پرش به محتوا

مسجد الاقمر

از ویکی شیعه
مسجد الاَقمَر
مسجد الاَقمر در قاهره
مسجد الاَقمر در قاهره
اطلاعات اوليه
بنيانگذارمأمون بطائحی
تأسیسقرن۶ق
کاربریمسجد
مکانقاهره
مشخصات
مساحت۲۴×۳۸
وضعیتفعال


مسجد الاَقمَر (به‌معنای «مسجد روشن‌شده با نور ماه») از بناهای شیعی برجای‌مانده از دوره فاطمیان در قاهره است.[۱] این مسجد در سال ۵۱۹ق/۱۱۲۵م به دستور مأمون بطائحی، وزیر الآمر باحکام الله، خلیفۀ فاطمی ساخته شد.[۲]

سردر مسجد الاَقمر

تزئینات سردر شامل نقش‌ها و ساختارهایی است که به باور برخی پژوهشگران با تکریم اهل‌بیت(ع) ارتباط دارد.[۳] در ترنج بالای سردر، سه دایره دیده می‌شود که نام‌های پیامبر(ص) و امام علی(ع) با خط کوفی در کنار یکدیگر آمده‌اند.[۴] همچنین آیه تطهیر با خط کوفی بر سردر مسجد نقش بسته است.[۵] به گفته کارولین ویلیامز، پژوهشگر هنر اسلامی، درج این آیه می‌تواند نشان‌دهنده گرایش شیعی معمار بنا باشد؛ زیرا در تفاسیر شیعی، آیه تطهیر درباره پنج تن آل عبا است.[۶]

در هر دو سوی طاق‌نمای اصلی، طاق‌نماهای کوچک‌تری دیده می‌شود که در مرکز هر یک نام امام علی(ع) نقش شده و نام پیامبر(ص) به صورت دایره‌وار آن را در برگرفته است.[۷] هیلِن براند (زاده ۱۹۴۳م)، خاورشناس انگلیسی، احتمال داده این نقش برگرفته از حدیث مدینه العلم باشد که در آن پیامبر(ص) خود را شهر علم و علی(ع) را دروازه آن معرفی کرده است.[۸]

مسجد الاقمر مصر

در مُقَرنَس‌کاری‌های مسجد، آیه «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَوْا وَالَّذِينَ هُمْ مُحْسِنُونَ» همراه با نام‌های محمد(ص) و علی(ع) کنده‌کاری شده است.[۹] به گفته ویلیامز، ترکیب عبارت «إِنَّ اللَّهَ مَعَ» با این نام‌ها می‌تواند به صورت «خدا با محمد و علی است» خوانده شود،[۱۰] که برداشتی با دلالت شیعی به شمار می‌آید.[۱۱]

در دو سوی سردر نیز تزئیناتی دیده می‌شود که از نظر برخی پژوهشگران اشاراتی شیعی دارند. چراغ آویخته در یکی از قاب‌ها برگرفته از آیه نور و حدیث امان است که اهل‌بیت را به ستارگان راهنما تشبیه می‌کند.[۱۲] همچنین گفته شده نقش گل و گلدان می‌تواند یادآور امام حسن(ع) و امام حسین(ع) باشد.[۱۳] برخی نیز گفته‌اند وجود پنج طاقچه در ترکیب سردر می‌تواند اشاره‌ای نمادین به پنج تن باشد.[۱۴]

مسجد الأقمر در زمینی به ابعاد ۲۴×۳۸ متر بنا شده است.[۱۵] نمای بیرونی مسجد هم‌راستای خیابان ساخته شده، اما بنای داخلی آن رو به قبله است که سبب ایجاد پیچش در نقشه معماری بنا شده است.[۱۶]

