پرش به محتوا

سازمان امامیه پاکستان

از ویکی شیعه
سازمان امامیه پاکستان
سازمان شیعه
آرم سازمان امامیه پاکستان، شعبه کراچی
آرم سازمان امامیه پاکستان، شعبه کراچی
اطلاعات کلی
نام‌های دیگر(Imamia Organization / I.O / امامیہ آرگنائزیشن پاکستان)
تأسیس۱۹۷۴م (۱۳۵۳ش)
وابسته بهسازمان دانشجویان امامیه پاکستان
نوع فعالیتاجتماعی • مذهبی • فرهنگی • سیاسی
گستره فعالیتپاکستان
اهدافایجاد تسهیلات مناسب برای ارتقای فکری و علمی دانشجویان • ترویج و تحکیم اُخوَّت میان اعضای گروه • تقویت و ایجاد مرکزیت به منظور بهبود سطح اقتصادی، آموزشی و اجتماعی ملت اسلامی • آشنا ساختن جهان بشریت با آموزه‌های حق‌مدار دینی و تلاش برای تشکیل جامعه اسلامی
فعالیت‌هابرنامه‌های مطالعاتی • کلاس‌های دینی • خدمات بهداشتی • نماز جماعت
وظایفآشنایی با اهداف بعثت انبیاء • گسترش آموزه‌های چهارده معصوم • عمل بر اساس فرمان امام زمان در عصر غیبت • تعیین مسیر در پرتو ارشاد مراجع تقلید • اجرای امر به معروف و نهی از منکر
مکانلاهور
سایر
مراکز وابستهانتشارات «امامیه پبلی‌کیشنز» (Imamia Publications)
وضعیتفعال
آثارفصلنامه «العصر»


سازمان امامیه پاکستان (Imamia Organization / I.O) تشکلی شیعه در پاکستان است که در سال ۱۹۷۴م (۱۳۵۳ش) توسط فارغ‌التحصیلان سازمان دانشجویان امامیه تأسیس شد. این سازمان با رویکرد فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و مذهبی، از حقوق شیعیان دفاع کرده و دفتر مرکزی آن در لاهور زیر نظر رییس هیئت‌مدیره اداره می‌شود. فعالیت‌های آن شامل برنامه‌های مطالعاتی، کلاس‌های دینی، خدمات بهداشتی و نماز جماعت و ساختار آن سراسری و صنفی بوده و دارای شعبه خواهران تحت نظارت مجلس روحانیان و نماینده ولی‌فقیه در پاکستان است. اهداف آن ارتقای فکری دانشجویان، هماهنگی آموزش دنیوی و دینی و تشکیل جامعه اسلامی است. این سازمان در برخی ایالت‌ها و شهرهای پاکستان فعال است.

ساختار سازمان امامیه پاکستان

سازمان امامیه (Imamia Organization / I.O) تشکلی شیعه در پاکستان، متشکل از فارغ‌التحصیلان شیعه دانشگاه‌های پاکستان و منشعب از سازمان دانشجویان امامیه است.[۱] این سازمان دینی سراسری، شعبه‌هایی در تمام شهرهای بزرگ دارد[۲] و دارای شعبه خواهران نیز هست.[۳]

اعضای آن عموماً فارغ‌التحصیلان سازمان دانشجویان امامیه،[۴] دیوانسالاران و نیروهای شاغل شیعه است.[۵] از نظر نیروی انسانی، سازمان امامیه مرحله عالی‌تر و پایدارتر از سازمان دانشجویان امامیه است، اما از نظر فکری و سیاسی کاملاً نزدیک به یکدیگرند.[۶]

سازمان امامیه در سال ۱۹۷۴م، در لاهور پایه‌گذاری شد.[۷] اولین اساس‌نامه رسمی آن در سال ۱۹۷۷م تدوین گردید[۸] و نخستین گردهمایی سراسری آن در ۲۱ مارس ۱۹۸۱م برگزار شد.[۹]

ساختار مرکزی

دفتر مرکزی در لاهور زیر نظر مسئول کل که هر دو سال یکبار انتخاب می‌شود اداره می‌گردد.[۱۰] سازمان زیر نظر «مجلس نظارت» متشکل از روحانیان روشنفکر که از حکومت اسلامی و ولایت فقیه حمایت می‌کنند، فعالیت می‌نماید. سازمان از نظر اعتقادی و عملی، تحت نظر نماینده رهبر جمهوری اسلامی ایران (ولی‌فقیه) است که مهم‌ترین عامل انسجام گروه‌های I.O، I.S.O و تحریک جعفریه به شمار می‌رود.[۱۱]

