مرقد طفلان مسلم

از ويکی شيعه
پرش به: ناوبری، جستجو
گنبد طفلان مسلم

مرقد طفلان مسلم بن عقیل، مزار ابراهیم و محمد فرزندان مسلم بن عقیل بن ابی طالب(ع) و بناهای وابسته به آن. مرقد طفلان مسلم در غرب شهر مُسَیِّب در کنار شط فرات، در چهار فرسخی کربلا واقع است. این مکان توسط یک راه فرعی به جاده اصلی کربلاـبغداد می‌پیوندد.

مدفونین

بازسازی مناره ها
نوشتار اصلی: طفلان مسلم

مرقد طفلان مسلم مدفن ابراهیم و محمد فرزندان مسلم بن عقیل بن ابی طالب(ع) مشهور به طفلان مسلم است.[۱] فرزندان مسلم در سال ۶۱ق، به دست یکی از س‍‍پاهیان عمر بن سعد شهادت رسیدند.[۲]

محل جغرافیایی مرقد

مدفن طفلان مسلم در روستايی به نام، «روستای طفلان مسلم»، در حومهٔ شهرک مُسَیِّب، در حدود سی كيلومتری كربلا است. این روستا در کنار رود فرات واقع شده است و توسط یک راه فرعی، به جاده اصلیِ کربلاـ بغداد می‌پیوندد.[۳]

تاریخچه بنای مرقد

مدفن طفلان مسلم از آغاز ساخت آن تا کنون تغییرات زیادی دیده است. این مدفن در آغاز به صورت دو قبر بود که در میان یک باغ قرار داشت. شاه اسماعیل صفوی، پس از فتح بغداد، آن را تجدید بنا کرد و برای آن دو گنبد ساخت.

ضریح طفلان مسلم.JPG

در زمان قاجار، مرقد طفلان مسلم توسعه یافت. یکی از وزیران قاجار، ایوان‌ها و استراحتگاه‌هایی برای زائران ساخت و گنبدها را کاشی‌کاری کرد. پس از آن نیز برخی از تاجران ایرانی مرقد را مرمت کردند و توسعه دادند.[۴]

ويزگی‌های مرقد

مرقد طفلان مسلم، دارای دو گنبد است که کاشی‌ فیروزه‌ای دارند. درب اصلی آستانه، به صحن بزرگ باز می‌شود و در مقابلِ درِ ورودی صحن، ایوان مستطیل‌شکلِ سرپوشیده‌‌ای است که در دو طرف آن، کفشداری قرار دارد. از ایوان، دو در به درون مرقد که به شکل مستطیل است، راه می‌دهد. در داخل حرم، دو ضریح قرار دارد. ضریح شرقی متعل به ابراهیم بن مسلم و ضریح غربی متعلق به محمد بن مسلم است. فاصلهٔ بین دو ضریح، شش متر است.[۵]

بازسازی و مرمت

در سال ۱۳۸۴ش، ستاد بازسازی و مرمت حرم طفلان مسلم (ع)، در شهر قزوین تشکیل و مرمت و بازسازی آستانه آغاز شد. هم‌اکنون گنبدهای دو قبر طفلان مسلم بن عقيل طلاكاری شده است. منارهٔ ساعت و تصفیه‌خانهٔ آب حرم نیز مرمت و بازسازی شده است. دو ضریح هم با کمک مالی خیرین تهران، برای حرم، ساخته شده و نصب گردیده است.

پانویس

  1. قائدان، اصغر، عتبات عالیات عراق، ۱۳۸۳، ص۱۴۸.
  2. مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۵، ص۱۰۰تا۱۰۷.
  3. قائدان، اصغر، عتبات عالیات عراق، ۱۳۸۳، ص۱۴۸؛ کمّونه حسینی، سید عبدالرزاق، آرامگاه‌های خاندان پاک پیامبر و بزرگان صحابه و تابعین، ۱۳۷۱، ص۳۰۲.
  4. صادق کرباسی، محمد، دائرة المعارف الحسینیه؛ تاریخ المراقد الحسین و اهل بیته و انصاره، ۱۴۱۹ق، ج۱، ص۱۷۶تا۱۷۸.
  5. مقدس، احسان، راهنمای اماکن زیارتی و سیاحتی در عراق، ۱۳۹۰ش، ص۲۹۵.

منابع

  • صادق کرباسی، محمد، دائرة المعارف الحسینیه، تاریخ المراقد الحسین و اهل بیته و انصاره، لندن: المرکز الحسینی للدراسات، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج۱، ص۱۷۶تا۱۷۸.
  • قائدان، اصغر، عتبات عالیات عراق، تهران: مشعر، ۱۳۸۳.
  • کمّونه حسینی، سید عبدالرزاق، آرامگاه‌های خاندان پاک پیامبر و بزرگان صحابه و تابعین، ترجمه: عبد العلی صاحبی، مشهد: آستان قدس رضوی، چاپ اول، ۱۳۷۱.
  • مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار، تحقيق: سيد ابراهيم ميانجي ، محمد باقر بهبودي، بیروت: دارالاحیاء التراث، چاپ سوم، 1403ق.
  • مقدس، احسان، راهنمای اماکن زیارتی و سیاحتی در عراق، تهران: مشعر، چاپ چهارم، ۱۳۹۰ش، ص۲۹۵.