پانویس

  1. ↑ عنایتی، «مطالعه تطبیقی سردرمسجد جورجیر اصفهان و مسجدالاقمر قاهره»، ص۶۰.
  2. ↑ مقریزی، الخطط، ۱۲۷۰ق، ج۲، ص۲۹۰؛ حسینی، النقوش الکتابیة الفاطمیة، ۲۰۰۷م، ص۲۵۶-۲۵۷.
  3. ↑ برنس-ابوسیف، معماری اسلامی در قاهره، ۱۳۹۱ش، ص۱۱۴؛ بلوم، هنر و معماری اسلامی در آفریقای شمالی، ۱۳۹۳ش، ص۲۲۱.
  4. ↑ فرج‌الحسینی، کتیبه‌های فاطمیان بر ابنیه‌هایی در مصر، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۴.
  5. ↑ فرج‌الحسینی، کتیبه‌های فاطمیان بر ابنیه‌هایی در مصر، ۱۳۹۳ش، ص۲۶۴.
  6. ↑ عنایتی، «مطالعه تطبیقی سردرمسجد جورجیر اصفهان و مسجدالاقمر قاهره»، ص۶۱.
  7. ↑ عنایتی، «مطالعه تطبیقی سردرمسجد جورجیر اصفهان و مسجدالاقمر قاهره»، ص۶۲.
  8. ↑ عنایتی، «مطالعه تطبیقی سردرمسجد جورجیر اصفهان و مسجدالاقمر قاهره»، ص۶۲.
  9. ↑ عنایتی، «مطالعه تطبیقی سردرمسجد جورجیر اصفهان و مسجدالاقمر قاهره»، ص۶۲.
  10. ↑ عبدالوهاب، تاریخ المساجد الاثریة، ۱۹۴۶م، ج۱، ص۷۰، ۱۰۰، ۱۳۷؛ عنایتی، «مطالعه تطبیقی...»، ص۶۲.
  11. ↑ عنایتی، «مطالعه تطبیقی سردرمسجد جورجیر اصفهان و مسجدالاقمر قاهره»، ص۶۲.
  12. ↑ عنایتی، «مطالعه تطبیقی سردرمسجد جورجیر اصفهان و مسجدالاقمر قاهره»، ص۶۳.
  13. ↑ عنایتی، «مطالعه تطبیقی سردرمسجد جورجیر اصفهان و مسجدالاقمر قاهره»، ص۶۳.
  14. ↑ عنایتی، «مطالعه تطبیقی سردرمسجد جورجیر اصفهان و مسجدالاقمر قاهره»، ص۶۳.
  15. ↑ برنس-ابوسیف، معماری اسلامی در قاهره، ۱۳۹۱ش، ص۱۱۴؛ بلوم، هنر و معماری اسلامی در آفریقای شمالی، ۱۳۹۳ش، ص۲۲۱.
  16. ↑ برنس-ابوسیف، معماری اسلامی در قاهره، ۱۳۹۱ش، ص۱۱۴؛ بلوم، هنر و معماری اسلامی در آفریقای شمالی، ۱۳۹۳ش، ص۲۲۱.

منابع

  • برنس- ابوسیف، دوریس، معماری اسلامی در قاهره، ترجمه ادشیر اشراقی، تهران، مؤسسه تألیف، ترجمه و نشر آثار هنری متن، ۱۳۹۱ش.
  • بلوم، جاناتان ام، هنر و معماری اسلامی در آفریقای شمالی، ترجمه محمدتقی فرامرزی، تهران، پژوهشکده هنر، ۱۳۹۳ش.
  • حسینی، فرج حسین فرج، النقوش الکتابیة الفاطمیة، قاهره، بی‌نا، ۲۰۰۷م.
  • عبدالوهاب، حسن، تاریخ المساجد الاثریة، قاهره، بی‌نا، ۱۹۴۶م.
  • عنایتی، نازنین، «مطالعه تطبیقی سردرمسجد جورجیر اصفهان و مسجدالاقمر قاهره»، نشر مطالعات عالی هنر، دوره اول، شماره ۲، زمستان ۱۳۹۸ش.
  • فرج‌الحسینی، کتیبه‌های فاطمیان بر ابنیه‌هایی درمصر، ترجمه سیدمحمد فدوی، تهران، فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی، پژوهشکده هنر، ۱۳۹۳ش.
  • مقریزی، احمد، الخطط، بولاق، بی‌جا، ۱۲۷۰ق.