گرایش‌ فکری و فعالیت‌ها

این سازمان از حقوق شیعیان دفاع می‌کند و با گرایش نوگرایانه، از روحانیونی حمایت می‌کند که رویکردی مدرن دارند.[۱۲] فعالیت‌های آن شامل برنامه‌های مطالعاتی، کلاس‌های دینی، همایش‌های علمی و مذهبی، توزیع نوارهای مذهبی، تهیه کتب درسی برای نیازمندان، خدمات بهداشتی، نمازهای جماعت و دعای کمیل است.[۱۳]

سازمان امامیه آشنایی با اهداف بعثت انبیاء، گسترش آموزه‌های پیامبر(ص) و ائمه، عمل به فرمان امام زمان در عصر غیبت، پیروی از مراجع تقلید و اجرای امر به معروف و نهی از منکر را از مسئولیت‌های خود می‌شمارد.[۱۴] شعبه‌های آن در لاهور، ملتان، راولپندی، کراچی، فیصل‌آباد و سکردو فعال است.[۱۵]

اهداف سازمان امامیه

اهداف اساسی سازمان امامیه پاکستان بر اساس آنچه در اساس‌نامه آن ذکر شده، عبارت است از:

  • ایجاد تسهیلات مناسب برای ارتقای فکری و علمی دانشجویان؛
  • ترویج و تحکیم اخوت میان اعضای گروه؛
  • به‌وجود آوردن هماهنگی میان آموزش دنیوی و دینی در مراکز آموزشی جدید؛
  • تقویت و ایجاد مرکزیت به منظور بهبود سطح اقتصادی، آموزشی و اجتماعی ملت اسلامی؛
  • آشنا ساختن جهان بشریت با آموزه‌های حق‌مدار دینی و تلاش برای تشکیل جامعه اسلامی.[۱۶]

انتشارات

سازمان امامیه، فصلنامه‌ای به نام «العصر» و انتشاراتی به نام «امامیه پبلی‌کیشنز» (Imamia Publications) دارد که به انعکاس دیدگاه آن و چاپ کتب و جزوات اسلامی می‌پردازد و یکی از انتشارات شناخته‌شده شیعیان در پاکستان شمرده می‌شود.[۱۷] برخی از جزوات و کتاب‌های منتشره به این شرح است:

پانویس

  1. فدوی – کنعانی، «تحلیل واگرایی‌های سیاسی و امنیتی در روابط ایران و پاکستان»، ص۱۵۶.
  2. سعیدی، تاریخ تشیع و عوامل گسترش آن در گلگت و بلتستان، ۱۳۹۲ش، ص۲۷۴؛ عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۷.
  3. عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۸.
  4. سعیدی، تاریخ تشیع و عوامل گسترش آن در گلگت و بلتستان، ۱۳۹۲ش، ص۲۷۴؛ عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۷.
  5. «شیعیان پاکستان و انقلاب اسلامی ایران»، نوید شاهد.
  6. عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۷.
  7. سعیدی، تاریخ تشیع و عوامل گسترش آن درگلگت و بلتستان، ۱۳۹۲ش، ص۲۷۴.
  8. عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۷.
  9. سعیدی، تاریخ تشیع و عوامل گسترش آن در گلگت و بلتستان، ۱۳۹۲ش، ص۲۷۴.
  10. سعیدی، تاریخ تشیع و عوامل گسترش آن در گلگت و بلتستان، ۱۳۹۲ش، ص۲۷۵.
  11. عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۸.
  12. عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۹.
  13. عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۸.
  14. عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۹.
  15. عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۹.
  16. سعیدی، تاریخ تشیع و عوامل گسترش آن درگلگت و بلتستان، ۱۳۹۲ش، ص۲۷۴-۲۷۵؛ عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۷.
  17. عارفی، شیعیان پاکستان، ۱۳۸۵ش، ص۱۹۸.
  18. ، فروشگاه کتاب افتخار.«Islamic»

منابع

  • سعیدی، فرمان‌علی، تاریخ تشیع و عوامل گسترش آن درگلگت و بلتستان، قم، مجمع جهانی شیعه‌شناسی، ۱۳۹۲ش.
  • «شیعیان پاکستان و انقلاب اسلامی ایران»، نوید شاهد، تاریخ نشر: ۳۰ فروردين ۱۳۸۸ش، تاریخ بازدید: ۲ خرداد ۱۴۰۵ش.
  • فدوی، حبیب‌الله – کنعانی، مهدی، «تحلیل واگرایی‌های سیاسی و امنیتی در روابط ایران و پاکستان»، پژوهش‌های سیاسی و بین‌المللی، سال ۷، زمستان ۱۳۹۵، شماره ۲۹.
  • عارفی، محمداکرم، شیعیان پاکستان، قم، شیعه‌شناسی، ۱۳۸۵ش.
  • فروشگاه کتاب افتخار.«Islamic». تاریخ بازدید: ۲ خرداد ۱۴۰۵ش.