰ش.
  • میرزا ابوالقاسمی، محمدصادق، «قرآن هفده من» در مجله نامه بهارستان، ش۱۷، بهار و تابستان ۱۳۸۹ش.
  • هراتی، محمدمهدی، «از کتابت قرآنی خراسان بزرگ تا عصر تیموریان، پانصد سال کتابت قرآن» در مجله کتاب ماه هنر، ش۶۹ و ۷۰، خرداد و تیر ۱۳۸۳ش.
  • «مجموعه عکس/ دروازه قرآن شیراز در گذر ایام»، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۲۸ اسفند ۱۴۰۳ش، تاریخ بازدید: ۱۹ بهمن ۱۴۰۴ش.