سید عبدالعزیز حکیم

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
سید عبدالعزیز حکیم
سید عبدالعزیز حکیم.jpg
شناسنامه
زادروز ۱۹۴۹ م
زادگاه نجف عراق
تاریخ درگذشت ۴ شهریور ۱۳۸۸ش
فرزندان سید عمار حکیم
اطلاعات سیاسی
پست‌ها رئیس مجلس اعلای اسلامی عراق
پس از سید محمد باقر حکیم
پیش از سید عمار حکیم

سید عبدالعزیز حکیم (۱۹۵۰-۲۰۰۹م)، روحانی شیعه، سیاستمدار عراقی و فرزند آیت الله سید محسن حکیم و از مبارزان علیه رژیم بعث عراق. وی از مسؤولان مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق بود که پس از برادرش سید محمدباقر حکیم ریاست آن را به عهده گرفت. سید عمار حکیم فرزند اوست.

زندگی نامه و تحصیلات

سید عبدالعزیز حکیم در سال ۱۹۴۹ میلادی در نجف متولد شد. پدرش آیت‌الله سید محسن حکیم، ده پسر و چهار دختر داشت. رژیم بعث عراق هفت برادر روحانی سید عبدالعزیز حکیم را به شهادت رساند.[۱]

فعالیت‌های سیاسی

سید عبدالعزیز حکیم پس از صدور فتوای مبارزه مسلحانه علیه صدام توسط آیت‌الله محمدباقر صدر، اقدام به تأسیس جنبش مجاهدین عراقی کرد که بعدها پایه تشکیل سپاه بدر شد. پس از شهادت آیت الله محمدباقر صدر و تشدید اقدامات صدام علیه شیعیان، سیدعبدالعزیز حکیم راهی سوریه شد.

اواخر سال ۱۳۵۹ش، پس از انقلاب اسلامی ایران، او به همراه برادر خود ‌محمدباقر حکیم به ایران آمد و همراه عده دیگری از علمای عراقی، سازمان «جماعت العلما» را تأسیس کردند. با گسترش فعالیت این جماعت، دفتر انقلاب اسلامی عراق تشکیل و پس از آن در سال ۱۳۶۱ شمسی مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق تأسیس شد که عبدالعزیز حکیم یکی از پایه‌گذاران آن بود.[۲][۳]

وی در این مجلس به عضویت شورای مرکزی درآمد و در طول دوران حیات این مجلس مسؤولیت‌های اجرایی روابط خارجی و ریاست دفتر جهادی را بر عهده داشت.[۴]

تحولات پس از سقوط صدام

بعد از سقوط صدام، سید محمدباقر حکیم عازم نجف شد و سید عبدالعزیز حکیم به بغداد رفت تا در جریان کارهای سیاسی- اجرایی تشکیل دولت ملی عراق قرار گیرد. در تاریخ ۲۹ اوت ۲۰۰۳، سید محمدباقر حکیم، رئیس وقت مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق در نجف به شهادت رسید. چند روز بعد با اجماع نظر اعضای شورای مرکزی و با توجه به اساسنامه مجلس اعلا، سید عبدالعزیز حکیم به ریاست این مجلس انتخاب شد و از آنجا که دیگر مشی مسلحانه و انقلابی برای ادامه کار در عراق ضرورتی نداشت، نام این مجلس به مجلس اعلای اسلامی عراق تغییر کرد.[۵]

سید عبدالعزیز حکیم پس از کسب ریاست مجلس اعلا، ریاست شورای حکومتی عراق و سپس ریاست ائتلاف یکپارچه عراق (شامل مجموعه شیعیان) را عهده‌دار شد. پس از آن در تدوین قانون اساسی عراق، تشکیل دولت ملی و تسریع روند سیاسی تشکیل حکومت مشارکت کرد.[۶][۷]

تلاش برای انهدام منافقین در عراق

در ۹ دسامبر سال ۲۰۰۳ فرمان ۱۲۸ شورای حکومتی عراق در ضرورت طرد گروهک منافقین و پلمب دفا‌تر و مصادره اموال منقول و غیر منقول آن‌ها صادر شد که عبدالعزیر حکیم نقش ویژه‌ای در صدور این قانون داشت.[۸]

درگذشت

آرامگاه سید محمدباقر و سیدعبدالعزیزحکیم در نجف

پزشکان علت مرگ او را سرطان ریه اعلام کردند. طبق اخبار تأیید نشده، برخی احتمال مسمومیت وی در سفر سال ۲۰۰۷ به اردن را مطرح کرده و گفته‌اند شاه اردن او را با نوشیدن قهوه مسموم کرد و این مسمومیت بعدها به شکل سرطان خودنمایی کرد.[۹]

سید عبدالعزیز حکیم که برای درمان به صورت دوره‌ای به ایران مسافرت می‌کرد، سرانجام در ۴ شهریور ۱۳۸۸ش درگذشت.[۱۰] آیت الله خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران با صدور اطلاعیه تسلیت، خدمات وی به مردم و کشور عراق را کم‌نظیر و فراموش‌نشدنی دانست.[۱۱]

پانویس

  1. پایگاه تخصصی سیاست بین الملل
  2. روزنامه جام جم، چهارشنبه ۴ شهریور ۱۳۸۸.
  3. مجله دیدار آشنا - مهر ۱۳۸۸ - شماره ۱۰۸ - علمداران انقلاب اسلامی در عراق.
  4. روزنامه جام جم، چهارشنبه ۴ شهریور ۱۳۸۸.
  5. روزنامه جام جم، چهارشنبه ۴ شهریور ۱۳۸۸.
  6. روزنامه جام جم، چهارشنبه ۴ شهریور ۱۳۸۸.
  7. مجله دیدار آشنا - مهر ۱۳۸۸ - شماره ۱۰۸ - علمداران انقلاب اسلامی در عراق.
  8. روزنامه جام جم، چهارشنبه ۴ شهریور ۱۳۸۸.
  9. مجله دیدار آشنا - مهر ۱۳۸۸ - شماره ۱۰۸ - علمداران انقلاب اسلامی در عراق.
  10. روزنامه جام جم، چهارشنبه ۴ شهریور ۱۳۸۸.
  11. سایت اطلاع رسانی دفتر آیت الله خامنه ای.

منابع

  • روزنامه جام جم، چهارشنبه ۴ شهریور ۱۳۸۸.
  • مجله دیدار آشنا - مهر ۱۳۸۸ - شماره ۱۰۸ - علمداران انقلاب اسلامی در عراق.