سال ۲۴۵ هجری قمری

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
۲۴۴ - سال ۲۴۵ هجری قمری - ۲۴۶
۲ - قرن ۳ هجری قمری - ۴
امامت
امام هادی(ع)
(دوره امامت: ۳۴ سال (۲۲۰ تا ۲۵۴ق)
حکومت‌های سرزمین‌های اسلامی
بنی‌عباس در عراق متوکل عباسی
طاهریان در نیشابور طاهر بن عبدالله
بنی‌امیه در اندلس محمد بن عبدالرحمن
ادریسیان در مراکش یحیی بن محمد بن ادریس
سامانیان در ماوراءالنهر و هرات احمد بن اسد
روم شرقی در ترکیه و یونان میخاییل فرزند توفیل (تئوفیل)
تولدها
ابن‌مجاهد
وفات‌ها
ذوالنون مصری
هارون بن جعفر بن ابراهيم طالبی

سال ۲۴۵ هجری قمری، دویست (دو صد) و چهلم و پنجمین سال پس از هجرت پیامبر از مکه به مدینه است. این سال برابر با بخشی از ۲۳۸و۲۳۹ خورشیدی و ۸۵۹و۸۶۰ میلادی بود. همچنین امام هادی علیه‌السلام (امامت:۲۲۰-۲۵۴ق) امامت شیعیان جعفری را به دوش داشت.

امامت

این سال برابر با بیست و پنجمین سال امامت حضرت هادی (ع) (امامت:۲۲۰ق-۲۵۴ق)[۱]) و سیزدهمین سال عمر حضرت حسن عسکری (ع) (۲۳۲-۲۶۰ق) بود.

روی‌دادها

  • متوکل دستور به ساخت شهرکی در شمال سامرا داد و آن را جعفریه نام گذاشت[یادداشت ۱] که متوکلیه نیز گفته شد.[۲] او برای ساخت این شهرک، پول کلانی پرداخت و دو کاخش، مختار و بدیع را ویران کرد و مصالح آن را برای ساخت این شهرک داد.[۳][یادداشت ۲]
  • زلزله در سرزمین مغرب و نیز در انطاکیه، دمشق، لاذقیه، بغداد و مدائن رخ داد که تلفات زیادی داشت.[۴]
  • میخاییل، شاه روم شرقی، چند مسلمان دربند را برای متوکل فرستاد و برای آزادی دیگران، پول خواست.[۵]
  • متوکل دستور داد نوروز به زمان اولیه خود بازگردد. او برای فرصت در دریافت خراج زردشتی‌ها، نوروز را به تاخیر انداخته بود.[۶]
  • متوکل، بر پزشک خود، بختیشوع، خشم گرفت، دستور به زدن ۱۵۰ ضربه تازیانه داد و به بند انداخت.[۷]

درگذشتن

  • ثوبان بن ابراهيم، معروف به ذوالنون مصری، ابوالفياض، یکی از زاهدان مشهور و دارای آثار شعر و حکمت.[۸]
  • نجاح بن سلمة، مسئول دیوان توقیع و نظارت بر کارکنان، با توطئه عبیدالله بن یحیی بن خاقان، وزیر متوکل و به اتهام خیانت در اموال، بدستور متوکل، شکنجه و کشته شد.[۹]
  • محمد بن ابراهيم بن عبیدالله بن زیاد، اولین امیر خاندان زیاد در یمن.[۱۰]
  • عسکر بن حسین (یا عسکر بن محمد بن حسین)، معروف به ابوتراب نخشبی، صوفی مشهور[۱۱]
  • محمد بن القاسم، ابوالحسن، معروف به مانی الموسوس، شاعر مصری و مقیم بغداد.[۱۲]
  • هارون بن جعفر بن ابراهيم، از خاندان جعفر بن ابی‌طالب: شاعر. او ابیاتی در رد سروده‌های زبير بن بكار در بدگویی از آل ابی‌طالب گفته است.[۱۳]
  • محمد بن هشام بن عوف، ابومحلم الشیبانی (زاد:۱۴۸ق)، وقایع‌نگار.[۱۴]
  • عبدالرحمن بن ابراهیم بن عمرو، معروف به دُحیم (زاده:۱۷۰ق) محدث و قاضی در اردن و فلسطین، صحابه‌نگار.[۱۵]
  • هشام بن عمار بن نصیر، ابوالولید، ابن‌میسرة السلمی، (تولد:۱۵۳ق قاضی و قاری مشهور در دمشق.[۱۶]

زاده شدن

  • وریزة بن محمد بن وریزة، از راویان شیعه و اساتید احمد بن علی نجاشی.[۱۷]
  • احمد بن موسی بن عباس، ملقب به ابن‌مجاهد (درگذشت:۳۲۵ق) عالم به قرائت قرآن. اثر مشهور او (القراءات الكبير) است.[۱۸]

پانویس

  1. یعقوبی، تاریخ یعقوبی، بیروت، ج۲، ص۴۸۴.
  2. طبری، تاریخ طبری، ۱۸۷۹م، ج۷، ص۳۸۲.
  3. طبری، تاریخ طبری، ۱۸۷۹م، ج۷، ص۳۸۲.
  4. طبری، تاریخ طبری، ۱۸۷۹م، ج۷، ص۳۸۳.
  5. طبری، تاریخ طبری، ۱۸۷۹م، ج۷، ص۳۸۳.
  6. طبری، تاریخ طبری، ۱۸۷۹م، ج۷، ص۳۸۳و۳۸۴.
  7. طبری، تاریخ طبری، ۱۸۷۹م، ج۷، ص۳۸۳و۳۸۴.
  8. طبری، تاریخ طبری، ۱۸۷۹م، ج۷، ص۳۸۳و۳۸۴.
  9. طبری، تاریخ طبری، ۱۸۷۹م، ج۷، ص۳۸۳و۳۸۴.
  10. زرکلی، اعلام، ۱۹۸۰م، ج۵، ص۲۹۴.
  11. زرکلی، اعلام، ۱۹۸۰م، ج۴، ص۲۳۳.
  12. زرکلی، اعلام، ۱۹۸۰م، ج۶، ص۳۳۴.
  13. زرکلی، اعلام، ۱۹۸۰م، ج۸، ص۶۰.
  14. زرکلی، اعلام، ۱۹۸۰م، ج۷، ص۱۳۱.
  15. زرکلی، اعلام، ۱۹۸۰م، ج۲، ص۲۹۲.
  16. زرکلی، اعلام، ۱۹۸۰م، ج۸، ص۸۷.
  17. خویی، معجم رجال الحدیث، موسسه خویی، ج۲۰، ص۲۱۱.
  18. زرکلی، اعلام، ۱۹۸۰م، ج۱، ص۲۶۱.
  1. اسم متوکل، جعفر بود.
  2. این شهر پس از کشته شدن متوکل، خراب شد.

منابع

#خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، لندن، مؤسسه اسلامی خویی.

  1. زرکلی، خیرالدین، الأعلام: قاموس تراجم لأشهر الرجال و النساء من العرب و المستعربين و المستشرقين، بیروت، دار العلم للملایین، ۱۹۸۰م.
  2. طبری، محمد بن جریر، تاريخ الامم و الملوك، بیروت، انتشارات اعلمی، براساس نسخه بريل، شهر ليدن، سال ۱۸۷۹م.
  3. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق.
  4. یعقوبی، احمد بن اسحاق، تاریخ یعقوبی، بیروت، دار صادر، ۱۳۷۹ق.